Beetje druk geweest hier.
Leuk druk hoor, dat wel.
Drie geweldige weekenden op rij en tussendoor natuurlijk de heerlijkheidjes hier en op locatie.
Jawel, op locatie.
Joukjes verlof zit er op en dus mag ik na ruim een half jaar pauze weer iedere week één of twee daagjes oppassen op Anna en Emma én nu dus ook op Roosje.
Afgelopen vrijdag was de eerste keer en boy oh boy, dat was weer genieten.
Lief hè
Natuurlijk werd er weer verkleed.
Kon Emma je twee weken nog met serieus gezicht en verontwaardigd stemmetje vertellen dat zij niet Emma was maar Prinses, nú is zij omgetoverd tot een schattig Lieveheersbeestje en ook daar moet je vooral niet te licht over denken.
Compleet met voelsprietjes en prachtige vleugels.
Emma met haar ernstige snuitje maar jongejonge wat kan ze heerlijk uit haar dak(je) gaan.
"Podium" noemt ze dat.
Wat inhoudt dat ze gaat optreden!
Microfoon erbij en zingen met bijpassende pasjes.
Ze gaat dan helemaal los.
Op ons Sinterklaas feest gaf ze nog een dijk van een voorstelling terwijl Anna en Juultje als achtergrond danseresjes fungeerden.
Maar laat ik even bij het begin beginnen.
Drie weekenden terug dus.
Om de lange periode van Koens afwezigheid wat voor Marrit te vergemakkelijken probeer ik iedere maand iets leuks te organiseren voor haar.
Dit keer gingen we een weekendje naar Drenthe met de kindjes.
Een Landal park met binnenzwembad en een indoorspeelparadijs.
Geweldig, echt een aanrader voor de kleintjes.
Hadden we ook nog de mazzel dat overal zwarte Pietjes rondliepen en op Zatermiddag kwam de Sint zelf ook nog zijn opwachting maken, geweldig.
Direct toen we aankwamen mocht Juul al een cakeje versieren samen met een Piet.
Terwijl Saartje drie andere Pietjes om haar petieterige pinkje wond en gezellig samen met hen op de foto ging.
Maaike en Pieter kwamen ook een nachtje langs en Juultje hielp hen met koken.
Het zwembad was een groot succes maar ook het speelparadijs werd uitgebreid bezocht.
Saartje was helemaal weg van de balletjes. En had er dan ook constant eentje in haar handjes. Heel koddig gezicht als ze daarmee ging kruipen. Af en toe zelfs met twee tegelijk. Jammer genoeg geen foto van.
Natuurlijk wilde ze ook ín de ballenbak maar daar lag zo'n dikke laag ballen in dat ze er bijna in verzoop.
Geen goed idee dus.
En Juul liet zich weer van haar uiterst ondernemende kant zien, klimmen, springen, klauteren, rennen.
Van het zwembad heb ik geen foto's jammer genoeg.
En dan vorig weekend!
Het mooiste weekend van het jaar > pakjesavond!
Wat ben ik daar toch fan van.
En het was weer geweldig.
Nadat Piet vrijdagavond bij Bas en Joukje al zo hard op het raam gebonsd had
dat dat raam het begaf :))))
kwam hij het zondagmiddag goedmaken bij Maaike en Pieter.
Iedereen aanwezig en zingen!
Anna vol blije spanning, Juul enthousiast en uitbundig en Emma ernstig en af en toe voorzichtig achterom naar de tuindeuren kijkend.
Gelukkig duurde het niet al te lang voor er hard op de deur geklopt werd en toen bleek Piet de halve kelder vol gezet te hebben met cadeautjes.
Emma was er van overtuigd dat nu het kelderkamer ook stuk moest zijn maar ondanks alle geruststellingen van onze kant durfde ze toch niet even te gaan kijken of het ook echt zo was.
Afijn, alle kinderen een eigen grote doos vol cadeautjes.
Één groot gedicht voor de hele familie tegelijk en daarna kregen ze hun doos en mochten los gaan. Geweldig, wat een feest!
Ook mijn lieve nazaten en hun geliefden hadden weer erg hun best gedaan en dus waren er nog veel meer cadeaus, die werden allemaal op een grote hoop op tafel gelegd en Anna deelde uit.
Maaike en Pieter hadden voor heerlijke soep en hapjes gezorgd, de lieverds.
"Laten we het maar lekker bij ons vieren mam! Dat scheelt je een hoop drukte en werk"
Lief hè!
Bovendien hebben zij een enorme eetkeuken en aansluitend nog twee zeer ruime kamers dus de kinderen kunnen er naar hartelust spelen zonder iemand of elkaar in de weg te lopen.
Kortom, het was weer geweldig en jammer dat het al weer voorbij is.
En dan dit weekend natuurlijk!
Koen kwam voor een kort verlof thuis zodat hij thuis is op Juultjes verjaardag.
Dus togen we zatermorgen naar Schiphol om hem op te halen.
Marrit had shirtjes laten bedrukken.
Aan de voor- en achterkant met de zelfde tekst.
Alleen wat bij Juultje achterop stond, stond bij Saartje vóórop en andersom.
Hoe leuk is dat?!
Het wachten duurde lang ...
En lang ....
Maar eindelijk, daar was hij dan ...
Toen Juultje hem zag liep zij schrééuwend op hem af
"PAPAAAAAAAAAAAAAAA!!!!",
vloog hem in zijn armen en heeft hem heel lang niet meer los gelaten.
Tranen met tuiten natuurlijk bij iedereen.
Allemaal een dikke knuffel en toen gauw naar de koffie met taart.
Zo lieve allemaal, we zijn weer bijgepraat.
En ondanks dat ik Wim tijdens dit soort dagen natuurlijk vreselijk mis, voel ik mij een gezegend mens.
Na het lezen van bovenstaand blogje zullen jullie dat wel begrijpen.
Vandaag heb ik niets in de planning staan dus ik ga lekker aan de gang met wat lapjes :)
Tel je zegeningen!
