Ra ra, wie ben ik?

Vijf Kleine Pietjes en een klein dapper meisje.

En twee grote Pieten met Saartje.

Klein beetje eng maar dapper genoeg om toch even dichterbij te komen.

Haar "grote" zusje bleef liever op veilige afstand.

Twee nieuwe projecten

Jawel, meteen maar twee. 

Hoe ambitieus kan je zijn?

Of misschien moet ik vragen, hoe optimistisch?

Ha Ha , ik denk in dit geval beide.

Maar kijk, natuurlijk moet ik nu al beginnen aan het quiltje voor ons zesde heerlijkheidje.

En omdat ik ook wel begrijp dat jullie natuurlijk razend nieuwsgierig zijn ;) ;) LOL

Laat ik eerst het patroon zien dat ik gebruik

En nu de stofjes

Dat wordt dus een heel ander quiltje dan op het voorbeeld; dat was heel vrolijk en die van mij wordt heel lief (denk/hoop ik) én, ook niet geheel onbelangrijk, geschikt voor zowel een jongetje als een meisje.

De stofjes zijn ontworpen door Veronique Requena en te koop via Gütermann. Ik heb ze vorig  jaar al gekocht toen ik bij haar op bezoek was en er zelfs nog helemaal geen sprake was van een zesde heerlijkheidje.

Inmiddels heb ik al heel wat van die "harlekijntjes" getekend en geknipt maar nog geen foto van genomen en ik lig in bed dit blogje te schrijven terwijl de harlekijntjes beneden liggen dus sorry, even geduld nog.

Ik heb wel een foto van een papieren proefharlekijntje dat ik maakte omdat ik eerst niet zo begreep wat er bedoeld werd in de omschrijving. Ik dacht dat het driehoekje er bovenop apart moest worden gemaakt maar dat bleek niet zo te zijn. Afijn, tekst was voor mij niet  helemaal duidelijk maar gelukkig was Dorien (zusje) daar die  wat dit betreft gelukkig dan weer nét even wat snuggerder is dan ik.

Morgen zal ik even een foto maken van de werkwijze voor degenen onder ons die zo ongeveer hetzelfde ruimtelijk voorstellingsvermogen (NOT!) hebben als ik.

En dan het tweede project.

Dat is eigenlijk een geheim project maar de ontvanger/ster  hiervan leest maar heel af en toe mijn blog en zal denk ik ook niet doorhebben dat hij/zij hiermee bedoeld wordt. Dus ik durf het wel aan om zo nu en dan een klein stukje hiervan te laten zien.

Het zijn losse blokken die later aan elkaar gezet worden.

Hier zie je er vijf. De zilveren plakken zijn cirkels die er op geappliceerd gaan worden.

Dit trucje leerde ik in België van Dorien (Weitmans).

Je knipt de stof met een kleine naadtoeslag, legt dit op stevig papier of karton, slaat het naadtoeslagje om en besproeit het met een beetje Crackfree. Dan strijken en inpakken in het folie tot je ze gaat verwerken. Dan haal je de zilverfolie eraf, het papier er uit en je hebt een figuurtje met een prachtig rond en scherp randje om op de achtergrond te appliceren.

Ik ga het dit weekend uitproberen.

Maar nu ga ik slapen; het is inmiddels al half twee dus dat wordt wel eens tijd toch.

Wat een nachtbrakerij!

Hij komt, hij komt ....

Langzaam maar zeker in de December modus.

Het Sinterklaas quiltje hangt 

en Anna heeft voor alle zekerheid ook de boot van Sinterklaas voor het raam gezet. 

Want stel je voor dat hij denkt dat hij oma's huis wel over kan slaan omdat er toch geen kleine kinderen meer wonen.

Dat kan natuurlijk niet.

"Ik zet zijn boot wel voor het raam, dan begrijpt hij het wel hoor oma."

Wat toch weer een spannende tijd voor ze.

Zelf heb ik vanochtend alle zomerkussentjes weer vervangen door de winterkussentjes en quilts.

Zo, die gaan de was in.

Langzaam maar zeker gaan we in de decembermodus.

En nu het quiltje voor Saartje klaar is en bij de andere kinderquiltjes ligt,

Ben ik lekker op zoek gegaan naar een patroon én stofjes voor het quiltje voor ons nieuwe heerlijkheidje.

Kijk, het staat klaar.

Straks lekker beginnen met tekenen en knippen.

Maar nu eerst even voor de tv voor de aankomst van de Sint!

Tel je zegeningen.

Energetische reiniging.

Dit wordt best wel een eng bericht voor mij want ik ga heel openhartig zijn en jullie eigenlijk best wel intieme info geven. 

Maar ik doe het omdat ik hoop dat ik er iemand misschien wel heel erg mee kan helpen. 

En al is dat er maar ééntje, dan ben ik blij dat mijn verhaal daar bij geholpen heeft.

Ik heb jullie nog beloofd om te vertellen hoe ik uit mijn "dip" geklommen ben.

Wel, ten eerste door heel veel leuke uitjes te plannen ook al moest ik mijzelf iedere keer weer met veel moeite bij elkaar rapen en ook werkelijk gáán als het zover was.

Dus...

Een superlang weekend quilten in België met Dorien en Yvonne.

Waar we o.a. dit schattige onderzettertje maakten.

Zie je hoe handig het voetje van het glas in het sterretje blijft hangen?

Vervolgens een heerlijk lang weekend met Maaike en Teun wandelen in de Ardennen

Daarna nog een heerlijk wekend met Yvonne en Dorien in Zuid Limburg waar we natuurlijk de tentoonstelling van de Open Europese Quiltkampioenschappen bezochten.

Allemaal heerlijk en heel gezellig maar heel moeilijk om het ook daadwerkelijk te doen. Heel enthousiast boeken en vervolgens er als een berg tegenop zien en dan vervolgens tijdens zo'n weekend er toch weer heel erg van genieten.

En tussendoor natuurlijk héél véél knuffelen met de heerlijkheidjes. 

De oppasdagen gingen gewoon door met wel de onmisbare hulp van Maaike, die mij heel trouw de afgelopen maanden kwam helpen, knuffelen en opbeuren. 

Ook mijn andere schatten zorgden dat er regelmatig gebeld werd en dat ik geen één weekend in mijn eentje doorbracht. 

Onbetaalbaar!

De Kakels, die heerlijk bij mij thuis kwamen kakelen en quilten.

Toch bleek dit alles nog niet genoeg om mij er uit te trekken, waar ik me dan ook weer schuldig over voelde want "ik had toch niets om zóóó moe, boos, verdrietig of neerslachtig van te zijn?!"

Het is een heel gekke toestand waarin ik verkeerde;

 het ene moment niets aan de hand en het volgende moment weer diep in de put, het viel op die momenten heel plotseling als een deken uit de lucht over mij heen.  

Eng ook. 

Afijn, op een gegeven moment begreep ik wel dat er iets moest gebeuren. Medicijnen wilde ik niet dus wat dan?

Nou hebben wij vorig jaar ons huis energetisch laten reinigen en daar een heel goed gevoel aan overgehouden. 

Ik besloot mijzelf een maand lang persoonlijke energetische reinigingen op de vrijdag cadeau te doen, Wim drong daar ook heel erg op aan dus na lang dralen de mail verstuurd.

Wat belooft nou deze persoonlijke energetische reiniging?

- Rust en energie tegelijkertijd

- Betere balans tussen voelen en denken

- Vrijer omgaan met wat zich aandient

- Minder energie verliezen en meer energie opbouwen 

En wat gebeurde?

 Al meteen een paar dagen na de eerste keer voelde ik dat er spanning verdween, 

ik voelde mij weer beter, vitaler en vooral een stuk blijer.

Ziels dankbaar ben ik nu dat ik die mail verstuurd heb.

Ik moet nog wel goed oppassen hoe ik met mijn energie om ga. De activiteiten goed doseren want ik ben nog snel moe maar in ieder geval niet meer aan één stuk door. 

Vier vrijdagen lang krijg ik een reiniging op afstand, ik hoef er de deur niet voor uit maar hoef ook niet thuis te blijven omdat de energetische wereld geen tijd of afstand kent.

Klinkt het allemaal wat zweverig of wil je er meer over weten dan zou je de man die mij zo geweldig helpt even kunnen googelen.

 Zijn naam is Juno Burger en mijn behandeling heet "Vrije Vrijdag"

Zo, en nu genoeg over de vervelende periode die nu gelukkig achter mij ligt.

Over een paar weken ga ik lekker quilten met Yvonne op de Veluwe (en een zín dat ik erin heb!);

 een begin maken met het quiltje voor ons nieuwe heerlijkheidje

 (kan  je een evt. jongetje eigenlijk ook "heerlijkheidje" noemen? 

Nou ja, dat zien we wel als hij/zij er is. 

Voorlopig hou ik het maar gewoon op een zesde heerlijkheidje)

Nu ben ik nog even bezig met een gezellige Kerst sticherie.

Zien?

Komt ie

Leuk hè

Het fantastische nieuws

Taart bakken voor papa's verjaardag, er is nog niets veranderd onder de zon ;)

En die dag, op Koens verjaardag gebeurde het.

 We kregen allemaal een glas champagne en waren allemaal met z'n allen  in de veronderstelling dat we zouden proosten op de jarige Job. 

Maar niets was minder waar; 

Juul klom op haar stoel, ging staan (om een liedje te zingen dachten wij) en stak een vingertje zo hoog mogelijk de lucht in en riep zeer verheugd:

"Mijn mama heeft een broertje in haar buik!!!"

Proost!

Nou is dat van dat broertje nog helemaal niet zo zeker hoor,

 maar voor Juul is het een uitgemaakte zaak.

Het wordt een broertje want een zusje hebben ze al.

Heerlijk hè, die logica...

Voor Saartje

Gister kreeg ik hem nét niet af maar vanochtend was ik vroeg wakker dus ...

kon hij om acht uur vanmorgen de wasmachine in samen met het  "kleurenopvangveiligheidsdoekje".

Deurtje dicht en draaien maar. 

Nog even een paniekmomentje: 

"O jee, staat hij niet op te hoge temperatuur waardoor de blauwe stift juist permanent wordt?!"

Maar gelukkig niets aan de hand.

Na een uurtje van de wasmachine, hup, de droger in.

En weer een uurtje later, 

Tadaaaaaaaaaaaa

Teun vindt hem ook mooi, gelukkig.

En al het blauw van de stift is verdwenen. 

Hopelijk voor altijd. 

Na alle enge verhalen die ik de laatste tijd daar over hoor over dat het terug komt bij hoge luchtvochtigheid ... 

Gelukkig wonen we niet in het tropisch regenwoud ;)

Een mooie kabel in de rand.

Dat is trouwens nog wel een dingetje. 

Hoe doen die mensen dat toch die altijd zo mooi uitkomen met het patroon?

Ik heb een hekel aan rekenen van te voren; 

ik zet er een rand aan in een maat die ik mooi vind en vervolgens ga ik kijken hoe ik die ga quilten.

En dan blijkt het patroon dus niet uit te komen.

Maar hoewel ik dus niet goed ben in van tevoren alles uitrekenen ben ik wel goed in "foezelen",

 al zeg ik het zelf.

 En dus bedacht ik iets wat ook nog leuk zou zijn.

De quilt is voor Saartje, mijn kleine vrolijke, grappige hartendiefje dus...

Een hartje was de oplossing.

De kabels lopen vanuit een mooi hoekpatroon en stoppen ruim vóór het midden van de rand en daar kwam ... 

een lief hartje voor Saartje mijn hartendiefje.

En ook al valt het soms niet mee,

probeer toch altijd je zegeningen te tellen!

Eindelijk!

Eindelijk, daar ben ik weer.

Het heeft lang geduurd en een hele poos heb ik gedacht met de vrolijke foto's van Koen en Marrit mijn blog maar te moeten beëindigen.

Ik had het druk, zat niet zo lekker in mijn vel, moe, moe, moe.

Wim is bezig met zijn laatste jaar en ik merk dat dit jaar mij zwaarder lijkt te vallen dan al die veertig jaar er vóór.

Afijn, het einde is in zicht dus nog even de kiezen op elkaar. Ik heb mezelf weer redelijk bij elkaar geraapt en zou het toch wel erg jammer vinden als mijn blog door Blogspot wordt opgedoekt. Dat gebeurt als je drie maanden niets meer gepost hebt. Daarnaast kreeg ik van diverse mensen te horen dat ze mijn berichtjes gemist hebben en dat moet natuurlijk niet.

Afijn, genoeg gezeurd. Ik ben er weer en heb een heleboel in te halen. Dat ga ik niet nu in één keer doen maar beetje bij beetje.

Nu eerst even een foto voor jullie van het quiltje voor Saartje. Ik hoop hem vandaag af te krijgen en te wassen en te drogen. 

Oei, foto van de achterkant; flauw hé. 

Maar nu is goed te zien waar ik nog mee bezig ben; de bies wordt vast gezoomd. En misschien zelfs vanavond al een foto van de Affo.

Volgende keer ook wat foto's van de heerlijkheidjes én een fantastisch nieuwtje.

Lieve allemaal, ik hoop maar dat jullie mij mijn lange afwezigheid niet kwalijk nemen.

Het ging gewoon even niet. In het volgende berichtje zal ik jullie ook iets vertellen over hoe ik er weer (bijna) boven op ben gekomen.

Heel veel liefs en groetjes, 

Gerda

Echt de allerlaatste van de bruiloft

Nee, echt hoor, dit zijn écht de allerlaatste. 

Maar ik vond ze zó leuk dat ik ze echt nog even met jullie wilde delen.

Deze serie werd door de fotograaf gemaakt tijdens "ons" lied.

We hadden met z'n allen, dat wil zeggen Wim, ik, Bas, Joukje, Maaike en Pieter, een lied ingestudeerd op de wijs van "Op een onbewoond eiland".

Verschrikkelijk veel voorpret hebben we er van gehad en kijk, dit was het resultaat ...

Top hè?!

p.s. Sorry voor de rare stukjes aan boven- en/of onderkant van de foto's; dat komt omdat ze nog op de USB stick van de fotograaf zaten.

Vier jaar alweer.

Vandaag is ons Emma Sofietje vier jaar geworden.

Wat gaat het toch ongelooflijk hard; na de grote vakantie gaat zij al naar de basisschool!

Ik kan het gewoon bijna nog niet geloven.

Emma zelf wel hoor.

Zij is al een keertje wezen kijken én meedraaien in groep 1.

Gelukkig vond zij het helemaal leuk en ze heeft er dan ook reuze zin in.

Dat zal voor mij ook wel weer even wennen zijn want dat betekent op mijn oppasdagen 's ochtends nog maar één kindje over de vloer. 

Gelukkig hebben we Roosje nog ;)

Én op de andere oppasdagen natuurlijk Juul en Saartje nog samen.

Lieve Emma, van harte gefeliciteerd met jouw vierde verjaardag en héél veel plezier straks op de echte school!

Heel veel liefs en een dikke dikke kus van oma.

Het vervolg

Zo, we gaan nog even verder met die prachtige dag hoor.

Vrolijke momenten tijdens de ceremonie, ook Juultje geniet er van.

En na afloop mag zij, als papa en mama de kerk verlaten,  samen met opa de klokken luiden.

Na de champagne en de toost wordt de bruidstaart aangesneden.

En Saartje heeft er zin in.

Hierna een mooie boottocht door het prachtige natuurgebied rond Terherne en daarna was het tijd voor het diner.

De heerlijkheidjes hebben een schattig dansje met een mooi liedje erbij ingestudeerd en laten dat tussen de diverse gangen van het diner zien en horen.

En het bruidspaar geniet er zichtbaar van. ( En zij niet alleen!)

En toen .... toen begon het feest!

Uiteraard met een spetterende openingsdans van het bruidspaar zelf en daarna ging het los.

Tot diep in de nacht werd er gefeest, gedanst, gelachen, gedronken en gegeten.

Kortom een feest om nog heel lang met heel veel plezier aan terug te denken.

De hele familie bleef slapen in het hotel; Juul en Sarah bij ons op de kamer. Dus de volgende ochtend was het al weer vroeg dag bij ons op de kamer.

Om tien uur het ontbijt met de hele familie. Zo leuk want ook mijn broer met zijn gezin en mijn zusje met haar gezin en de beste vrienden/vriendinnen met hun vriendinnen/vrienden of vrouwen/mannen van Koen en Marrit hadden een huisje of kamer geboekt en waren er dus ook allemaal weer bij. 

Daarna met alle cadeaus naar het huis van Koen en Marrit. Waar we onder het genot van nog een flink stuk overgebleven bruidstaart nog een paar uur heerlijk hebben zitten na te genieten.

Die overgebleven bruidstaart moet je dan volgens de traditie eigenlijk in de vriezer doen en op een moment dat het ff niet zo lekker gaat tevoorschijn halen.  Maar ja, dat zagen we dus niet zo zitten ... ;)

De officiële foto's zijn er nog lang niet allemaal maar gelukkig was de fotograaf zo lief om er wel alvast wat door te sturen. Geniet nog maar even mee.

Dag lieve schatten, 

het was een prachtige, zonnige dag en wij hopen vanuit het diepst van ons hart het begin van 

een stralende toekomst!

Een treurig bericht maar geen groot verdriet

Vorige week is mijn schoonmoeder overleden.

Jammer genoeg hadden wij geen contact meer met haar; ongeveer twintig jaar geleden  ging het ergens mis.

En ondanks verschillende pogingen van onze kant bleken wij geen van drieën bij machte om het verstoorde contact blijvend te herstellen. 

Gister werd zij gecremeerd en hebben Wim en ik haar samen herdacht als de liefhebbende oma die zij ooit voor onze kinderen was.

Ik hoop dat zij haar rust gevonden heeft.