donderdag 17 december 2015

Wat duurt wachten (soms) toch lang.

Kwam zijn vliegtuig 20 minuten eerder aan dan de verwachte tijd.
En moesten we toch nog heel lang wachten
 En wachten
En wachten ....
En wachten ...

En wachten......
Maar eindelijk , Jaaaaaaaaaaaaaaaa
Daar istie!!!
Twee dolenthousiaste heerlijkheidjes ... Opa wordt bijna plat geknuffeld.
Beetje wazig deze, zelfs het fototoestel werd kennelijk een beetje emotioneel ;)
En toen snel wat lekkers drinken en eten en natuurlijk de cadeautjes uitpakken.
Want die heeft opa altijd bij zich na zo'n lange reis.
Daarvan geen foto's maar ook oma werd verwend en daar heb ik dan weer wel een foto van,
Heerlijk!
En voor opa zelf nam hij een flinke zak echte (belachelijk dure) Jamaicaanse koffie mee.
Ik drink geen koffie, alleen met een scheut whisky, bruine basterdsuiker en slagroom, maar daar mag ik deze vast niet voor gebruiken. Geeft niks hoor, ik proef het er toch niet aan af.
Nu ligt hij lekker te slapen en kijk ik zo nog even naar de finale van Robinson eiland.
En morgen snel naar de andere heerlijkheidjes want vandaag hadden zij een druk programma op school en waren pas heel laat thuis.
En nu óp naar de feestdagen!

Tel je zegeningen.

woensdag 16 december 2015

Zo, de randjes zitten er omheen, belletjes eraan en klaar is Kees (en ik ook ;) )


Deze morgen speelt Roosje lekker bij mij 





En morgen ............. 

vrijdag 11 december 2015

Borduren voor de Kerst

Zo, deze even strijken en leuke randjes er om heen en dan kan hij ook hangen vóór de Kerst.
En gelijk begonnen aan een nieuwe. 
 Zal wel niet afkomen dit jaar maar dat geeft natuurlijk helemaal niets.
 Ik vind dit zo'n heerlijk tussendoor werkje; kan je altijd even oppakken in een verloren uurtje of 's avonds bij de tv. 
Dan hoef ik tenminste niet weer een daglichtlamp er bij te pakken. 
Dat moet ik met het quiltje wat ik aan het doorpitten namelijk wel. 
Tja, ook de ogen worden wat minder hè ;(
Dit worden de vierde en vijfde.
Er hangen er dus al drie. 
Het moge duidelijk zijn zoals gezegd, ik vind ze leuk om te maken.



Nu hangen ze nog op verschillende plekjes maar als Wim thuis komt (volgende week!) mag hij ze op een plekje naast elkaar hangen voor me.
 Denk ik.
Ja, twijfelkont als ik ben weet ik nu al dat hij ze waarschijnlijk nog zes keer moet verhangen. Maar dat mag de pret niet drukken. Nietwaar?
Zo, nu in afwachting van het glasbedrijf, voor een nieuw raam boven, nog even lekker verder borduren en dan straks snel naar de heerlijkheidjes in Bolsward waar Maaike nu even voor mij invalt.

Tel je zegeningen.

Emma en Saar

Gelukkig, Emma speelt weer.
Nog wat slapjes en nog niet veel trek maar langzaam maar zeker krijgen we onze oude Emma weer terug.

Maar jammer genoeg is nu Roosje wéér ziek; zij lijkt steeds weer op te knappen
 maar even later is het toch weer mis. 
Het is toch wat dit jaar.
Dit was gister en deze is van vandaag bij Maaike op schoot.
Die arme kindjes.
En nu maar hopen dat het ons niet ook te pakken krijgt.
Bij Koen en Marrit gaat het gelukkig goed. Saartje is wel eventjes wat ziekjes geweest maar nu is alles daar weer rustig. Nou ja, op de baby na dan maar dat is alleen maar heel mooi nieuws; Marrit heeft de eerste schoppen gevoeld. Het blijft toch een groot wonder hè.
Kijk, afgelopen week op bezoek bij de verloskundige enJuul en Saar mochten mee.
Vooral Juul vond het reuze interessant en heeft mij uitgebreid verslag gedaan.

Tel je zegeningen!

donderdag 10 december 2015

Kakels

Eerst maar even het belangrijkste nieuws: Emma Sofietje begint langzaam maar zeker weer wat op te knappen. Ze reageert weer en heeft ook weer mondjesmaat wat gegeten. Ik ben zó opgelucht.
De kinderarts houdt het op een zeer hardnekkige en agressieve griepvariant.
Morgen nog een keertje urine inleveren want dat was nog niet helemaal in orde maar wel al beter dan de vorige keer. Pfffffffff
Jammer genoeg hebben we nu wel wéér een zieke Roosje. 
Het is wel raak dit jaar zeg.

Gister weer een lekker gezellig quiltdagje met de Kakels gehad en zoals beloofd laat ik even zien waar zij mee bezig waren. 
Corry heeft voor haar zes dochters, schoondochters en kleindochters een leuke uil gemaakt en Joukje is lekker bezig met haar sterretjes.
Ik werkte aan het quiltje dat ik in het vorige berichtje al liet zien.


dinsdag 8 december 2015

Quiltcafé in Harlingen

Vandaag weer een hele gezellige middag gehad in Harlingen.
Iedere tweede dinsdag va de maand zijn wij welkom in het oude station (nu dus een bijzonder sfeervol café/brasserie) in Harlingen waar we met een gezellige groep lekker aan het quilten zijn.
Ik heb geen foto's gemaakt dit keer, gewoon geen tijd voor gehad. Veel gelachen vandaag.
Maar ook lekker doorgewerkt aan deze ...


Ik heb hem al een paar jaar en ieder jaar kom hij een beetje verder af.
Alle afbeeldingen zijn inmiddels doorgepit en nu ben ik bezig met de teksten.
Ik weet niet of hij dit jaar afkomt maar dat is wat mij betreft ook helemaal niet belangrijk.
Ik zit er lekker aan te werken en met Kerst gaat hij gewoon weer aan de muur. 
Dat doe ik ook al jaren, af of niet. 
Even een paar foto's van de afbeeldingen dichtbij?




Leuk hè. De hele quilt in zijn geheel vertelt het Kerstverhaal.
Dit zijn de afbeeldingen waarvan ik de tekst al heb gequilt. 
Iedere afbeelding die ik af heb, zal ik laten zien.
Morgen komen de Kakels gezellig bij mij "kakelen", lees quilten en héél veel kakelen.
Dus morgenavond heb ik vast weer leuke/mooie dingen om te laten zien.

Emma Sofietje is nog steeds ziek; morgen moeten Bas en Joukje weer met haar naar het ziekenhuis. De kinderarts heeft haar er tussen gefrommeld. Hopelijk komen we dan een stapje verder.
En ja, je kan inderdaad beter zelf iets hebben dan dat je toe moet kijken hoe zo'n klein meisje zich zo beroerd voelt.

Tel je zegeningen.

zondag 6 december 2015

En we gaan weer verder met deze heerlijke maand.

Terwijl de Sint en het merendeel van zijn Pieten waarschijnlijk kotsmisselijk in hun kooitjes liggen te rollebollen op de ruwe zee, geniet ik nog even na van wat voor mij toch wel één van de mooiste feesten van het jaar is.
Gisteravond hebben we bij Maaike en Pieter weer pakjesavond gevierd. 
Nou ja, avond ....
We begonnen al om half drie omdat de allerkleinsten dan nog op een fatsoenlijke tijd naar bedje konden.
Eerst stuiterden Juul en Saartje naar binnen, vol spanning, vol verwachting.
Juul pakte Maaike direct bij de hand en trok haar mee naar de gang.
Oei, daar stonden de cadeautjes! 
Maaike probeerde haar nog tegen te houden maar helaas, zonder succes.
Juul troonde haar zeer vastberaden mee want ze moest haar écht even iets in de gang laten zien.
Hoe wist ze dat?????? Vorig jaar stonden ze in de kelder en niet in de gang!
Ze wilde ze ook niet naar de keuken slepen of zo, nee ze wilde ze alleen maar even aan Maaike laten zien, daarna was het goed.
Een kwartiertje later kwamen ook Bas, Joukje, Anna, Emma en Roos binnen. 
Anna een beetje gespannen, Emma ziekjes en futloos en Roos zich nog nergens van bewust.
Eerst even lekker wat gedronken met twee door Marrit meegebrachte Sint- en Piettaarten ter verhoging van de feestvreugde. Daarna begon het feest met de Sinterklaasliedjes. 
Juul, Saar en Anna zongen uit volle borst mee (Anna was wel bij mij op schoot komen zitten want Oh, Oh straks wordt er weer zo hard gebonsd. Vorig jaar had Piet zó hard gebonsd dat het raam het begaf en dat heeft toch wel behoorlijk veel indruk gemaakt. 
Dit jaar werd er gelukkig gewoon aangebeld.
Dus alle kindjes naar de gang die behoorlijk vol stond met allemaal dozen met cadeautje er in.
Vorig jaar had ik voor elk heerlijkheidje een eigen doos met cadeautjes gemaakt en dat was goed bevallen dus dat had ik dit jaar weer gedaan.
Wat een opwinding!
Eerst werd het grote gedicht voor de hele familie voor gelezen en daarna ....
Hup allemaal op de grond met hun eigen doos en uitpakken maar. 
Alleen Emma bleef bij haar mama op schoot zitten en pakte samen met haar haar cadeautjes uit.
Anna kwam na ieder uitgepakt cadeautje even aan haar mama laten zien wat ze nu weer gekregen had.
Roos had vrijdagavond tijdens hun eigen pakjesavond thuis met pake en beppe geleerd hoe dat moest; , steeds een klein stukje afscheuren en dat geef je dan aan je papa en die gooit het bij het andere papier.
En Juul en Saar pakten het weer anders aan.

Juultje pakte in een razende vaart alles uit onder het slaken van enthousiaste kreten.

Saartje daarentegen pakte haar eerste cadeautje uit, een froozen Barbiepop! Helemaal geweldig en had vervolgens totaal geen interesse meer in de rest van de cadeaus in de doos. Zó blij was ze met haar pop. 
Pas veel later en onder enige druk was ze bereid om weer een pakje uit te pakken, (zonder haar Froozen Barbie los te laten hoor) weer helemaal geweldig en dat ging zo met ieder cadeau dat zij uitpakte en deed zij er héél lang over voordat alles was uitgepakt. Zo schattig!
Ondertussen stond de tafel ook nog vol met allemaal heerlijke hapjes en toen het hele spul weer wat tot rust gekomen was en ze lekker met elkaar zaten te spelen waren wij aan de beurt.
Er waren weer volop hilarische gedichten gemaakt. Ik wil niet opscheppen hoor maar daar zijn mijn kinderen en hun wederhelften toch wel erg goed in; het is ieder jaar weer een kolderieke boel.
Gedichten van twee tot vier kantjes waar we erg van genieten. 
En nadat wij ook alles uit hadden uitgepakt kwam er een overheerlijke boerenkoolsoep op tafel en daarna nog een heerlijke en bijzondere ovenschotel. Allemaal verzorgd door Maaike en Pieter. Lief!

En vandaag heeft Emma met haar mama vier uur in het ziekenhuis doorgebracht want ze is behoorlijk ziek, koortsig, pijn in haar buik, steeds maar het gevoel te moeten plassen en ze wordt alsmaar futlozer.
We dachten aan een blaasontsteking of urinewegontsteking maar dat blijkt het niet te zijn dus is er bloed geprikt en is zij onderzocht door de kinderarts. 
Gelukkig zijn ze nu weer thuis, er is nog niets gevonden maar de kinderarts zal ze vanmiddag even bellen als hij de uitslag van het urine en bloedonderzoek heeft.
Emma ligt alweer lekker te slapen. 

Tel je zegeningen.

dinsdag 1 december 2015

Een nachtje logeren bij oma.

En ze had er zo'n zin in!
Natuurlijk mocht ze haar schoen zetten, dus hebben we samen gezongen dat het een lieve lust was.Maar daarna begon het.
Eigenlijk was het best wel erg spannend.
"Oma, denk je dat we zwarte piet horen als hij binnenkomt?"
"Oma, denk je dat Teun gaat blaffen als zwarte Piet komt"
"Denk je dat hij hard blaft dan?"
"Oma, denk je dat Teun zacht blaft als zwarte piet komt?"
"Denk je dat wij Teun horen blaffen dan?"
"Oma, als Teun blaft vannacht, is zwarte Piet dan binnen?"
"Oma, ik moet plassen, wil je even met me mee?" "Ga jij eerst?" (Om mij vervolgens heel stevig vast te houden)
"Maar oma, wat als ik nou vannacht moet plassen?"
En tenslotte: 
"Oma, ik hoef mijn schoen niet te zetten hoor!"
Natuurlijk hebben we hem gewoon laten staan en zijn we gezellig samen naar bed gegaan.
Anna niet in het logeerbed maar gezellig en veilig op opa's plekje naast oma.
Eerst nog even een filmpje op de I-pad om de zinnen wat te verzetten.
Maar helaas, het hielp niet zo veel; ze heeft de hele nacht geen oog dicht gedaan ...
Het arme kind.
En toen stormde het ook nog zo hard, allemaal vreemde geluiden voor haar.
En zo duurde de nacht wel héél erg lang. Ik ben de tel kwijt geraakt van het aantal keren dat zij vroeg of zwarte piet al geweest zou zijn, hoe laat het was en of het al ochtend was.
Een enerverend nachtje.
Maar gelukkig, het werd weer ochtend.
Dus togen we samen, na het gebruikelijke kussengevecht, naar beneden en keken we voorzichtig om het hoekje bij de open haard.
Hoera, alle zenuwen waren niet voor niets geweest, schoentje gevuld met een leuk cadeautje en een spoor van pepernoten over de vloer. 
Dat maakte veel goed.
En wat vond oma in naar schoen?
Een aangevreten chocoladeletter!
Tja, soms moet je gewoon even je kast in duiken en roeien met de riemen die je hebt als je er niet op gerekend hebt dat je kleindochter er op staat dat je ook je schoen zet.

Anna zag zelfs de tanden van piet er in staan.
's Middags werd ze door haar papa, mama en zusjes weer opgehaald. Gelukkig was piet hen ook niet vergeten en was er voor hun ook een cadeautje.
Maar voordat ze werd opgehaald moest er eerst nog hard gewerkt worden. Dat hadden we afgesproken. Er moest een hartje gemaakt worden met een sneeuwman er op.
Dus strijkplank op de laagste stand en eerst een lapje strijken.
Daarna het hartje er op tekenen

En knippen
En daarna maakte zij helemaal zelf een prachtig hart met sneeuwman er op.
Oma hartstikke trots en Anna alle ellende van de afgelopen nacht weer een beetje vergeten.
Maar de nacht duurde wel érreg lang hoor mama, vertelde zij toen ze weer werd opgehaald.
Tel je zegeningen.

Geweldig weekend 3

Jullie zijn nog de foto's van mij tegoed van al het moois dat werd gemaakt/geshowd tijdens het weekend in Beekbergen.
Het heeft even geduurd want het was hier een komen en gaan van de heerlijkheidjes (waarover volgende keer weer meer) maar hier komen ze dan, kijk en geniet!

Rinkelende ballen als kraamcadeautje.
Quiltje van het cadeautje dat we kregen van Monique.









Sorry dames, ik heb er geen namen bij want eerlijk gezegd weet ik niet meer precies wat bij wie hoorde van sommige quilts. 
Maar wat werd er veel moois geshowd.
En wat ik dan zelf produceerde? 
Kijk, dat weet ik dan wel weer precies ;)
Vier van deze voor ons nieuwe heerlijkheidje en
En vier van deze voor mijn projectje 
(waar we het niet over zouden hebben, weet je nog wel? Want geheimpje!)
Zo, nu maar eens kijken hoe lang het I-padje er over gaat doen om dit te downloaden.
Ga ik ondertussen even douchen en me klaar maken voor een nieuwe dag.
Fijne dag en
Tel je zegeningen.