Oei, ik moet uitkijken dat dit geen reisblog wordt merk ik.
Maar na deze gaat het voorlopig toch echt weer voornamelijk over quilten hoor.
Én de heerlijkheidjes natuurlijk.
Maar nu eerst nog even een aanvulling op mijn FB berichtje, zoals beloofd aldaar.
Wat is het geval?
Nou, afgelopen week waren Wim, Teun en ik heerlijk aan het wandelen in de Hunsrück, een middelgebergte in Duitsland, een waar wandelparadijs. Helemaal met Teun er bij want hij mag vrijwel overal gewoon lekker los rond rennen. We waren er dit voorjaar ook al een weekje en nu dus op herhaling want ik wilde dit prachtige gebied heel graag ook in herfstkleuren zien. En wat was het prachtig! Meestal wandelen we in lente en herfst in de Ardennen of Luxemburg maar vanwege het hondenbeleid kozen we nu dus toch weer voor het gebied rond Kell am See. Het is af en toe flinke stukken tegen de berg op lopen maar wat je omhoog gaat ga je later ook weer naar beneden dus ...
Ik kan er 1000 woorden aan besteden maar ik kan het jullie beter gewoon laten zien.
Onze eerste wandeling.
Teun geniet zich helemaal suf.
Prachtig als de zon tussen de bomen doorschijnt en de bomen verderop in een gouden gloed komen te staan.
Dit was al niet meer de eerste wandeling hoor.
Zwarte paddestoelen op een bemoste stronk.
Mooi hè.
Dijkjes bouwen. Hij blijft een Hollander hè.
Overal waar we lopen horen we vrolijk murmelende beekjes en piepkleine watervalletjes.
Paddestoelen in alle soorten en maten.
Die ook door Teun aan een nader onderzoek worden onderworpen. Nee, niet aan gelikt hoor! Snuffelen was voldoende.
En na deze ene was de rest gelukkig ook niet meer interessant.
En toen het bankje waar we even zouden pauzeren een beetje nat was haalde mijn immer galante lieverd zijn regenbroek uit zijn rugtas zodat ik droog kon zitten.
Teun en ik deelden een banaantje, daar is hij dol op en dat hadden we wel verdiend want we hadden zo'n twee uur flink omhoog moeten lopen.
En we vulden de thermosfles bij met water uit deze bron.
En verder ging het weer.
Op naar de waterdoorloopplek.
Dat hebben ze heel leuk gedaan.
Vooral als het warm is, is dat een heerlijk plekje om even wat af te koelen.
Er liggen twee of drie van deze "paadjes"naast elkaar.
Voor ons was het nu iets te fris maar Teun genoot er van.
's Zomers mag hij er niet doorheen maar nu kon het wel even.
Dat is ook zo fijn daar, je komt er bijna nooit iemand tegen. Zó rustig.
Wat je dan weer wel tegenkomt zijn deze dames.
Lekker met mama, nichtjes en de tantes buiten in de weide.
Fantastisch toch?
En na al die heerlijke wandelingen wilde ik toch ook nog even een beetje cultuur snuiven. Dus bezochten we Trier met zijn Porta Negra en deze prachtige Dom.
Natuurlijk ook even om de beurt naar binnen. Wat een pracht en praal; helemaal afgeladen vol met beeldhouwwerken. In één van de kapellen een donkerblauw plafond helemaal vol met wit beeldhouwwerk er tegen aan. Ik heb er geen foto's gemaakt dus sorry, ik kan het niet laten zien. Maar mocht je er ooit komen, ga dan beslist even naar binnen. Ik heb al heel wat beroemde kathedralen, Doms (of is het Dommen?) en kerken van binnen bekeken maar wat mij betreft spant deze wel de kroon. Iets té overdadig, te veel rijkdom naar mijn zin, maar goed, mooi en indrukwekkend is het wel.
Een echt Duits stadje met een sprookjesachtige fontein op een gezellig pleintje omgeven door prachtige gevels.
Zo, nou kan ik jullie nog veel meer foto's laten zien van dat prachtige schitterend begroeide berglandschap maar ik stop er maar weer eens mee. Ik denk dat ik jullie wel een goede indruk heb gegeven van al het moois.
Wij logeerden in Landal park Hochwald. Een mooi park, schitterend gelegen bij het plaatsje Kell am See, bekend als een luftkurort. (Lucht kuur oord) vanaf het park kan je alle kanten op, direct de bossen in voor prachtige wandelingen van vele uren. En voor de hondenbezitters: je hond mag gewoon overal heerlijk los rondrennen en genieten.
Zo en dan nu nog even een heel kort overzichtje van waar ik mijn tijd mee vulde rond de wandelingen. Drie keer raden ;)
Allereerst:
Quilten natuurlijk!
Ik had de Green tea and sweet beans mee om de eerste sectie verder door te pitten.
En dat is lekker opgeschoten.
Verder maakten we weer zo'n machtige puzzel van Jan van Haasteren.
Én begon ik eindelijk aan de prachtige shawl van de Scheepjescall 2017.
Het pakket mocht ik voor een zeer vriendelijk vriendenprijsje overnemen van Nanda, die er zelf ook al aan begonnen was maar het niet meer zag zitten en de hele boel in de kliko wilde gooien.
Nou, dat was het weer voor deze keer.
Ik beloof dat ik gauw weer terug kom met de tweede sectie van de Sweet beans.
Tot dan!
Tel je zegeningen!
