En ze had er zo'n zin in!
Natuurlijk mocht ze haar schoen zetten, dus hebben we samen gezongen dat het een lieve lust was.Maar daarna begon het.
Eigenlijk was het best wel erg spannend.
"Oma, denk je dat we zwarte piet horen als hij binnenkomt?"
"Oma, denk je dat Teun gaat blaffen als zwarte Piet komt"
"Denk je dat hij hard blaft dan?"
"Oma, denk je dat Teun zacht blaft als zwarte piet komt?"
"Denk je dat wij Teun horen blaffen dan?"
"Oma, als Teun blaft vannacht, is zwarte Piet dan binnen?"
"Oma, ik moet plassen, wil je even met me mee?" "Ga jij eerst?" (Om mij vervolgens heel stevig vast te houden)
"Maar oma, wat als ik nou vannacht moet plassen?"
En tenslotte:
"Oma, ik hoef mijn schoen niet te zetten hoor!"
Natuurlijk hebben we hem gewoon laten staan en zijn we gezellig samen naar bed gegaan.
Anna niet in het logeerbed maar gezellig en veilig op opa's plekje naast oma.
Eerst nog even een filmpje op de I-pad om de zinnen wat te verzetten.
Maar helaas, het hielp niet zo veel; ze heeft de hele nacht geen oog dicht gedaan ...
Het arme kind.
En toen stormde het ook nog zo hard, allemaal vreemde geluiden voor haar.
En zo duurde de nacht wel héél erg lang. Ik ben de tel kwijt geraakt van het aantal keren dat zij vroeg of zwarte piet al geweest zou zijn, hoe laat het was en of het al ochtend was.
Een enerverend nachtje.
Maar gelukkig, het werd weer ochtend.
Dus togen we samen, na het gebruikelijke kussengevecht, naar beneden en keken we voorzichtig om het hoekje bij de open haard.
Hoera, alle zenuwen waren niet voor niets geweest, schoentje gevuld met een leuk cadeautje en een spoor van pepernoten over de vloer.
Dat maakte veel goed.
En wat vond oma in naar schoen?
Een aangevreten chocoladeletter!
Tja, soms moet je gewoon even je kast in duiken en roeien met de riemen die je hebt als je er niet op gerekend hebt dat je kleindochter er op staat dat je ook je schoen zet.
Anna zag zelfs de tanden van piet er in staan.
's Middags werd ze door haar papa, mama en zusjes weer opgehaald. Gelukkig was piet hen ook niet vergeten en was er voor hun ook een cadeautje.
Maar voordat ze werd opgehaald moest er eerst nog hard gewerkt worden. Dat hadden we afgesproken. Er moest een hartje gemaakt worden met een sneeuwman er op.
Dus strijkplank op de laagste stand en eerst een lapje strijken.
Daarna het hartje er op tekenen
En knippen
En daarna maakte zij helemaal zelf een prachtig hart met sneeuwman er op.
Oma hartstikke trots en Anna alle ellende van de afgelopen nacht weer een beetje vergeten.
Maar de nacht duurde wel érreg lang hoor mama, vertelde zij toen ze weer werd opgehaald.
Tel je zegeningen.
Terecht trots op jezelf lieverd!
Derde blok, bijna klaar.
