En nu is de kerstvakantie ook al weer bijna voorbij. Jammerrrrrr.
Het was druk en het was genieten.
Eerst kwamen Juul, Saar en Mats een dagje hier omdat hun papa en mama een mooi heerlijk groot huis gingen kopen en hun huidige supergezellige huis dus in de verkoop gaat.
En natuurlijk bakten wij lekkere cupcakes om het te vieren.
En dan mag je uiteraard de spatel, de lepel én de garde aflikken :))
Hee opa, dat lust wil ik óók wel!!!!
En gelukkig waren ze nog goed gelukt ook:
Lekkerrrr.
Ook Mats likte zijn vingertjes er bij af :)
Er werden mooie tekeningen gekleurd en boekjes voor gelezen.
Mats maakte van ons huis een indoor racebaan voor zijn poppenwagentje.
Geen van de meisjes vóór hem heeft zo'n plezier van dit "racekarretje" gehad als hij nu heeft :))
En toen deze dag achter de rug was kwam Juul in haar eentje nog twee nachtjes logeren.
De eerste dag deden we het rustig aan, beetje lezen, beetje met de LEGO en de play-mobile spelen
en rustig een filmpje op de I-pad kijken op de bank onder haar eigen quiltje.
En 's avonds kwam wat Juul betreft het leukste; zij mocht zelf alle kaarsjes in de kamer aansteken.
Hierna ging zij met een diepe zucht aan tafel zitten en verzuchtte:
"Zo, nu is het écht Kerstmis."
(Wat het overigens nog helemaal niet was.)
Die avond sliepen Juul en ik in het grote bed van opa en oma en dus werd opa naar de logeerkamer verbannen. Het viel niet mee voor haar om in slaap te vallen; steeds moest er toch nodig nog iets verteld of gevraagd worden. Pas rond 22.00 uur viel ze eindelijk in slaap en kwam er een eind aan een paar uiterst genoeglijke uurtjes met ons tweetjes.
De volgende ochtend gingen we naar de bios, K3 natuurlijk.
Een groot succes, best wel spannend af en toe,
ze vergat zelfs om de liedjes mee te zingen, zó spannend.
Af en toe kwam ze even héél dicht tegen me aan zitten of zocht even mijn hand op om vast te houden.
En daarna uiteraard naar de Mac Donalds om een Happy meal op te halen voor Juul en een grote Angus hamburger voor opa. Waar opa dan weer heel blij mee was toen we thuis kwamen.
Maar nu zaten haar twee nachtjes er toch echt op en moest ze weer naar huis.
Ná het avondeten, vond ze zelf. En dus brachten we haar vroeg in de avond weer naar huis.
Het was nu bijna Kerstmis.
Daar heb ik jullie in mijn vorige berichtje al over verteld.
In het volgende berichtje vertel ik over de tweede week in de vakantie want dat het feest nog niet voorbij was, dat begrijpen jullie wel.
Ik ben van plan dat blogje er morgen op te zetten; laten we hopen dat het lukt.
Nu is eerst "Wie is de mol" aan de beurt; máchtig.
Dat wordt weer tien weken lang gissen wie de mol is. Maar eerlijk gezegd hebben wij het nog nooit goed gehad, één voor één verdwenen onze mollen terug naar Nederland en moesten wij onze mening steeds opnieuw herzien en opnieuw vol overtuiging een nieuwe mol aan te wijzen tot ook deze weer uit beeld verdween :(
Tel je zegeningen.
