Ik ga iets bekennen
Ik kan een verschrikkelijke piekeraarster zijn.
Zo nu en dan heb ik van die buien waarin ik werkelijk overal over kan lopen piekeren en niet eventjes hoor, neeeee als ik het doe doe ik het goed.
En natuurlijk is Wimlief als hij in de buurt is dan de klos (en zelfs ook als hij dat niet is dan maak ik net zo gemakkelijk gebruik van mail of telefoon om hem er in te betrekken); alles leg ik hem drie, nee eerlijk zijn, tien of meer keer voor en bespreek vervolgens alle mogelijke oplossingen en/of gevolgen.
Óók minstens tien keer natuurlijk....
Gek wordt hij er van,
ik zie het aan zijn gezicht maar hij kent mij inmiddels goed genoeg om te weten dat het bij mij hoort en dus bijt hij door de zure appel heen en geeft geduldig antwoord, denkt met mij mee tot...
hij er toch echt genoeg van heeft en bovendien geen licht aan het eind van deze inktzwarte tunnel ziet en ten einde raad mijn stroom aan uitgesproken gedachten probeert in te dammen of, liever nog, te stoppen.
Met de (overigens zeer verstandige, dat weet ik ook wel) opmerking dat dat piekeren van mij helemaal geen enkele zin heeft.
Goed bedoeld hoor en ook heel erg gewaardeerd door mij want zeg nou zelf; het is natuurlijk ook vreselijk als je ergens over loopt te piekeren en niemand probeert je gerust te stellen.
En na zo'n dagje (of twee of drie) loop ik ook hup weer als een blije kip rond, me afvragend waar ik me nou toch zo druk om heb gemaakt
Want eigenlijk ben ik juist een onverbeterlijke optimist; ik zie naast alle nadelen van iets ook altijd wel weer  een paar voordelen.

Maar ja, dat piekeren zit er nou eenmaal ook in bij mij en echt, het zorgt op zijn tijd ook echt wel voor oplossingen waar ik eerder niet aan gedacht had..

Maar kijk wat ik vond in een heel leuk winkeltje, waar zij mij kennelijk helemaal begrijpen:

Ha, ha leuk hè

Hij heeft een prominent plekje gekregen in de kamer.
Dat weet mijn geduldige lieverd nog niet ;)

p.s. Met Emma gaat het weer een beetje beter gelukkig.

Een ziek kindje,

water uit haar oogjes, snottebelletjes uit haar neusje en druppels aan haar kinnetje.

Zó verkouden,

akelig hoesten, niezen, koortsig

kortom algehele malaise.

Maar ondanks alle ellende hou je natuurlijk wel je zonnehoedje op!

Gelukkig knapte ze 's middags na haar slaapje weer een beetje op en wilde ze zelfs nog in de 

"sannebakke" spelen.

Dus jasje aan en nog even lekker in het zonnetje.

 En terwijl Emma Sofietje lekker sliep heeft Anna het zich gemakkelijk gemaakt op de bank; lekker even een stukje K3 kijken.

Uiteraard met de dansschoentjes aan en, ook zij, met het zonnehoedje op.

Logisch toch?

Maandag  vertelde ik al dat ik de vrolijke paars met witte stippen rand op de hand ga doorpitten.

Vandaag ga ik jullie vertellen hoe.

Kijk eens wat de allergeweldigste Frank van de hele wereld voor slechts de materiaalkosten voor mij gemaakt heeft...

Op vier punten scharnieren en de ring kan er ook nog op drie manieren in gezet worden.

Wat een vent hè!?

En sorry, nee hij is niet meer op de markt (die Frank dan hè) hij is al heel lang verslingerd en officieel verbonden aan mijn vriendinnetje Yvonne.

Frank, nogmaals heel hartelijk bedankt!

Teun ziet er, geloof ik, het geweldige niet zo van in...

Het paarse geval ...

Sinds een paar dagen heeft hij weer al mijn aandacht; juist de paarse Log cabin voor Bas en Joukje.

Een paar weken terug kochten Joukje en ik al stof voor de rand maar helemaal overtuigd van wat ik wilde gaan doen was ik toch niet. 

Nu ben ik er uit.

Op de hoeken komen nog 4 Log cabin blokken en daar tussenin de randen van paarse stof met vrolijke witte stippen. 

Eigenlijk wilde Joukje ook nog graag wat rood in de randen. 

Dus ik heb geprakkiseerd hoe dat er in te verwerken. 

Eerst dacht ik er nog grote blokken tussen te maken van Courthouse Steps met een rood middenblokje, maar dan wilde ik één Courthouse blok ter grootte van 3 Log cabin blokken, maar bij nader inzien moest het  rode blokje dan wel errug groot (breed) worden dus dat idee werd verworpen. Voor nog eens 24 Log cabin blokken heb ik eenvoudig geen tijd meer dus toch maar gekozen voor de brede rand met een smal paars randje tussen de Log cabin blokken en de rand.

Op de rand kan ik me dan helemaal uitleven met een mooi quiltpatroon.

Om toch dat rood nog er nog in te krijgen heb ik nu een extra rood randje aan de vier blokken gemaakt.daar waar die de rand raakt.

Kunnen jullie het nog volgen? (Ja? Dat is knap!) 

Ik heb het even neergelegd.

En nu twijfel ik weer of er niet nog een paars randje tussen de stippen en het rode randje moet.

Pffffffff

Eindelijk!

Eindelijk... met blote voeten in het gras en blote benen in de zon 

met een quiltwerkje er op!
Tel je zegeningen!

Een weekje bij Monica en Guus > schandalig verwend.

Nou, dat Anna 5 jaar is geworden dat weten jullie nou onderhand wel. Foei, wat heb ik jullie verwaarloosd.

Sorry, sorry sorry maar ik moest echt even bijkomen van ons weekje Frankrijk bij Monica en Guus.

En direct daarna was het hier ook nog eens heel druk met oppassen.

 Heerlijk hoor, maar dus even geen tijd om een blogje te schrijven.

Eerst maar eens ons weekje Frankrijk. Wat zijn we verwend door Guus en Monica!

Een heerlijk plekje in een prachtige omgeving met een gastvrouw en gastheer om te zoenen.

Jullie hebben er vast alles al over gelezen bij Wietske http://wietskesquilts.blogspot.nl/ of Lida http://lidakunkeler.blogspot.nl/ of misschien wel bij Monica zelf http://chezmonicaetguus.blogspot.fr/ 

Vooral Lida heeft een uitgebreid verslag met prachtige foto's gemaakt, dat zij al gedurende de week steeds op haar blog plaatste.

Ik ga er nu dus niet al te veel meer over schrijven. 

Maar om toch een kleine indruk te geven laat ik wel even een paar foto's zien.

Altijd leuk, toch?

De pitoreske entree van onze gîte.

Waar bij aankomst, als welkom, op ieders kussen op de romantische bedden en sfeervolle slaapkamers een schattig door Monica geborduurd hartje op ons lag te wachten.
Prachtig beddengoed, kussens met geborduurde monogrammen, net als op alle, ruimschoots aanwezige, handdoeken.
Zeer romantische slaapkamers

Een tuin met overal leuke stilleventjes en

prachtig uitzicht,

gezellige zitjes om buiten te zitten. Brrr

Maar gelukkig ook met een dagje heel mooi weer, waarop..

ik een heerlijke flinke wandeling maakte in de prachtige omgeving.

Natuurlijk werden er heel wat steekjes gezet; Lida verbaasde ons keer op keer met haarborduurkunsten (ongelooflijk zo snel en fijntjes als zij kan borduren) en Wietske appliceerde twee prachtige randen (zij quilt nog maar een jaartje maar dat zou je beslist niet zeggen als je haar werk ziet.)

Overigens lijkt het op de foto heel donker maar ik fotografeerde tegen het licht in, vandaar.

Monica werkte tussen de bedrijven door toch ook nog eventjes aan haar hartjes.

Maar zij had daar niet zo heel veel tijd voor want..

zij voorzag ons tijdens de hele week van het meest heerlijke voedsel wat je je maar bedenken kan. 

Echt, er is een ware kok aan haar verloren gegaan.

Helaas heb ik daar voor jullie niet meer foto's van; ik heb ze wel maar die heb ik met mijn telefoon gemaakt en ik krijg ze niet fatsoenlijk naar mijn laptop gekopieerd. 

Jammer, want dan hadden jullie ook het steeds wisselende prachtige servies kunnen zien dat zij gebruikte

Kijk maar even bij Lida of Wietske, daar is het wel te bewonderen. 

Het hoekje in de keuken waar zij haar groente en fruit bewaart 

en waar wij gewoon van mochten pakken als we zin hadden! 

Op zondag bezochten we een soort rommelmarkt, waar ik 

een schattig broderie babyjurkje kocht en een prachtig wit tafellaken met een enorme broderie-rand bij elkaar voor12.- euro. Dat is nog eens leuk hè.

Je ziet de broderie-rand hier nog net onder al onze aankopen uit piepen.

Op maandag bezochten we een prachtig oud kasteel waarin zich een quiltwinkel bevond om van te kwijlen.

Ik kocht er een prachtige serie blauwe en 

                       blauw met beige stoffen.                            Deze schattige bandjes, wat naalden en 

dit leuke naaidoosje. 

Op woensdag kregen we bezoek van vier Nederlands/Franse dames die ook weer het nodige moois meebrachten. Even een korte impressie:

Allereerst de prachtige Sjors van Anita.

Een schitterend geborduurd servet (helaas hier op z'n kop) voor Monica van Evelyne (Eve's needles)

Een vrolijke fantastische tas van Evelyne

Een geborduurde bovenkant van een naaidoosje, ook van Evelyne

Hier het zelfde doosje maar nu met het deurtje open. Ja echt....
Sorry, op z'n kant, maar krijg hem niet goed.

De prachtige variahex van Dorothé

Nog een keer de variahex.

Een heel fijn borduurwerkje voor in een serveerblaadje van Anneke 

Een heel gezellig quiltje van Evelyne

en de huisjes van Monica.

En tussendoor werden we wéér onwaarschijnlijk verwend door Monica en Guus met een heerlijke lunch
(zoals gewoonlijk weer vergezeld van een heerlijk wijntje, jongens wat een pret.)

En passant leerde Monica mij nog even hoe van een klein vierkant lapje een mooie lange bies kan worden gemaakt.

Zo, en dan nu de laatste foto's die echt niet mogen ontbreken.

Een prachtig geborduurd kistje dat Lida voor ons meebracht,

Een heel grappig speldenkussentje van Monica gekregen samen met een zeer handige pen.
(Heel handig maar saaie foto, dus weg gelaten. Vindt zij vast niet erg.)

Een werkelijk beeldschoon speldenkussentje van Evelyne,

 en een mooi zilveren kettinkje met onze naam voorop en de datum achterop
van Wietske.
Gelukkig had ik zelf ook wat presentjes mee gebracht, maar helaas geen foto's want ja, die heb ik dus weggegeven en geen foto van gemaakt. Maar als je er erg nieuwsgierig naar  bent dan kan je ze vinden op de blogs van Wietske en Lida.

Tot slot nog een foto van een borduurwerk van Monica. Ze had er nog veel meer, onder andere een werkelijk PRACHTIGE rode, maar die foto's zijn zo erbarmelijk slecht...
Ik zou zeggen, ga ze maar in het echt bekijken!
Echt, als je de kans krijgt, gun je zelf dan zo'n overheerlijke week bij deze twee schatten van mensen.
Inmiddels is hier de zondag al zowat voorbij en heb ik nog geen steek gezet...
Dus ik ga nu echt stoppen.
Tot gauw!

Een jarig Jetje

Dit heerlijkheidje werd afgelopen zaterdag al weer *5* jaar!

Waar blijft de tijd hè

Op de foto in haar nieuwe verkleedjurk van K3, werd ze er een beetje verlegen van.
Haar mama bakte een prachtige taart voor haar en wij zongen een vrolijk verjaardagsliedje.

En gister was er Pippi Langkous feest op school dus had haar mama een mooie Pippi Langkous jurk gemaakt.

En vandaag mocht ze op school trakteren, in de nieuwe jurk die oma voor haar heeft gemaakt.

Kortom, dit meisje heeft een enerverend weekje achter de rug.

En oma overigens niet minder.

Alle perikelen rondom het "blogboek" zal ik jullie besparen.

Ondanks veelvuldig heen en weer gemail is het niet gelukt.

Zij kregen hem daar wel geprint maar met heel veel piepkleine fotootjes er in en om daar nou ruim 164 dollar voor te betalen.....

Dit kregen we niet verholpen en voorlopig heb ik het hele plan maar even in de ijskast gezet.

Nu ben ik me aan het voorbereiden op het weekje quilten in Frankrijk met Monica, Wietske en Lyda.

Ik breek m'n hoofd over de vraag wat mee te nemen.

Ik wil daar lekker in de tuin zitten met een werkje dus de machine gaat niet mee en ja, dan valt er voor mij al snel niet zo veel te kiezen meer. Ik heb helaas niets liggen om door te pitten.

Ik denk dat het de hexagonnetjes en een borduurwerkje worden.

Zo en nu ga ik even bellen met Anna om te horen hoe het trakteren gegaan is.

Fijne dag allemaal en tel je zegeningen!