zondag 28 oktober 2012

superzaterdag

Vrijdagochtend: voor het eert van mijn leven maak ik pompoensoep. 
Ooit kreeg ik dat tijdens een didactische training aan de Hogeschool Utrecht. 
En daarna heb ik hem nooit meer zo lekker gegeten.
Die eerste pompoensoep was namelijk zoet en rijkelijk bedeeld met koriander. 
Heerlijk.
Afijn, vrijdagochtend trok ik dus de stoute schoenen aan en begon aan mijn opdracht om een lekkere pompoensoep te creëren. 
En ... jawel, het is gelukt hoor. 
Terwijl de ( biologische) pompoen en de wortelen (voor het zoete) stonden te garen samen met de ui en knoflook begon ik aan de geboorte van een appeltaart van appels uit eigen boom. 
Ook goed gelukt. 
Ik neem altijd gewoon zo'n pak voor het kruimeldeeg, maar om hem eigen te maken doe ik onderin een klein beetje havermout waardoor het romig wordt en ik maak hem af met een laagje glazuur over de kruimeltop. Staat leuk en maakt hem extra lekker. 
En calorierijk, maar vooruit, dat mag af en toe ook best.
En waarom nou deze culinaire uitspatting van mij? 
(Ja, voor mij is dit echt een uitspatting want als er één ding is wat ik absoluut niet ben, dan is dat wel een keukenprinses)
Nou kijk, vrijdagmiddag kwam Yvonne helemaal vanuit het zuiden van Zuid-Holland gezellig voor een nachtje en nog een hele dag daarna om lekker samen te teuten en te quilten en natuurlijk moet er dan ook lekker gegeten worden. En dat is dus gelukt.
Stom, stom, stom geen foto's gemaakt van haar prachtige Camelot blokken.
Maar gelukkig heb ik natuurlijk wel nog foto's van het projectje waar ik mee bezig was.
Hier nog volop in de maak, maar nu dus helemaal af.



Het zijn twee placemats, een klein beetje verschillend, en ik ga ze weggeven als verjaarscadeautje aan een lief stel dat nog iets van mij tegoed is.
En toen gebeurde er zaterdagochtend nog iets héél leuks.
Eerst kwamen Koen, Marrit en Juultje binnen (op zich natuurlijk al een feestje) en tien minuutjes later kwamen Koenraad, Suzanne en Kai er achteraan.
Koenraad is één van Koen z'n beste vrienden sinds zij samen op de HAVO zaten.
Maar Koenraad woont en werkt al weer een aantal jaar in Zuid Spanje en dus zie ik hem niet zo heel vaak meer. 
Gelukkig zorgen deze twee vrienden er zelf wel voor dat zij elkaar geregeld zien. 
Als Koenraad en Suzanne in Nederland zijn zorgen ze er altijd voor om tijd uit te trekken om met Koen en Marrit door te brengen en Koen en Marrit gaan geregeld naar Spanje om Koen en Suzanne te bezoeken. Daar ben ik heel blij om want het is een mooie vriendschap. 
Drie weken terug waren Koen en Marrit mét Juultje nog een weekje bij Koenraad en Suzanne om kennis te maken met het zoontje van Koenraad en Suzanne dat 9 weken terug werd geboren.
Natuurlijk was ik razendnieuwsgierig naar dit kleine mannetje en afgelopen zaterdag stonden ze dus voor mijn neus. Joepie!
Kai is een schattig en zeer goedlachs mannetje, sprekend zijn vader. (vindt zijn moeder ook hoor, dus dan mag je het zeggen!)
En jongens wat blijf ik dat toch een prachtig mooi gezicht vinden;
 die donderstenen van weleer, nu stoere jonge mannen, die o zo voorzichtig en zorgzaam met zo'n bundeltje in hun armen zitten  terwijl het geluk er van af spat. 


Het blijft mij ontroeren.

9 opmerkingen:

  1. Heerlijk! Dat zijn dagen met een goude randje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die ontroering kan ik me helemaal voorstellen. En meid wat heb je heerlijke dagen gehad en dan nog leuke placemats gemaakt ook en lekker gekookt. Gaat goed met je dat lees je wel uit je verhalen.
    Geniet er maar lekker van.
    Knuf
    Berna

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuke placemats Gerda, en wat een prachtige foto van je zoon met de baby!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja, mooi is dat, hè, dat je zoons en hun vrienden zomaar leuke, zorgzame vaders worden. Wat een lief knulletje, die Kai!
    Jij had een weekend, zeg, eerst zulke lekkere dingen gebakken en gekookt, heerlijk met je vriendin zitten quilten en kwebbwlwn en dan ook nog zo'n toetje. Die placemats zijn heel erg leuk, mooi, met dat randje ertussen!
    Groetjes, Cisca

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat is de foto goed gelukt van Koenraad met Kai, een en al geluk. Ja het waren twee heerlijke dagen waar ik weer heel erg van heb genoten. En dames de soep was een streling op de tong en de appeltaart heb ik tot tweemaal toe gewoon geheel opgegeten tot en met de kruimels toe. Bedankt Gerda voor deze heerlijke dagen en tot over twee weekjes. Dikke knuffel

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Gezellige dagen heb je gehad en het is een prachtige foto van vader en zoon! Groetjes
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Geweldig die laatste foto!!! Mijn zonen hebben dit ook met onze Pup, ze zijn al wel heel groot maar worden klein als ze Mayra in hun handen hebben. Geweldig toch!!
    groetjes Merian

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh heerlijk, pompoensoep! Zelfs Chago smult er van.
    Ik kan me zó voorstellen dat je dat een mooi gezicht vindt: die stoere jonge mannen, die je nog als kind voor ogen hebt, nu met zo'n kleintje op de arm. Wat een zegen hè Gerda?!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een mooie foto, idd erg ontroerend. Leuke placemats.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik verheug mij op het lezen van jullie reacties; gezellig!