Al mijn quilt(je)s heb ik met heel veel liefde voor de ontvangers ervan gemaakt.
En ik wist meteen, die ga ik maken voor Wim.
Eerst dacht ik nog dat dat wel lukte voor zijn verjaardag een paar maanden later. Maar dat idee liet ik al snel varen want er was inmiddels weer een heerlijkheidje op komst en ja ....
Die had natuurlijk voorrang.
Zo gaat dat met oma's en kleinkindjes.
Dus eerst dat quiltje gemaakt en toen zou ik beginnen aan deze maarrrrr...... je raadt het al;
het volgende heerlijkheidje werd aangekondigd.
Jammer Wim, de stofjes verdwenen weer in de kast.
Tot afgelopen maart toen ook het quiltje voor ons laatste heerlijkheidje kant en klaar lag te wachten op het grote moment van de geboorte.
Wim vertrok op 1 maart richting zijn schip, voor de láátste keer!
Nog diezelfde avond trok de stofjes en de Burda tevoorschijn en begon ik te tekenen, knipperen en snijden.
48 Nautische vlaggen moesten het worden, een prachtige quilt bij zijn afscheid van het nautisch deel van zijn leven.
Blok na blok, rij naar rij werd geboren.
Af en toe héél lastig want het patroon zat wat vreemd in elkaar; sommige blokken werden met mallen van het patronenblad gemaakt en sommige blokken stonden alleen beschreven.
Op zich geen punt ware het niet dat de blokken op het patronenblad in cm waren getekend en de maten van de beschreven blokken in inches.
Dat sloot dus niet op elkaar aan en dat gaf regelmatig behoorlijk wat lastig reken- en pas-en meetwerk.
Jullie begrijpen dat mijn uiterst goed ontwikkelde "foezelvaardigheid" nu goed van pas kwam.
Half april, twee rijen van de acht zitten aan elkaar. Alle overige blokken liggen klaar te wachten.
Begin mei, het wordt nu menens! Ik heb nog een klein maandje.
6 Mei en de achterkant is bijna klaar nog één rand met blokken maken en er aan zetten. De stof was te smal dus aan de randen blokken gemaakt van de stof die over was aan de voorkant. Eerst even neerleggen om de schikking van de blokken te bekijken, sashings ertussen en hup dóórgaan!
En toen dat ook klaar was kon ik gaan dubbelen.
Lekker gewoon beneden op de grote tafel met de lattenmethode; dat ging weer prima.
Rijgen en toen kon ik eindelijk met het quilten beginnen. Ik had nog drie weken!
Dat werd dus quilten, quilten en nog eens quilten.
Binnen, buiten overal werd hij neergelegd zodat ik door kon gaan. Ik quilt niet in een ring maar. Met iets zwaars op de quilt. Lijnen trekken en steekjes zetten; het werd bijna een obsessie.
Mijn vingers hadden het zwaar te verduren; ik heb zo'n prachtig ijzeren dopje voor op mijn ondervinger maar kon het niet vinden en gunde mijzelf gewoon de tijd niet om er eens goed naar te zoeken.
Tot het echt te gek werd ...
Vingertoppen helemaal kapot en het middelste kootje van mijn vingerhoedvinger twee keer zo dik als normaal en behoorlijk pijnlijk.
Toen toch nog maar even heel diep nagedacht en gezocht ja hoor, daar was de Under thimbler voor op mijn ondervingers.
23 mei, klaar met het doorpitten!
Toen de bies er aan en op 29 mei kon ik beginnen aan het borduren van de tekst.
Ik wilde geen etiket maar borduren in de lichte randen op de achterkant.
Op de achterkant maakte ik nog een extra blok
met een belangrijke ;) tekst.
En toen was het 31 mei en kon hij de wasmachine in.
Altijd weer spannend.
12 Kleuropvangdoekjes (gewoon het héle doosje, zekerheid vóór alles!) er bij in.
En..... tatataaaaaaaaaaa
Maandag 30 mei en .......... Klaaaaaaaaaaaarrrrrrr!
Vier dagen later, vrijdag 3 juni kwam hij 's morgens om zeven uur aan op Schiphol en lag zijn quilt keurig ingepakt in doorzichtig cellofaan met een grote strik, op hem te wachten.
Pfffffffffff.....
p.s. Gelukkig vond hij hem geweldig!
