Samen uit logeren voor de eerste keer.

Voor de allereerste keer komen Juul en Saar samen logeren.

Wat een feest!

Parmantig komt Juul met haar koffertje aan gestapt. Ze laat ons meteen maar even weten dat ze morgenochtend in het grote bed komt.

Prima lieverd, ik kan niet wachten.

Saartje is inmiddels ruim 3,5 maand oud en pakt ons helemaal in met haar "geklets" en gekir. 

Ze maakt er een persoonlijk feestje van. 

Eerst een lekker flesje drinken 

En daarna een gezellig onderonsje met opa. 

Zo, papa en mama een feestje, wij ook een feestje. Reken maar!

Juultje danst ondertussen de sterren van de hemel en tijdens ieder dansje moet er ook even aan de rozen gesnoven worden.

En oma?

Oma geniet!

De volgende ochtend komt Juultje gezellig bij ons liggen maar niet zonder Saartje natuurlijk.

Dus kijken we heel voorzichtig of zij ook al wakker is. 

Gelukkig, wakker!

Vrolijk kijkt zij ons aan; ze heeft het duidelijk naar haar zin onder haar nieuwe dekentje maar Juul vindt dat ze nu lang genoeg gewacht heeft en vertelt mij vol overtuiging dat Saar nu heel graag mee naar het grote bed wil.

Komt dat even goed uit ;)

Natuurlijk moet er eerst uitgebreid geknuffeld worden, ze kan niet wachten en duikt meteen bij haar nog voordat we onder de dekens liggen.

Even later kruipen we er gezellig met zijn viertjes onder. 

Juul geniet, opa en oma genieten en we gaan er voor het gemak maar even van uit dat ook Saartje het leuk vond.

De geneugten van wonen op het platteland.

Het zijn er vele, echt.

Maar wat er vanmiddag gebeurde...

Zat ik heerlijk in het zonnetje hard te werken aan mijn dekentje en dacht opeens: 

" Huh?  Voel ik nou nattigheid? Bij geen wolkje aan de lucht?"

Nadere inspectie leek me gewenst.

En wat vond ik?

Juist, een dikke groene kledder op de rugleuning van mijn stoel en een kleinere (dat dan weer wel) als een verkeerd gekleurd bolletje op mijn haakwerk.

En bedankt...

Dit banaantje vonden we gister in Emma's rugzakje.

Zou haar mama bang zijn geweest dat we onze heerlijkheidjes niet meer uit elkaar kunnen houden? ;)

p.s. Blaffie is Emma's knuffelhondje.

Weer op het honk.

Na een heerlijk weekje Texel zijn we weer terug op het honk.

Genoten natuurlijk. 

Prachtig weer, eindeloze stranden, bossen en duinen om in te wandelen voor ons en om uit je dak te gaan voor Teun.

Een tas vol boeken, een andere tas vol wol en borduurbenodigdheden en een grote doos met stukjes voor een enorme puzzel. 

Een heerlijk huisje in de duinen en restaurantjes in overvloed om lekker te eten.

Jullie begrijpen wel dat het niet meeviel om weer op die boot terug te stappen.

En al die tassen gingen weer mee terug met dezelfde inhoud maar wel in iets andere vorm.

Kijk de tas vol wol; nog maar voor de helft gevuld met bollen want...

Kijk, die werd af gemaakt en er kwam een beginnetje van deze..

De helft van de boeken was gelezen, vijf in totaal maar die gingen natuurlijk gewoon weer met z'n allen in de zelfde vorm mee terug. 

Met nog eentje extra zelfs .. Flowers in Appliqué.

  Alleen het borduurwerk was de tas niet uit geweest.

Gelukkig was er op de heenweg nog een klein leeg plekje over gelaten want kijk eens wat ik vond in het zelfde winkeltje als het boek ....

Daar word je toch helemaal vrolijk van?!

En vandaag is alles weer gewoon.

Maar wel heerlijk want vanochtend kwam Marrit met Juultje en Saartje en we mogen vandaag ook meteen weer genieten van Emma en Anna. En dat is ook meteen de reden dat ik nu stop want Emma is wakker na haar middagslaapje en nu gaan we Anna van school halen!

En dan nog even lekker met z'n allen buiten spelen.

Hij kan naar Dorien!

Zo, hij is klaar.

Dat wil zeggen, de voorkant. Het etiket moet er nog op maar dat komt binnenkort. Nu eerst maar snel naar Dorien.

De foto is jammer genoeg een beetje wazig en ik kan hem niet meer opnieuw maken want gister is de quilt vertrokken. Dorien mag hem zelf nog even wassen; geen tijd meer voor anders was er zo maar weer een tijdje overheen gegaan voordat zij hem had gekregen.

Voor de liefhebbers (en omdat de foto een beetje te wazig is om ze allemaal goed te kunnen zien) komen hier nog even een paarblokken op een rijtje.

Zo, dat is hem dan. De bemoedigingsquilt voor mijn zusje.

We hebben er met liefde met z'n vieren aan gewerkt; Dorien zelf, Yvonne, Bernadet en ik.

En nu maar hopen dat hij haar een beetje helpt in de komende maanden.

Buiten

Hoi oma, wat zullen we gaan doen?

Weet je wat? Ga maar even met opa de vogeltjes eten geven.

Zo gezegd, zo gedaan.

Vogeltjes eten gekregen, gaan we weer naar binnen.

Neeheeee !

We moeten nog......

Maar het is een beetje koud lieverd.

Ja maar......, nou ik ga gewoon.

Ach ja natuurlijk; koppeltje duiken op het duikelrek. Hoe kon hij dat nou vergeten.

Opa ook een keertje, op de hoge.

Dan wil ik ook een keertje op de hoge.

Uiteraard.

Zo, klaar. En kunnen we dan nu weer naar binnen?

Goed opa.

Hoi oma, daar zijn we weer!

Ze schieten al lekker op.

En dan heb ik het over het gehaakte dekentje en over de quilt.

Natuurlijk heerlijk tijdens het schaatsen (en wat doen ze het goed hè?!) 

Zelf kijk ik ook heel graag naar het kunstschaatsen maar helaas heeft dat bij de NOS bepaald geen prioriteit. En ging ik er vanmiddag eens even helemaal voor zitten om te genieten vsn de grootmeester Pluchenko, bleek hij geblesseerd en moest hij zich afmelden voor de individuele korte kuur. Ooooh, wat jammerrrrrr! Natuurlijk het meest voor hem zelf maar ook voor mij hoor, reken maar. Einde Olympische spelen voor Pluchenko en dat terwijl hij zo een belangrijke rol had gespeeld tijdens de landenteamwedstrijd.

Afijn, gelukkig blijft er meer dan genoeg over om van te genieten terwijl mijn dekentje groeit en groeit.

Meestal zit ik 's avonds lekker te haken terwijl ik overdag ijverig aan het doorpitten ben.

Ik wil hem heel graag zondag aan Dorien meegeven. Mijn vingers zijn inmiddels redelijk gehavend maar gelukkig komen Yvonne en Bernadet zaterdag hier naar toe en zullen zij ook helpen met het quilten.

En dan zondag gezellig met zijn viertjes naar Zwolle!

Groetjes en tel je zegeningen.

Zoals deze van mij bijvoorbeeld; hier wordt geknuffeld want ze vinden elkaar zooooo lief!

(let op de knuistjes van Emma!)

 Hier word ik nou toch zo blij van.

Jong geleerd, oud gedaan!

Gister mochten wij weer een dagje genieten van de aanwezigheid van ons heerlijkheidje Juultje.

Iedereen daar was ziek en Juultje leek aan de betere hand.

Gelukkig ging het goed, ze was nog een beetje snel moe maar gelukkig was er dan een bedje op de bank en een lieve opa om even lekker bij weg te kruipen.

En als je je dan weer wat beter voelt dan snuffel je wat rond in oma's spulletjes 

En dan kom je al snel tot de conclusie dat zij wel wat hulp kan gebruiken,

Tel je zegeningen!

Hij vordert

Zo, de sashings zitten met een mooi festonsteekje vast met dank aan mijn machientje.

Nu op de hand verder, maar eerst netjes lijntjes trekken om te voorkomen dat die er straks als hoekige golfjes uit zien.

De eerste steekjes zijn gezet.

Handig deze rechthoekige "ring" vooral voor de randen. Bovendien kan je door aan de witte zijkanten te draaien je werk strakker of losser in de "ring" draaien.

Het wordt mooi.