dinsdag 14 juni 2016

Oost, west, thuis best!

Eindelijk, eindelijk zit het er op!
Ik leerde Wim kennen 41 jaar geleden toen hij nog hard aan het studeren was 
en vier maanden later vertrok hij.
 Schrikken! 
Daar had ik eigenlijk helemaal niet zo bij stil gestaan; 
ik was alleen maar hartstikke verliefd en dacht helemaal niet aan een leven als "zeemansvrouw", maar opeens wás ik het wel.
En nu zijn we 41 jaar verder, met soms best wel zware maanden er in 
maar vooral ook heel veel mooie maanden als hij weer bij ons was.
 Als mensen wel eens vroegen hoe ik het deed, antwoordde ik altijd dat de maanden dat hij thuis was, de maanden dat hij weg was waard waren.
Ooit zei een buurvrouw eens tegen me dat zij te veel van haar man hield om zo te kunnen leven. 
Dat maakte mij wel een beetje boos en ik heb toen geantwoord
 dat zij misschien wel niet genoeg van hem hield om het voor hem op te kunnen brengen. 
"Zo, denk daar maar eens over na." dacht ik toen.
Maar nu hebben we met z'n allen Wim voor de áller-, állerlaatste keer opgehaald van Schiphol.
En reken maar dat dat een feestje was!
Alle kinderen en kleinkinderen hadden een dagje vrij van werk en school gekregen en zo werd hij verrast bij aankomst op Schiphol.
 Joukje staat er niet op; zij maakte de foto. 
Marrit bleef natuurlijk thuis met Mats en Pieter kon jammer genoeg geen vrij nemen.
Ik heb een fantastisch filmpje van toen hij door de deuren kwam en er vier  dolenthousiaste heerlijkheidjes op hem af spoten. Maar helaas .... Ik krijg het er hier niet op.
Afijn, toen iedereen uitgeknuffeld en gezoend was werd het hele spul op zijn wagentje geladen
En vervolgens als de wiedeweerga met z'n allen richting Joure voor koffie en taart 
en natuurlijk voor de kennismaking van
 opa en onze kleine Mats, zijn kleinzoon.
Zie hier, een dolgelukkige opa en oma met hun zesde heerlijkheidje. 
Vervolgens kwamen Anna, Emma, Juul en Saar alle vier met prachtige cadeaus voor opa.
Anna had een doos prachtig versierd en toen hij open ging lag daar een hele sliert loombandjes in.
En niet zo maar een sliert, neeeee; ze had een hele zin gemaakt met loomen. 
"Opa gaat met pensioen" stond er, úren werk had zij er aan gehad en wat knap en wat lief!

Het lijkt hier nog een kluwentje maar als je het uit legt dan staat het er echt.
Emma maakte een schilderij met blauw voor de zee, groen voor het land en
 "omdat opa op de hele wereld was" ook nog rood voor de warme landen.
Daarna kwam Juul met een prachtige zelfgemaakte boot,
En toen had ik ook nog een verrassing ....
De quilt met 48 nautische vlaggen die ik voor hem gemaakt heb tijdens deze laatste reis.
Gelukkig vond hij hem geweldig want allemachtig wat heb ik er hard aan moeten werken 
om hem op tijd af te krijgen.
En nu weten jullie meteen waarom ik de laatste tijd niet zo veel heb laten zien hier! 
Wim las mijn blog namelijk mee aan boord.
Maar binnenkort laat ik jullie er alles van zien.
Nu nog even door over zijn thuiskomst.
Twee dagen later hadden de kinderen nog een verrassing voor hem georganiseerd; 
een gezellig barbequefeest in de tuin van Koen en Marrit!
Ik was die dag naar een quiltfeestje in Hindeloopen maar Maaike en Pieter haalden mij daar op en Wim werd met een smoesje naar Joure gelokt waar wij hem met z'n allen stonden op te wachten.
Verrassing!
En kijk eens wat er toen allemaal weer te voorschijn kwam ...

En nóg eentje
Nou Anna, wij vinden het ook héél fijn hoor.
En een prachtig portret van opa, oma en Teun door Emma gemaakt
Een tekening van Juul waar zij,met haar tong uit haar mond, 
haar naam en oma gerda op geschreven heeft.
En een tekening van Saar met een heel verhaal over opa en een boot. 
 Gewéldig hè.
Het was prachtig weer en er werd volop genoten.





En toen hadden de kinderen nóg een verrassing in petto; 
Koen hield een klein speechje en overhandigde ons toen een enveloppe met daarin de uitnodiging voor een heerlijk lang weekend weg met z'n tweetjes naar de Veluwe
. "Kunnen jullie even rustig wennen aan "met pensioen" zijn."
De kinderen en de heerlijkheidjes weten natuurlijk niet anders dan dat hij wegging en weer thuis kwam en ik zolang ik hem ken, 41 jaar, eigenlijk ook niet
. Heel misschien dat hij nog wel eens een kort snoepreisje zal maken maar voorlopig niet
 en als het gebeurt dan ga ik mee!
En wat voelt het goed!
Nóóit meer maanden, weken, dagen en nachtjes tellen;
 hij blijft gewoon thuis,
bij mij!

11 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd en nu is het tijd voor SAMEN Genieten!
    groetjes, Nelly

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig mooi blog, en nu samen van alles genieten.
    Dik verdiend
    Groetnis Annie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gefeliciteerd!
    Wat een gezelligheid voor je man en zo leuk al die inspanningen van de kinderen en kleinkinderen.
    Lekker genieten van nog vele jaren samen in goede gezondheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heerlijk Gerda, eindelijk is Wim thuis bij jou. Ik wens jullie samen een heel goed pensioen toe! Jullie zijn al mooi gestart met al die verrassingen.
    groetjes, Conny

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een prachtige foto met het verraste gezicht van je man bij het zien van de quilt. Geniet ze Gerda. Heel veel en heel lang.
    Liefs Elle

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat heerlijk nu voortaan lekker samen. Geniet er maar van. Gr. Rita

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Geniet er maar lekker van !
    Quilt groetjes Anja.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Geniet er maar lekker van !
    Quilt groetjes Anja.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Geniet van elkaar heel veel en nog heel lang.
    Gr.Miranda

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een mooi blogbericht. Heerlijk om nu samen te zijn. Ik wens jullie een mooie tijd.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik verheug mij op het lezen van jullie reacties; gezellig!