Spannend.

Nou, daar ben ik dan via de nieuwe app.

Ik ben zó benieuwd of het lukt.

Eerst maar eens even vertellen dat Emma gister heeft afgezwommen voor haar A-diploma en natuurlijk waren wij ook van de partij.

Samen met haar papa en mama,Anna en Roos en pake en beppe.

Bas had een middagje vrij genomen want het watertrappelen hoefden de kindertjes niet alleen te doen. 

Zó leuk, ze mochten allemaal een papa, mama, broertje, zusje, opa of oma meenemen die mee zouden doen bij het watertrappelen en daarna onder gejuich allemaal een baantje zwemmen en er weer uit. 

Thuis gekomen gezellig cadeautjes uitpakken en de heerlijke (leuke) taart eten die Joukje gebakken had.

Kortom, het was een zeer geslaagde (in meerdere opzichten 😄) middag.

  ,

Zo, en nu maar eens kijken hoe het publiceren met deze app gaat.

Groetjes en maak er een fijne dag van.

Derde deel

Ja hoor, ook het tweede gedeelte is meteen gelukt.

Had ik dat gister maar geweten dan was, dat was ik er niet zo lang mee door blijven ploeteren.

Afijn, we gaan nu weer vrolijk verder.

Het derde deel.

Dat was eigenlijk niet zo lang en ging nog even over de sjaal.

Daar moest een lang stuk achtergrond aan gehaakt worden dus heel eenvoudig en prima te doen met de tv er bij.

Ik kan bijna weer gaan borduren maar dan moet ik wel even mijn hoofd er bij houden en eerlijk gezegd geeft ook dat geen garanties op een goed resultaat ;)

Maar daarom niet getreurd, als het zover is dan begin ik gewoon vol goede moed,

zei de optimist.

Zo, tot zo ver mijn verloren gegane berichtje (zo ongeveer) van gister.

Maar omdat dit niet zo'n lange is brei ik er gelijk nog een stukje achteraan.

Ik wilde jullie nog heel graag een foto laten zien van twee weken geleden toen alle heerlijkheidjes hier waren en er natuurlijk weer volop verkleed werd, prinsessenjurken, Spaanse dansjurken alles werd weer uit de kast gehaald.

En wat bleek toen?

Ach jeetje, Anna past niet meer in de jurkjes! :(

Oei, wat nu?

Want ook Anna vindt het nog heerlijk om een prinsessenjurk aan te hebben.

Even nadenken en toen wist ik het,

natuurlijk mijn trouwjurk!

Nog veeeeeel te groot, maar kom we proberen het gewoon.

En jawel hoor, Anna helemaal in de wolken in mijn trouwjurk.

Ook de Spaanse danseresjes zijn vol verrukking
Anna is eerst nog wat onwennig; hij is ook wel nog een beetje groot ;)

Maar hoe leuk is dit?

Je kleindochter helemaal in de wolken in je eigen trouwjurk.

Zo, dit was het voor vandaag.

Net nog even geprobeerd om via de I-pad te publiceren, maar nee hoor dat lukt niet meer.

dus heb ik alle foto's, 8445 stuks, over moeten zetten naar de laptop. 

Vandaar dat het wat langer duurde dan het tweede deel.

Maar goed, het staat erop en nu maar hopen dat deze ook nog wel publiceert  na de foutmelding op de I-pad.

Ik hoorde ook al van iemand dat je een nieuwe app moet installeren maar dat die dan wel geld kost.

Nou is dat niet mijn grootste bezwaar, het is maar een klein bedrag, maar ik ben bang dat ik dan niet meer op mijn oude blog terecht kom.

Afijn, dat ga ik morgen maar eens uitproberen.

Duim maar voor me.

Nu ga ik lekker eten, Wim heeft al twee keer gezegd dat het klaar is :)

Groetjes en 

Tel je zegeningen.   

Tweede deel van het vorige berichtje

Jaaaaaaa, gelukt!!!

Nu meteen maar door met de volgende.

Moet ik even bedenken waar dat ook alweer over ging.

Oh ja, over maandag.

Maandag was namelijk mijn borduurdagje met een vriendin.

Nou zeg ik wel "borduurdagje"maar eigenlijk hebben we alleen maar gekletst.

Geeft niks, we hadden elkaar ook al een heel poosje niet gezien dus ....

Maar we hebben wel de afspraak gemaakt om de volgende keer écht maar dan ook écht weer iets nuttigs te doen (onder het kletsen natuurlijk want dat kunnen we als de besten.)

Kijk, dit had ik bij me:

Ook zo eentje die al een tijdje loopt, ik geloof dat het een cal uit2014 is, randje per week.

Ik vind het altijd een heerlijk werkje om mee te nemen op vakantie, niet zwaar, neemt niet te veel ruimte in en een heerlijk relaxed werkje voor in de luie stoel.

Maar ..... als ik op deze manier door ga dan wordt het dus wel 2024 voordat hij eens af is en de randjes van 2015 moeten eigenlijk ook nog ;)).

Dus heb ik besloten om hem toch ook buiten de vakanties eens wat vaker ter hand te nemen.

Zie je, de intentie is er wel, nu nog de uitvoering. ;)

Nou dacht ik:

"Misschien heb ik een beetje een stok achter de deur nodig."

Maar waar haal ik een stok vandaan?

En toen dacht ik aan jullie!

Als jullie mij aan het eind van het jaar nou eens fijntjes aan dit voornemen gaan herinneren.

En dat mag heel lief maar ook verontwaardigd of verwijtend als blijkt dat ik nog geen meter ben opgeschoten.

Ik denk dat dat voor mij geen stok maar een hele balk achter de deur zou zijn.

Dus, afgesproken?

Zo en dan was dit het tweede gedeelte van mijn bericht van gister.

Groetjes en tot zo voor het derde gedeelte. (Hoop ik.)

Belofte maakt schuld

Gister ben ik ruim drie uur bezig geweest om mijn berichtje gepubliceerd te krijgen. 

Niet gelukt; balen!!!

Vanochtend kreeg k een mailtje van Grietje die vertelde dat zij hem wel zag maar niet kon openen.

Vandaag nog maar eens proberen maar i deel hem wel even op in drie verschillende berichtjes zodat ik niet weer een paar uur voor nop bezig ben.

Allereerst,

beloofde ik om zondagavond te laten zien hoeveel ik opgeschoten was met de Groene thee en zoete bonen. 

Nou dat was dus helemaal niets.

Zat ik zondag er helemaal klaar voor om lekker te gaan doorpitten, quit op tafel, draad, naalden en een schaartje onder handbereik en wat denk je, vallen er hier drie heerlijkheidjes met hun papa en mama binnen.

Tja, dan gaat alles uiteraard meteen weer aan de kant.

Maar gelukkig had  ik maandagavond voor het eten nog een verloren uurtje om de schade in te halen.

Dat was maar een uurtje dus heel veel heb ik niet gedaan.

Maar goed, met een beetje bluffen lijkt het misschien toch nog heel wat ;)  

Dus hier komt hij,

Kijk eens aan, VIER hele cirkels en óók nog een paar rechte lijntjes.

Goed van mij hè, ahum hum.

Oké en dan nu het spannendste moment van vandaag;

kijken of ik dit berichtje gepubliceerd krijg!

Groetjes en hopelijk tot zo voor het tweede gedeelte van dit berichtje

kortje

dit alleen even om te controleren of er weer gepubliceerd wordt.

Een bloemenrand aan de shawl en lekker bezig in de keuken.

Vandaag mag Teun het nieuwe stukje aan mijn shawl showen.

Niet dat hij nou zo enthousiast is hoor ....

Meer zo van: " Nou, ga je gang dan maar ff. Zucht ..."

Ik probeerde hem nog even vriendelijk achterom te laten kijken voor een mooi plaatje, maar helaas jullie zullen het hier mee moeten doen.

Deze rand kwam gisteravond tot stand onder de Voice.

Vandaag heb ik er tot nu toe nog niets aan gedaan. Vanochtend eerst lekker gewandeld met Wim en Teun naar onze eigen  Cornwerder waterval. ;))

 Daarna koffietijd voor Wim en ik drink dan mijn groene drankje. Een smoothie gemaakt van bleekselderie stengels, geperste citroenen, peterselie en water. Niet heel erg lekker, ook niet echt vies en wel heel gezond.

Dit keer met een heerlijke appelflap die Anna (ons oudste heerlijkheidje) gisteravond voor ons gebakken heeft.

En daarna ben ik de keuken in gedoken en maakte ik voor de komende week mijn super gezonde bonbons en chocolade brokken.

Tapenade met alleen maar verse ingrediënten en vooral géén suiker,

Verse fruit smoothie,

En een grote pan met 15 liter groentesoep. Sinds een poosje eten wij bij de lunch zo vaak mogelijk een kom zelf gemaakte soep met heel veel groentes. Ik verdeel de soep in porties en die gaan hup, in de vriezer.

Ja, we zijn heel gezond bezig. 

Nou ja, op die appelflap na dan maar dat mag best zo nu en dan. En trouwens zo'n lief gebaar dat kan je toch niet afslaan?!

En als laatste gingen de snoeptomaatjs onder de kraan. Het bakje bewaar ik voor als er hier weer heerlijkheidjes onder de douche gaan.

Leuk hè, hebben ze hun eigen kleine douche; iedere keer weer een succes.

Nu ga ik nog even een stukje haken.

Morgen weer wat steekjes aan de Green tea and sweet beans zetten en dan laat ik jullie daar ook weer wat van zien.

Oh ja, deze moet ik ook nog even laten zien.

 Het was de quote van gister op de afscheurkalender van "Omdenken".

Heerlijk, als je je verlies op die manier kunt benaderen. 

Ik ga hem heel goed onthouden in ieder geval. :)

Groetjes en

Tel je zegeningen

De hartjesrand.

Jeetje, ik ga als een speer al zeg ik het zelf ;)

Gisteravond en vanmiddag, in het zonnetje na de storm, lekker zitten te borduren.

De hartjes kwamen als vanzelf te voorschijn.

Nu eerst weer een stuk achtergrond haken oftewel 24 rijen vasten met aan het eind 1 losse.

Gisterochtend was Roosje hier weer voor onze wekelijkse oppasdag.

Ze was een beetje moe en heeft eigenlijk de hele ochtend lekker onder haar quiltje op de bank gelegen. Beetje televisie kijken, Teletubbies en aanverwante programma's. En natuurlijk beetje luisteren naar verhaaltjes die ik gezellig bij haar op de bank voorlas. Appeltje en banaantje eten, hele kleine hapjes want ze had niet zo'n trek.

Maar gelukkig leefde zij om een uur of twaalf weer een beetje op en toen Anna en Emma door opa  van school waren opgehaald gehaald kwam ze zelfs gezellig bij ons aan tafel zitten om een boterhammetje met roerei te eten.

Nou ja, boterhammetje met roerei ....

Als eerste werd het boterhammetje vakkundig van het roerei ontdaan (roerei zonder brood is véél lekkerder) en vervolgens werd er vakkundig een plakje kaas op gelegd.

Waar ze overigens geen hap van heeft gegeten.

De pan met roerei ging weer schoon leeg; gék zijn ze erop.

Eerst een boterhammetje met roerei en dan de rest lekker zo op je bordje en naar binnen lepelen.

Ik maak roerei altijd met gebakken uien en gebakken tomaat er door, vind ik zelf ook érg lekker.

Anna zit inmiddels altijd op een grote mensen stoel, Emma de ene keer wel en de andere keer toch maar weer niet en Roos zit 's morgens als ze met ons ontbijt op haar knietjes ook op een grote mensen stoel maar 's middags zit ze altijd op een wit hoog kinderstoeltje gewoon op haar billetjes.

Maar nu kon dat ook best op haar knietjes vond zij.

Groetjes,

Tel je zegeningen.

De aanhouder wint.

Ja, toch nog maar eens geprobeerd.

de tweede separator stond op het patroon, oh ooooh.

Wat te doen?

Tóch nog maar eens geprobeerd na verschillende reacties dat het steeds gemakkelijker zou gaan.

En kijk!

Perfect!!!

Ik ben zó blij.

Tijdens het borduren van het vorige patroontje kreeg ik steeds beter door waar de steken en toeren beginnen en ophouden. 

De eerste separator laat ik wel zitten want die eerste moeilijke keer hoort er nu eenmaal ook bij en dat mag best gezien worden.

Gister kwam Mats ons gezellig  bezig houden.

Het is zo'n heerlijk kereltje en het is helemáál fijn om hem ook zo nu en dan helemaal alleen hier te hebben.

Wim haalde hem op (kon ik nog even lekker blijven liggen) en van begin tot het eind was het genieten van de bovenste plank.

Het is een klein pretlettertje dat ons moeiteloos om zijn kleine pinkjes windt.

Hier vraagt hij zich verbaasd af waarom hij eigenlijk niet de houtblokken door de kamer mag sjouwen en ze ook niet eens aan Teun mag geven.

Hij staat in zijn rompertje want zijn sweatshirt kreeg een deel van de pompoensoep die voor zijn buik bedoeld was. Zou hij gedacht hebben dat het buitenom ook kon?

We hebben boekjes gelezen en Teletubbies gekeken.

En natuurlijk haalden we samen de duplo uit de kinderkamer op en bouwde hij samen met opa een hele hoge toren.

Ho, een autootje verdwijnt onder de bank!

O, maar dat is leuk, dat doen we nog een keer en hup,

 daar verdween het autootje wederom onder de bank.

 En nóg een keer en nóg een keer en nóg een keer enz. enz.

En na een hele boel keer bleek dat toch wel wat vermoeiend en kroop hij lekker bij opa op schoot om samen even rustig foto's op opa's telefoon te bekijken.

Heerlijk hè.

Groetjes en tel je zegeningen.

Bezet!

Vanmiddag liet FB mij een herinnering zien van een jaar geleden. 

En ik realiseerde mij dat ik daar nodig mee verder moet.

Weten jullie het nog? 

Het is de quilt die Wim zo ontzettend mooi vindt en die hij dus ook bestempeld heeft als "zijn" quilt.

Ik ben er 10 jaar geleden mee begonnen en nog steeds niet af 😱

Maar ...... ik heb een niet te evenaren goed excuus hoor!

Toen ik er namelijk nét mee begonnen was kondigde ons eerste kleinkind zich aan.

En ja, wat doe je dan?

Juist ja, dan gooi je alles aan de kant en stort je je natúúrlijk op een quiltje voor dat kleinkind dat er aan zit te komen. 

Nou denk je natuurlijk dat ik daarna wel weer verder kon aan deze quilt.

Klopt,

dat deed ik ook! 

 Maar ja, een poosje later kondigde de tweede zich aan, dus.....

Je begrijpt het, dat ging nog eens vijf keer zo door.

 En tussendoor moesten er quiltjes komen voor poppenbedjes, en wandelwagens en wandelwagentjes, de box kreeg er eentje, op het aankleedkussen kwam een hele zachte van badstof en flanel, de poppenkinderen moesten voorzien worden van slaapzakjes voor in de vakantie enz. enz.

Joukje werd dertig jaar en kreeg een quilt voor op hun enorme bed. 

Wim ging met pensioen en ik maakte een geweldige nautische quilt voor hem.

Kortom, deze quilt was steeds maar héél eventjes aan de beurt en moest dan kéér op kéér plaats maken voor belangrijker zaken. ;)

Maar nu,

 nu is de tijd van nieuwe heerlijkheidjes voorbij en zou ik dus normaal gesproken deze quilt weer op kunnen pakken naast de Green tea and sweet beans. 

Ik hou er van om aan twee quilts tegelijk te werken.

 De Green tea ben ik gedeeltelijk aan het quilten dus dat kan gezellig beneden maar de Colourful leg ik uit op de grond om te kijken welk stofje ik zal gebruiken voor nieuwe onderdelen en dat kan niet beneden omdat Teun zich er dan voortdurend mee bemoeit ;) dus dat moet boven op mijn 

 quiltkamer waar ik daar normaal gesproken meer dan genoeg ruimte voor heb.

Maar ......

Nu is mijn geliefde echtgenoot boven een kamer aan het opknappen en ja, dan moeten er wat spullen zolang verhuizen en dan mag je drie keer raden waar de meeste spullen van die kamer zijn beland!

Nou, lijkt me duidelijk hè. ;)

Groetjes en tel je zegeningen.

Blue Monday

Blue Monday?

Ha, nou niet voor mij hoor.

Het bezoek aan de tandarts zit er op en viel alles mee én met práchtig resultaat!

Uiteraard wel een verdoving en dat was maar goed ook,  want ze is ruim een half uur aan het boren geweest. Voelde ik gelukkig niets van maar wat een vreselijk geluid maakt dat ding toch. 

Wanneer vindt iemand toch eens een geluidsloze tandartsboor uit. Kan je volgens mij schathemeltjerijk mee worden!

En wat ook een verrassing voor mij was, dat is dat ze het tandvlees verdoofde met een staafje met iets van zout alvorens de verdoving er in te spuiten, 6 prikken en ik heb het echt amper gevoeld.

Afijn, ik kijk regelmatig even in de spiegel en word daar vandaag heel blij van.

Én tataaaaaa, de borduurrand zit er ook helemaal op en is prima gelukt!

Voor mij geen Blue Monday dit jaar!

Ik hoop voor jullie ook niet.

Groetjes en tel je zegeningen.

De separator op de shawl

Boy oh boy, de separator (de rand die steeds als scheiding dient tussen de verschillende patronen) dus.

Wat een drama!

Ik krijg hem er echt niet fatsoenlijk op, gggrrrrr

Wim was gelukkig aan het sporten terwijl ik hier mee bezig was en hij heeft eerlijk gezegd ook geen idee hoe een mazzel hij had dat hij zich niet in mijn directe omgeving bevond!

Zo relaxed als het ging met de draadjes afhechten, zo gefrustreerd raakte ik van dit onding. Het lukte mij echt niet om de goede insteekplaatsen te vinden om een lus op te halen; ik zie gewoon niet waar de ene rij eindigt en de volgende begint, om maar te zwijgen van de steken onderling. Naast elkaar gaat wel maar schuin omhoog en schuin omlaag is wat mij betreft een héél ander verhaal.

Schots en scheef, iets anders kan ik er niet van maken. Figuurlijk maar voorál ook létterlijk.

Er moet eigenlijk nog een zelfde lijn tegenin.

Nou,

die komt er niet!

Het haalt ook nog eens heel moeilijk uit dus dat heb ik ook opgegeven.

Helaas, het is wat het is.

Op FB heb ik meteen mijn hart al even gelucht en daar kreeg ik gelukkig allemaal bemoedigende berichtjes van medehaaksters.

Heel lief.

 Heus Gerda, hoe verder je komt hoe makkelijker het zal gaan.

En dankzij deze bemoedigende reacties is de shawl gisteravond niet in een hoek beland.

De separator heb ik gelaten voor wat het is. Misschien als het straks toch nog beter gaat dat ik dan die tweede lijn er ook nog op zet maar als het het drama blijft wat het nu was dan maak ik de volgende wel van kruisjes. :)

Afijn, ik ben vol goede moed aan de borduurrand begonnen, die volgens diezelfde meer ervaren haaksters een stuk beter te doen zou moeten zijn.

En warempel!

Dat ging weer heerlijk!

Dus daar ga ik nu lekker mee verder,

 relaxed!

Nu ik deze foto zie bedenk ik mij dat het misschien wel verstandiger is om alle witte lusjes door te knippen, los te trekken en ze maar gewoon meteen te vervangen door kruisjes om verdere frustraties te voorkomen :)

Groetjes en

Tel je zegeningen

 (en daar hoort het haken van deze separator voor mij dus NIET bij).

;)

Verder aan de shawl

Vanmorgen eerst naar de tandarts geweest.

Gelukkig geen gaatjes maar .....  het stukje aan mijn voortanden heeft gelekt. 

Ik wist niet dat het kon maar kennelijk toch wel. 

Maandag terug om het oude stukje te laten verwijderen en er een heel nieuw stukje aan te laten zetten :(

Ik kom er maar eerlijk voor uit; ik ben bang voor de boor van de tandarts.

Goddank zijn er verdovingen!

Maar nu even relaxed draadjes afhechten terwijl een gezellige cd met "Golden oldies" de sfeer er in houdt.

Fotootje vóór,

 En een fotootje ná,

En wat er daarna op de leuning lag,

En nu naar de kapper want de manen worden weer veel te lang.

Helaas heb ik geen dikke bos prachtige krullen.

Maar wat dan wel?

Nou, ten eerste is het heel gewillig; recht naar beneden.

Ten tweede is het nét genoeg om mijn hoofd te bedekken.

En ten derde heeft het de kleur van, hoe zeggen ze dat ook alweer?

Oh ja, peper en zout.

Maar niet getreurd, ik heb een lieve én kundige kapster die er dan toch altijd wel weer wat van weet te maken.

Maar dan moet ik haar wél zeer regelmatig bezoeken want anders hangt het er maar zielig bij ;)

En dat is nu het geval dus ik ga haar nú even een bezoekje brengen.

Groetjes, fijn weekend, en ...

Tel je zegeningen.

Fris begin

Zo, ik ben bezig met het laatste randje zomen van de place-mats.

De kerstboom is verdwenen en de gezellige beeldjes weer vervangen door de vuurtorens.

En de kerstquilts hebben ook weer plaats moeten maken,

Rode kaarsen en kaarsjes zijn weer vervangen door witte kaarsen en kaarsjes.

En rode rozen door witte rozen met die mooie blauwe distels die me zo doen denken aan de Franse zuidwestkust.

Net als het randje in het toilet beneden, ook hier de kerstsfeer totaal verdwenen.

En toen kwam mijn lieve dochter vanmiddag ook nog langs met een leuk potje narcissen.

Kortom, de feestdagen zijn voorbij en we gaan op naar het voorjaar.

Alhoewel, van mij mogen de dagen best nog wel een poosje lekker kort blijven hoor. Lekker vroeg de kaarsjes aan. Oh ja en nog een keertje sneeuw deze winter of mooi helder vriesweer.

Ik ga er voor!

Tel je zegeningen.