Wim is weer thuis, we hebben zijn verjaardag inmiddels uitgebreid gevierd met z'n (bijna!) allen en het was weer heerlijk.
Nog eventjes en dan hoop ik ál mijn lieverds weer om mijn tafel te hebben.
Marrit houdt zich kranig; ik heb toch zo'n bewondering voor haar.
Natuurlijk proberen we haar zo veel mogelijk te ondersteunen maar uiteindelijk moet ze het toch zelf doen dit half jaar.
Afgelopen vrijdag waren Anna, Emma en Roosje hier en zaterdag t/m maandag logeerden Juultje en Sarah bij ons en wat hebben we weer genoten van alle vijf onze heerlijkheidjes.
Ik laat jullie graag een beetje mee genieten ...
De kapstok afgelopen vrijdag
Kleine Roosje speelt al heerlijk in de box
Én zat voor het eerst in een kinderstoel.
En dat ging prima; ze vond het duidelijk uiterst gezellig.
Emma keek even Teletubby's tussen haar dansvoorstellingen door
En dat dansen ging heel goed hoor, zelfs met een paar flinke hondensloffen aan haar voetjes.
En opa was weer thuis dus moest er natuurlijk ook weer even plafonnetje worden gelopen.
Altijd weer een groot succes.
En na een heerlijke dag gingen ze aan het eind van de middag weer moe terug naar papa en mama.
De volgende dag waren ze er weer voor het verjaardagsfeestje van opa maar ach jeetje, geen foto's.
Juultje en Sarah bleven die dag meteen logeren.
Saartje kan sinds kort lopen en is in één moeite door ook maar meteen gaan dansen.
Helaas, helaas ik krijg hier geen filmpjes gedownload; ik had het jullie graag laten zien.
Wel een serie snoepige foto's bij opa op schoot vlak na haar ochtenddutje.
En nog maar eentje omdat ze zo lief zijn en ik niet kan kiezen.
Nou vooruit, nog eentje waarop ze laat zien zelfs op schoot nog wel te kunnen dansen.
Jammer dat ik ook hievan het filmpje niet kan laten zien.
En ook Juultje vermaakte ons met prachtige dansvoorstellingen in de kinderkamer.
"Welkom in mijn danspaleis."
Waarna we aan haar handje naar een stoeltje werden geleid en
"Gaat U hier maar zitten, de voorstelling begint zó."
We zijn zelfs beiden door haar ten huwelijk gevraagd, waarna ons jawoord met een handkus van haar werd bezegeld; Héérlijk.
Maar er was ook tijd voor serieuze zaken.
Er werd een placemat prachtig ingekleurd en in een onbewaakt ogenblik nam zij gelijk haar snuitje maar even mee.
Oef, eventjes niet opgelet ...
Maar aan alle pret komt een einde en aan het eind van de middag kwam hun mama ze weer ophalen. Eerst nog even gezellig met z'n allen gegeten en daarna nam Marrit haar kostbare vrachtje weer lekker mee naar hun eigen bedje.
Opa en oma pinkte weer een traantje weg om vervolgens met een biertje en een wijntje neer te storten op de bank om nog even heerlijk na te genieten van vier geweldige dagen.
Tel je zegeningen.




















































