zondag 9 juni 2013

Ik ga iets bekennen
Ik kan een verschrikkelijke piekeraarster zijn.
Zo nu en dan heb ik van die buien waarin ik werkelijk overal over kan lopen piekeren en niet eventjes hoor, neeeee als ik het doe doe ik het goed.
En natuurlijk is Wimlief als hij in de buurt is dan de klos (en zelfs ook als hij dat niet is dan maak ik net zo gemakkelijk gebruik van mail of telefoon om hem er in te betrekken); alles leg ik hem drie, nee eerlijk zijn, tien of meer keer voor en bespreek vervolgens alle mogelijke oplossingen en/of gevolgen.
Óók minstens tien keer natuurlijk....
Gek wordt hij er van,
ik zie het aan zijn gezicht maar hij kent mij inmiddels goed genoeg om te weten dat het bij mij hoort en dus bijt hij door de zure appel heen en geeft geduldig antwoord, denkt met mij mee tot...
hij er toch echt genoeg van heeft en bovendien geen licht aan het eind van deze inktzwarte tunnel ziet en ten einde raad mijn stroom aan uitgesproken gedachten probeert in te dammen of, liever nog, te stoppen.
Met de (overigens zeer verstandige, dat weet ik ook wel) opmerking dat dat piekeren van mij helemaal geen enkele zin heeft.
Goed bedoeld hoor en ook heel erg gewaardeerd door mij want zeg nou zelf; het is natuurlijk ook vreselijk als je ergens over loopt te piekeren en niemand probeert je gerust te stellen.
En na zo'n dagje (of twee of drie) loop ik ook hup weer als een blije kip rond, me afvragend waar ik me nou toch zo druk om heb gemaakt
Want eigenlijk ben ik juist een onverbeterlijke optimist; ik zie naast alle nadelen van iets ook altijd wel weer  een paar voordelen.
Maar ja, dat piekeren zit er nou eenmaal ook in bij mij en echt, het zorgt op zijn tijd ook echt wel voor oplossingen waar ik eerder niet aan gedacht had..
Maar kijk wat ik vond in een heel leuk winkeltje, waar zij mij kennelijk helemaal begrijpen:
Ha, ha leuk hè
Hij heeft een prominent plekje gekregen in de kamer.
Dat weet mijn geduldige lieverd nog niet ;)

p.s. Met Emma gaat het weer een beetje beter gelukkig.

10 opmerkingen:

  1. Heerlijk herkenbaar...al brainstorm ik vooral met mezelf...mijn quiltvriendinnetjes en mozaiekfriends

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is een heel goede uitspraak, daar kan je dan steeds naar kijken als het weer zo is.
    Ik herken het ook wel, maar gelukkig niet zo lang als jij het hebt. En ik zeg er ook niets over tegen mijn Wim, want hij kan daar h e l e m a a l niet tegen!!!!
    Ik pieker 's nachts in bed (niet slapen dus). Bergen met zorgen waar ik dan overheen moet, en de volgende ochtend is het meestal weg, helemaal geen bergen meer.
    Wat mij wel eens helpt: ik doe dan stil van binnen een gesprek met mezelf.
    Ik (de zeur) vertelt dan wat er allemaal aan de hand is maar doe net of het een vriendin is, en mijn andere ik (de helper) geeft haar (mij dus) dan antwoord. Snap je het nog?
    Voor een ander heb je namelijk toch altijd goede raad?
    Voor een ander weet je alles beter, dus probeer het maar eens, zelf heb je de beste oplossingen, troost en begrip....
    Jeetje wat een reactie is dit, heeft gelijk heel depressief Nederland wat aan :-)
    GRoetjes,
    Floor

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh zooooo herkenbaar!!!! En doe hetzelfde als Floor-net doen alsof je tegen iemand aanklets en dan zelfs bedenken wat die ander terug kan zeggen.Het helpt echt heel goed!!!
    En een mens lijdt het meest door het lijden dat hij/zij vreest,maar nooit op komt dagen.....Het gaat verder,en als je dat wilt weten,hoor ik het wel-2 coupletten van elk zo'n 4 regels.
    En alles opschrijven helpt ook.Hier geen Wim meer die mij aanhoort en commentaar geeft,dus dan op deze manier.
    Ook helpt-ga quilten!
    SUCCES!!!
    groetjes,Truus uit Drenthe

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De mens lijdt het meest van het lijden wat hij vreest en nooit op komt dagen. Xx Joukje





    BeantwoordenVerwijderen
  5. Joh, mallerd, achteraf een beetje zonde van je tijd, want de spreuk is een waarheid als een koe hi hi.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik sta helemaal achter het bord, wat er heel leuk uitziet, en wat Joukje schrijft want zij verwoord het heel mooi. Nog aan het kuchelen en je heb de kleintjes aan gestoken of andersom ;)
    Lieve groetjes Corry

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ha,ha, dat is een goeie die houd ik erin!

    Fijne week en groetjes, Evelyne

    BeantwoordenVerwijderen
  8. piekeren doen we allemaal zeker en nog het liefst over kleine dingen

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh geweldig, dit blogje bedoelde ik!
    Wat een geweldige tekst, ik denk dat ik hem groot boven mijn bed op de muur ga schrijven! ;-)

    Groetjes, Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh geweldig, dit blogje bedoelde ik!
    Wat een geweldige tekst, ik denk dat ik hem groot boven mijn bed op de muur ga schrijven! ;-)

    Groetjes, Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen

Ik verheug mij op het lezen van jullie reacties; gezellig!