Ik weet niet hoe dat bij jullie zit maar met al dat mooie weer komt er bij mij weinig van tops maken. Ik ben wel al een stukje opgeschoten met de top voor Saartje. Maar helaas pindakaas, die kan ik nu niet laten zien want ons jongste heerlijkheidje ligt boven te slapen en die maak ik natuurlijk Liever niet wakker. Ook ons op één na jongste heerlijkheidje ligt te slapen, niet boven maar wel in de kamer naast de trap naar boven en ook haar geef ik liever geen aanleiding om recht overeind in haar bedje te komen om mij vervolgens met een enthousiast stemmetje mee te delen dat ze wakker is en een klein tukkie gedaan heeft. Wat geheid gebeurt als ik naar boven ga.
Gelukkig ligt hier beneden wel nog iets om te laten zien.
Want kijk, niet patchen is één ding maar helemaal niks doen dat is weer een heel ander verhaal natuurlijk.
Dus zat ik de afgelopen weken heerlijk buiten aan het panneltje voor Saartje te werken.
En te haken aan het dekentje in mijn eigen favoriete kleurtjes.
Terwijl ik dit schrijf is Saartje trouwens wakker geworden en heeft de grootste schik boven in haar bedje. Ze ligt te kraaien van plezier dus ik laat haar nog maar even want Juultje slaapt inmiddels en dat willen we graag nog even zo houden.
Saartje is inmiddels een half jaar en de eerste twee tandjes zijn tevoorschijn gepiept.
Vanmorgen op de bank liet ze mij er nog even uitgebreid van genieten.
Als je goed kijkt zie je ze. Uiteraard zat ik met het fototoestel in de aanslag ;)
Dikke pret hadden we samen.
Maar ook op educatief gebied doe ik mijn best hoor.
Kijk maar, boekjes lezen moet ze zo snel mogelijk mee vertrouwd raken dus ...
Zo, dat is Sarah.
Nu Juultje nog even.
Lekker aardbeitjes dippen in een beetje slagroom want zeg nou zelf, logeren bij oma moet een feestje zijn en bij een feestje horen aardbeitjes met slagroom ...
Vorige week heb ik nog een uurtje op Anna en Emma gepast. Hun mama moest even naar de verloskundige ( nog heeeeel eventjes geduld).
En natuurlijk hebben we daar ook een klein feestje van gemaakt. Mamma weg en wij als de wiedeweerga naar de ijscoman. Die ook nog een ballenbak heeft!
Emma vond de glijbaan een beetje eng maar gelukkig heeft zij een heel lief zusje dat haar ogenblikkelijk op schoot nam om samen naar beneden te gaan. En toen was het meteen niet eng meer.
Daarna een lekker ijsje toe,
En toen was het al weer tijd om naar huis te gaan.
Zo, jullie zijn weer op de hoogte. Het was al weer een poosje geleden maar vanaf nu kom ik weer regelmatig even buurten hoor, gezellig!


























































