Feest!!!

 Zo, Wim is al weer een tijdje thuis en ik heb jullie vreselijk verwaarloosd. 

Sorry, sorry, sorry!

Maar met een goede reden hoor.

Ik verklap niets maar ga het jullie allemaal laten zien, let op!

Lieve sokjes en lieve schoentjes worden aan lieve kleine voetjes geschoven

Een (bijna) bruid kust haar dochtertje/bruidsmeisje

Oma probeert een mooie strik te leggen (gelukt hoor)

En z'n vader helpt hem met zijn stropdas 

Het is bijna zo ver ...

Het zal het begin blijken te zijn van een práchtige dag.

Wachten op papa en mama

Spannend, spannend, spannend ...

Anna, Emma en Juul weten niet zo goed wat te verwachten.

En dan, terwijl er prachtige muziek begin te spelen komen ze de hoek om ...

Jaaaaaaa, daar zijn ze!

Iedereen juicht en het bruidspaar straalt.

Hun binnenkomst in het kerkje waar zij hun huwelijksbelofte aan elkaar in het bijzijn van familie en vrienden uit zullen spreken.

Eerst Marrit

Toen koen.

Serieuze momenten 

(wat een stuk hè, Oooh wat was/ben ik trots op deze geweldige man, mijn jongste zoon) 

Wisselen af met blije, vrolijke momenten.

Tijdens de ceremonie was er voor alle aanwezige kinderen een eigen feestje georganiseerd buiten het kerkje.

Maar na het serieuze gedeelte worden zij er snel weer bijgehaald; Pieter haalt ze op.

En nu mogen Juul en Saartje ook een handtekening zetten en het is duidelijk dat Juul deze taak zeer serieus neemt.

Net als Saartje.

Zo, dit was het eerste gedeelte van mijn verslagje voor jullie. Straks of morgen weer verder.

Hopelijk genieten jullie er net zo van als ik tijdens het schrijven en al die mooie momenten weer terugkomen.

Nu moet mijn ipadje eerst al deze info maar eens gaan verstouwen en versturen. Dat blijkt nog een heel karwei voor hem te zijn hoor. 

Ik ga even lekker verder in de zon aan mijn randjes want jullie zijn niet enigen die in de aanloop naar dit feest verwaarloosd zijn hoor ;(

Lieve groet, tot gauw weer en ( ik blijf het maar herhalen)

Tel je zegeningen!

P.s. Hè getver, verkeerde lettertype. Kan ik nu even niets aan veranderen, maar zogauw dat weer lukt doe ik het hoor. 

Heerlijk weekend met een geweldig einde op maandagmorgen

Wat hebben we weer een machtig weekend gehad met z'n vieren.
 Dorien, Yvonne, Teun en ik.

Dit keer in een huisje in Oldebroek. 

Jammer genoeg geen weer om lekker buiten te zitten maar binnen was de pret er niet minder om.

Yvon werkte heel ontspannen aan haar ROM en Dorien aan haar variahexen.

Teun genoot  ook en nam het er lekker van

Natuurlijk vergaten we ook de innerlijke mens niet.

Allerlei lekkers hadden we mee, veel erg lekker maar niet al te gezond

Alhoewel  ....

 En doordat het buiten koud en nat was smaakte de Irish Coffee extra lekker ;)

We hebben weer heerlijk gelachen en weinig maar wel heel goed geslapen ( heerlijke bedden in mooie ruime kamers met badkamer zowel boven als beneden)

Maar er werd ook héél serieus en hard gewerkt hoor aan de tafel.

Met fantastisch resultaat; kijk deze ROM van Yvonne maar eens. De onderste rij helemaal tijdens dit weekend gemaakt.

En de variahex van Dorien, bijna klaar.

Afijn, ook aan alle leuke dingen komt een eind en dat moment was maandagochtend weer aangebroken. Allemaal nog even een dikke knuffel en toen ....

was voor mij het feest nog niet afgelopen want ik stapte in de auto en ging in razende vaart op weg naar Schiphol!

Ik kwam gelijk aan met Koen, Maaike, Juul en Saartje.

Juultje was er helemaal opgewonden van en van de weerómstuit Saartje ook natuurlijk.

Gelukkig hoefden we niet al te lang te wachten.

Een telefoontje: " Ik sta bij bagageband 15 en hier is het glas niet afgeplakt."

Gauw die kant op!

 En kijk toch eens wat lief. 

Opaaaaa!

Ze heeft niet een seconde verlegen gekeken, 

Meteen een big smile en zwaaien naar opa.

Natuurlijk kwam Juultje ook meteen aangerend en zij gaf opa alvast een dikke kus door het glas.

En even later ...

Jaaaaaa, daar is hij!

Een hondje helemaal door het dolle en twee kindjes die niet meer van hem af waren te slaan.

Daarna lekker naar hun huis waar Marrit klaar zat met taart en lunch.

En toen moesten er natuurlijk nog drie kindjes worden begroet waarvan er twee al sinds zondagmiddag niet meer te houden waren. 

Het eerste wat Anna aan haar mama vroeg toen ze uit school kwam was:

 "Is opa er al, heb je al wat gehoord?!"

Gelukkig waren we precies op tijd en konden we ze onderweg van school naar huis opvangen.

Wat een feest! 

Het is niet altijd leuk dat hij veel weg is maar daardoor beleven we natuurlijk ook wel dit soort momenten. En die zijn niet in goud te betalen!

Eenmaal thuis kropen ze beiden meteen gezellig bij hem schoot en bleven daar lekker zitten tot wij echt door naar ons eigen huis moesten.

Want Wim had een hectische periode aan boord achter de rug gevolgd door een lange vliegreis en ik slaap de nacht voor zijn terugkomst nooit erg veel en dat was dit keer niet anders geweest.

Dus hup naar huis en eerst even lekker samen ons bed in gekropen ;)

Doorpitten

Ik ben heerlijk relaxed aan het doorpitten.

Ik vertelde al dat ik een paar weken terug naar een trunkshow van Goof ben geweest.
Zij vertelde toen dat zij nooit doorpit met een borduurring.
 Nou toen gingen mijn oren even wagenwijd open staan hoor want wat heb ik een hekel aan dat ding. Ik heb er altijd ruzie mee en krijg bovendien altijd last van mijn nek.
 Waarschijnlijk door mijn verkrampte houding als ik hem gebruik.

En wat vertelde Ingrid....?

Zij legt haar quilt op tafel, legt er iets zwaars bovenop en pit aldus zónder ring al jaren naar alle tevredenheid haar quilts door.

Nou, dat was niet tegen dovemansoren gezegd.
Dat moest ik ook proberen

En zo gebeurde het dat onze deurstopper uit de bijkeuken opeens een compleet andere functie kreeg toebedeeld.

Kijk hem hier staan, mijn multifunctionele held. Want wat ben ik blij met hem!

Het quilten gaat op deze manier voor mij als een tierelier.

Nog even een overzichtsfoto voor de duidelijkheid. 

Het gedeelte van de quilt waar ik niet mee bezig ben vouw of rol ik op, hand er onder en quilten maar. 

En ... zonder schouder of nekklachten als gevolg.

Moet ik er bij zeggen dat ik vanaf deze positie ook nog de televisie in het vizier heb dus wat wil een mens nog meer. ;)

En ik hou de achterkant ook nog zonder vouwen/vouwtjes. 

Is me eerlijk gezegd ook nooit eerder helemaal gelukt.

Zo, tot zover de lofzang op deze manier van doorpitten. 

Wie weet heb ik er nog iemand gelukkig mee gemaakt.

Over op de afgelopen week.

Natuurlijk kwamen de heerlijkheidjes weer geregeld over de vloer.

En er werd gepicknickt in de tuin

De watersteen werd weer bijgevuld én leeg geschept. 

Er werd gesmuld van pannenkoeken.

Met je handen want dat mag bij oma!

Grote zus hielp haar kleine zusje bij het eten

Juultje en Saartje kwamen een nachtje logeren en Juultje wilde heel graag op opa's plekje bij oma in het grote bed. En wie wil dit nou niet naast zich?

Roosje besloot opeens dat het tijd werd om de wereld buiten de box te verkennen.

En Saartjes mama stuurde mij deze foto van Saartje toen zij met mij stond te bellen.

Dat is weer nieuw

; zij pakt thuis zelf de telefoon en loopt er mee naar haar papa of mama en roept dan heel enthousiast: "omaaaaaaaa"

Maar natuurlijk heeft Juultje dan ook nog wel iets te vertellen dus om de beurt ...

Het was weer een heerlijk weekje.

En vandaag fietste Bas samen met 15000 anderen de Elfstedenfietstocht; 240 km door het Friese land met een stevig windje.

Ik ben trots op mijn oudste!

Hier staat hij na aankomst samen met zijn zwager en schoonvader, die vandaag 66 jaar werd en hem voor de 49e keer fietste. 

Knap hè!

Tel je zegeningen. 

Moederdag en "Roosjedag"

Zondag was het Moederdag. 

En al mijn lieverds met de heerlijkheidjes kwamen gezellig hier een feestje vieren.

De weergoden waren ons ook nog eens goedgezind dus wat wil een mens nog meer.

Ik bakte 's morgens nog snel een taart, zo'n hele zoete vreselijk slechte, 

maar O zo lekkere,

 schuimtaart met slagroom

 en ter compensatie ;))

 vers fruit er bovenop en jawel hoor ....

Haastige spoed ... voor mijn gevoel, duizenden stukjes door de hele keuken tot in de hal, de bijkeuken en de kamer.

Dus eerst weer stofzuigen en met een natte doek na. 

Gelukkig was ik evengoed precies op tijd klaar met alles. 

Wij zijn tegenwoordig ook erg van de rauwkosthapjes dus de komkommers, selderiestengels, wortel en paprika lagen ook gewassen en in hapklare brokken onder vershoudfolie klaar in de bijkeuken samen met de houmous voor de dip, de ijsthee, rivella en taxipakjes (zonder suiker) voor de heerlijkheidjes.

Op het vuur nog een grote pan soep.

Dat doe ik tegenwoordig wel, gewoon een enorme pan groentesoep met stokbroodjes, Franse kaas en wat slaatjes, altijd lekker en de soep maak ik een dag van te voren. 

En toen kon het feest beginnen.

Er werd gevoetbald

En gevoetbald maar soms ook even "gehandbald"

 En gevoetbald

En gekeken naar zere voetjes

Emma ging met de gieter rond

En Saartje vulde de watersteen bij

En en passant ook haar sandaaltjes

Er werd onkruid gewied (héél erg hard nodig dus dat kwam goed uit) en afgevoerd in de kruiwagen

En toen het avond was lag ik uitgevloerd maar intens tevreden op de bank wat na te soezen.

En toen ik eigenlijk naar bed moest kon ik het niet laten om toch nog even te beginnen aan de die dag gekregen puzzel van Jan van Haasteren.

Dat is niet verstandig want als ik eenmaal begin ....  

En vandaag is het Roosjesdag.

De hele dag heb ik Roosje helemaal alleen voor mezelf, wat een luxe.

Haar mama en Anna zijn beiden op schoolreisje en Emma is vanochtend naar de peuterspeelzaal en wordt daar opgehaald door haar pake en beppe.

Anna ging vandaag voor het eerst met een grote bus op schoolreisje,

 naar een grote speeltuin met kinderboerderij in Drachten.

En wat had ze er een zin in!

Natuurlijk heb ik haar samen met haar papa en Roosje uitgezwaaid.

 Ze zat met rode wangetjes naast haar vriendinnetje in de bus, dat hadden ze al zo afgesproken, 

En toen ik daar zo stond te zwaaien keek ik nog eens even naar de chauffeur en hoopte maar dat hij goed besefte wat een bus vol pareltjes hij mee kreeg.

Al die kleine opgewonden en verwachtingsvolle koppies, 

ze kwamen maar amper boven het raam uit.

En ja, dan ben ik wel zo'n sentimentele muts die met tranen in haar ogen die bus uitzwaait.

Ik besefte weer eens dat je bij het krijgen van kinderen toch wel erg kwetsbaar wordt en dat je dan bij het krijgen van kleinkinderen gewoon nog eens heel hard overdoet.

Ik hoop dat ze een geweldige dag hebben!

Tel je zegeningen.

Middagje genieten met Supergoof

Gistermiddag was het weer zo ver.

 Supergoof Ingrid kwam weer naar Sneek met manden vol quilts.

Ik zou samen met een vriendin gaan maar helaas, zij was ziek.

Maar ja, die twee kaartjes waren wel al gekocht natuurlijk.

 Wat te doen?

"Weet je wat", dacht ik, "misschien wil Maaike wel mee." 

Bij het zien van zo veel moois móét zij toch haast wel geïnfecteerd raken met ons virus?

Dus Maaike gebeld en gevraagd of zij zin had en gelukkig zei ze meteen

 "Ja hoor, gezellig."

We gingen lekker vroeg zodat we (nou ja, ik vooral) ook nog even lekker konden neuzen tussen alle mooie lapjes die meegekomen waren met Gelrebloem en Het quiltkabinet.

Twee mooie troostlapjes voor de zieke vriendin gekocht en nieuw garen dat door een van de aanwezig dames heel erg werd aangeprezen. 

Dun garen met een glazuurlaagje (dus geen wax) goed te gebruiken voor patchen én voor quilten én het krult niet. (en het heet Select)

Om twee uur begon Ingrid.

En wat liet ze weer veel prachtigs zien vergezeld van leuke, gezellige maar ook verdrietige verhalen.

Ook kleine muis was meegekomen.

Stilletjes stond hij tussen de quilts de boel in zich op te nemen.

Wat zal hij wel niet gedacht hebben van al die kakelende dames'.

Ha, ha

 dat zullen we natuurlijk nooit te weten komen  maar ik kan me voorstellen dat zijn kleine oortjes er behoorlijk van stonden te tuteren.

Zoals altijd nam Ingrid weer alle tijd om te vertellen, showen en vragen te te beantwoorden.

En weet je wat nou zo leuk was?

Het was voor mij niet bepaald de eerste keer dat ik bij haar trunkshow aanwezig was

maar iedere keer 

komen er toch weer quilts voorbij die ik nog niet eerder gezien had. Hoe leuk is dat?

Kortom, het was weer een feestje!

En dan nu natuurlijk de hamvraag!

Is Maaike geïnfecteerd?

Nou, een beetje.

Ze was vooral heel erg geïmponeerd en eigenlijk ook wel een beetje ontmoedigd.

Tja ..... ik kan me dat ook wel weer voorstellen,

Het ziet er natuurlijk ook allemaal wel behoorlijk ingewikkeld uit.

Maar ..... en nu komt het!

Ze gaat mee naar de workshop "ramen lappen" van Ingrid :)))

Joepie!!!!

Jammer genoeg kwam ik er thuis achter dat de eerstkomende workshop in Sneek precies in ons Belgische quiltweekendje valt maar dat mag de pret niet drukken;

 het begin is er. 

Rita (de organisator van dit alles) heeft mij beloofd dat als er genoeg belangstelling is er gewoon nog een datum geprikt wordt.

En anders gaan we gewoon gezellig naar Dorry (Quilts &Dotty)

 ook bepááld geen straf.

Lieve allemaal, ik wens jullie een fijne Moederdag

 (mijn lieverds komen met z'n allen vanmiddag) 

en niet vergeten:

Tel je zegeningen!

Randje per week

Ik zou vandaag doorgaan met de Log Cabin voor Saartje maar ....

Net een belletje vanuit een auto

"Omaaaaaa, we komen naar je toehoe!!!!"

Gevolgd door een helder klein stemmetje

"Jaaaaaaa!"

Ze zijn onderweg naar het Makkummer strand en

komen daarna nog even langs.

Héérlijk.

Wat ben ik toch blij dat geen van mijn kinderen ver weg woont.

Dus ...

Hup, alle lapjes weer aan de kant gegooid en maar even de randjes per week er bij gepakt.

Dat leg ik zo weer weg als Teun  begint te brullen omdat er een auto het pad op komt rijden.

Ja, bij mij kom je nooit onopgemerkt aan de deur ;)

Eerlijk gezegd loop ik inmiddels niet alleen een jaar meer achter maar ook nog een goeie maand.

Afijn, lopen we wel weer in in de vakantie.

 En anders maar niet.

Het is leuk om te doen 

(dat wil zeggen,  zónder tijdsdruk. 

Mét is wat mij betreft de lol er snel af; ik ken mezelf)

Nieuwsgierig geworden hoever ik ben?

Kijk maar even mee.

Zo ver dus.

Inmiddels is de zon hier ook verdwenen. 

Jammer, vanochtend nog heerlijk in het zonnetje gelopen met Teun maar dat wordt

straks de regenkleding weer aan. :(

Tel je zegeningen

Papiertjes "plukken"

Gisteravond meteen maar lekker doorgegaan.

Het karweitjevoor dit weekend, dat ik gister liet zien, ging sneller dan gedacht. 

De televisie liet ons allemaal "superkinderen" zien die ik, vanaf mijn werkplekje tussen het steekjes zetten en papiertjes "plukken" door, mooi kon bewonderen.

Papiertjes "plukken"??? 

Hoor ik jullie denken.

Jazeker, dit keer gebruikte ik gewoon papier voor de log cabin. Heel dun papier hoor.

De Log Cabin met heel kleine steekjes er op genaaid, dan is het papier als het ware geperforeerd en kan je het weer gemakkelijk weg scheuren/plukken

Gezellig de haard er bij aan want het was toch opeens weer onlente-achtig fris.

 Maar dat doe ik met plezier hoor, gezellig lekker glaasje erbij, nog wat aardbeien en chocolaatjes en ik vermaak me wel ;)

En kijk dan is na een avondje peuteren dít het resultaat.

En ook de hoeken van de rand zijn mooi geworden.

Vandaag de laatste strookjes nog loshalen en dan kan ik gaan dubbelen.

Maar nu is Teun eerst aan de beurt, lekker stukje wandelen in het zonnetje

Ooooooh, verdorie. Jullie hebben het niet gemerkt maar terwijl ik jullie gezellig op de hoogte zit te houden liggen mijn crackers weer gezellig aan te branden in de oven :(((

Fijne dag en tel je zegeningen!

Lekker weekend

Zo, een drukke week achter de rug.

Alle heerlijkheidjes zijn weer langs geweest en nu staat er een heerlijk rustig weekend voor de deur.

Dit wordt mijn karweitje 

Vier hoeken mooi in verstek patchen.

En ik begin dit heerlijke weekend hiermee

Af en toe mag je jezelf best wel eens verwennen. Toch?

Ook Teun heeft zichzelf een rustig weekend beloofd.

En daar is hij vanmiddag, om 17.00 uur precies, aan begonnen.

Fijn weekend allemaal en

tel je zegeningen.