Wim bracht mij naar Dorien en vandaar gingen zij en ik in haar bus verder naar Bernadet en daarna hup naar Yvonne.
Om twaalf uur gingen we dan vanuit Rotterdam richting Zuienkerke.
Maar eerst langs het atelier van Sophie, een heel gezellige ruimte in een zeer oude boerderij vlakbij Zuienkerke.
We werden allerhartelijkst ontvangen en na het bewonderen van haar quilts, stoffen
(jammie jammie) en de werken van haar aanwezige cursisten op naar de B&B om onze spullen uit te laden.
De bus zat vlak vol, er kon werkelijk niets meer bij ;)
Inmiddels begonnen de buikjes te knorren en op aanraden van de dames bij Sophie op naar het badplaatsje De Haan.
Even gewandeld op het strand, de boulevard en in het dorpje zelf met beeldschone huizen.
Waarna het toch echt tijd werd om ergens naar binnen te duiken voor een lekkere edoch gezonde maaltijd.
Het werd een brasserie op de boulevard met een bijzonder kort aangebonden (lees: chagrijnige) ober maar gelukkig wel heerlijk eten.
Helaas mijnheer de ober, geen fooi voor u dit keer. Tja...
Daarna terug naar de B&B, paar blokken hout in de houtkacheltje, lekker glaasje wijn erbij en heerlijk de rest van avond een beetje zitten keuvelen.
De volgende ochtend vroeg op, was geen probleem want slecht geslapen en gloeiende pijn in mijn heup.
Daar was ik nou net van af dus ik werd er niet vrolijk van.
Gelukkig was Bernadet zo lief om met mij van bed te verruilen en (nu loop ik even op het verhaal vooruit) de volgende nacht ging het inderdaad een stuk beter en had Bernadet gelukkig nergens last van.
De volgende morgen dus vroeg uit de veren en na een heerlijk ontbijt, fanatiek als we zijn, meteen de machines op tafel en meters maken.
Dat wil zeggen Bernadet, Yvonne en Dorien.
Ik ben lekker rustig verder gegaan met de hexagonnetjes.
Rond twee uur kwamen onze vriendinnetjes, De Belgjes, binnendruppelen en na veel geknuffel en een welkomstwoord van Sophie met koffie en verrukkelijk Belgisch gebak ( daar hebben ze toch echt wel verstand van hé!) ging iedereen aan de slag; gezellig geroezemoes, de Belgjes allemaal met de hand en dus alleen het gesnor van onze drie machines op de achtergrond.
Ik zal jullie niet al te lekker maken dus slechts twee fotoo's van al het lekkers bij de koffie.
Om dezelfde reden ook maar geen foto van de potluck maar potverdorie, ze kunnen er wat van daar in België.
De volgende dag was het tijd voor de workshop.
Sophie, zoals altijd met engelen geduld, legde uit hoe we deze vierkantjes tevoorschijn konden toveren; deze is van mij.
Tjonge jonge, wat werd er hard gewerkt.
Hadden we vroeger op school maar zo ons best gedaan ... ;)
Sophie had een paar prachtige kussentjes meegenomen die zij er van heeft gemaakt.
Helaas geen foto, sorry
O nee, als laatste het etiket dat wij nog steeds op de bemoedigingsquilt voor Dorien moesten maken. Het zit er nu op hoor.
Hm, beetje onduidelijk hè. Sorry.
En na een zeer geslaagde avond na nog een paar glaasjes wijn voor de laatste keer daar ons bedje in gedoken.
Waar Yvonne mij nog een zeer opmerkelijk verhaal vertelde over mensen die verliefd worden op hun onbekende Word feud tegenspelers.
Werkelijk, ik was verbijsterd.
Wat voor woorden moet je dan in 's hemelsnaam invullen waardoor je beiden vlinders in je buik krijgt?
Nee laat maar, ik wil het niet weten!
We hebben er wel helemaal dubbel om gelegen bij het bedenken van geschikte woorden. En ja, dan zijn er toch wel wat mogelijkheden ;).
Maar verbijsterend vind ik het nog steeds.
De volgende morgen vroeg op en nog snel een paar uurtjes aan de slag voordat we om 12 uur met z'n allen weer buiten staan.
Natuurlijk ook nog even een groepsfoto gemaakt die ik jullie niet wil onthouden.
Wie weet zie je een bekend gezicht.
Lieve quiltvriendinnen, het was weer geweldig.
Hartelijk dank aan jullie allemaal en in het bijzonder aan Sophie voor wederom een heerlijk lang quiltweekend.
