zaterdag 10 december 2016

Capilano Park in Vancouver

En na dat heerlijke dagje aan het strand in Powell River wordt het tijd om de kust te verlaten.
We rijden weer via een kustweg naar het zuiden. Op naar de eerste van de twee Ferry tochten van vandaag. Je moet namelijk via een eiland terug naar Vancouver.
Dus de eerste tocht is naar het eiland en de tweede aan de andere kant van het eiland weer naar het vaste land. Dan ben je ook direct vlak bij Vancouver.
Maar vóór het zo ver is, dus eerst die twee overtochten.
En ja, wat moet ik daar nou van zeggen? 
Fenomenaal mooie tochten waren het. 
Langs prachtige eilanden, smalle en brede doorgangen en doorkijkjes. Gelukkig ook nog mooi weer dus heerlijk buiten gezeten.


Let hieronder vooral op het privé strandje mét steiger van de stakkers in het witte huis :)

Bijna bij Horseshoe-Bay. De terminal vlak bij Vancouver.
Doel was een Campground midden in de stad, voor alle zekerheid bel ik onderweg even of er plek is.
Gelukkig, plaats genoeg. 
Op de weg rond en in Vancouver is het altijd erg druk en nu dus ook, maar dankzij Tom rijden we hupsakee zonder problemen de Campground op, die beheerd wordt door een vriendelijke Indianenfamilie.
Het viel ons al eerder op dat deze gezinnen vaak met het hele gezin iets runnen, zoals campgrounds maar ook veel benzinestations met bijbehorende winkels.
We staan weer pal naast elkaar, ook hier veel RVs die gewoon bewoond worden. 
Veel mannen -alleen dit keer ook. 
Zij staan met hun RV daar waar werk is. Maar ook weer oudere echtparen die de hele boel verkocht hebben en nu een beetje rond reizen in hun enorme RV.
Op een paar minuten lopen van de Campground staat een fantastische shopping Mall. 
Natuurlijk zijn we een kijkje gaan nemen.
 Allemachtig, wat een enorme shop paradijzen zijn dat!
De volgende dag dus Capilano Park.
Het is een prachtig park in een regenwoud,
 Ooit, heel lang geleden "gered" door een rijke pioniers familie die het wilde behouden om de prachtige natuur en op deze manier voorkwam  dat het door de stad zou worden opgeslokt.
Bij aankomst even een "toeristenfoto" gemaakt, je bent tenslotte toerist of je bent het niet ;)
Ook hier weer prachtige totempalen.
Hier ontmoetten we voor de eerste keer hele horden Aziaten. Met bussen vol worden ze aangevoerd en banen zij zich al kwetterend een weg naar, op en in de bezienswaardigheden. Kijken niet op of om, blokkeren paden en ingangen omdat er foto's gemaakt moeten worden ondanks de enorme borden die overal staan om niet te blijven staan op deze plekken. ("Ze lezen geen Engels" gaf Wim als verklaring)
Afijn, we hebben ons er doorheen gewurmd. Na de zoveelste opstopping was ik het zat en liep al "Sorry" en "Excuse me" roepend maar gewoon door. Dat werkte.
De enorme hangbrug, waar (uiteraard) weer gefotografeerd werd ondanks de rij wachtenden achter hem. Deze brug heeft het park echt wereldberoemd gemaakt. Hij is dan ook enorm en schommelt als  een gek. Maar mooooooiiiii hier!
Zelf maakte ik mijn foto's al lopend, vandaar dat ze niet altijd even scherp zijn.
Aan de overkant gekomen besluiten we een wandeling te maken en proberen zo de drukte een beetje te ontwijken. Er is een wandeling uitgezet door de toppen van de bomen waarbij de bomen absoluut niet beschadig mochten worden. Heel mooi gedaan.
Via trappertjes en kleine hangbruggen in de hoogte het park door.
In dit park bevindt zich ook een pad om een berg heen. Niet vlak langs de wand, nee op een paar meter van de wand af is een "pad" gemaakt, heel spectaculair.
Ik geloof dat deze foto daar bang is genomen. Ik weet zeker dat ik er foto's van heb maar die staan niet op mijn I-padje dus waarschijnlijk heb ik die met het fototoestel gemaakt. Ik heb geprobeerd om ze vanaf de externe harde schijf hier op over te zetten maar helaas mijn I-pad kan ze daar niet vanaf lezen dus al helemaal niet downloaden.
Mmmm, Wim gaat nu proberen om ze vanaf de Laptop naar mij te mailen. Pffff
Gelukt! Hier komen ze:

Ah, die vorige foto is dus vanaf de andere brug genomen.; deze heeft een andere reling.
En na dit staaltje grensverleggend bezig zijn van mij kwamen we bij een grote steen waar zij lieten zien wat erosie doet met de rotsen. 
Indrukwekkend hè.
We hadden de ergste drukte inmiddels wel achter ons gelaten 
(we ontdekten dat de grote groepen Aziaten met een bus aankomen, er uit gelaten worden, in colonne naar de belangrijkste bezienswaardigheden kuieren, heel veel foto's maken en hup, met z'n allen de bus weer in, op naar de volgende trekpleister) 
en zo genoten wij in redelijke rust van de rest van dit prachtige park.
Natuurlijk aan het einde van de rit genoten van een heerlijke kop thee met bijbehorend lekkers 
en daarna nog even het souvenirwinkeltje in gedoken waar ik heerlijke fudge kocht in vijf verschillende smaken (ze hadden wel twintig verschillende) en Wim zijn fel begeerde trui scoorde.
Hij wilde hem echt heel graag en 's avonds moest  er dan ook een foto gemaakt worden voor de kinderen. (Die hun ogen niet konden geloven;  "Wààààt, Wim in een "souvenirtrui" ????"
Ja, jongens, Wim in een "souvenirtrui" en hij is er hartstikke blij mee!
Haha, ook hij is grensverleggend bezig.
Hoe leuk is dat?

vrijdag 9 december 2016

Powell River

Powell River is een stadje aan de westkust van Canada.
En aangezien wij ons nog op Vancouver Island bevonden moest er dus weer met de Ferry over gevaren worden.
We volgden de prachtige kustweg richting het zuiden tot aan Comox.
Hier werden we bij de toegang tot de  terminal geholpen door alweer een bijzonder vriendelijke mevrouw die en passant nog even een goede tip gaf over de tickets voor de Ferries die we na Powell River nog moesten nemen om weer in Vancouver te komen. 
Eenmaal aan boord een mooi plekje opgezocht en Wim eerst maar eens voor koffie, thee en wat lekkers gezorgd. En toen afscheid genomen van  Vancouver Island terwijl ik weer de prachtigste plaatjes kon schieten vanaf de Ferry. 
Mooie huizen op prachtige plekjes aan de kust. je kunt het slechter treffen, nietwaar?
We zouden eigenlijk vanaf Powell River  nog door rijden naar Lund maar onderweg passeerden we zo'n mooi plekje dat we daar maar gestopt zijn. Het was prachtig weer en we stonden direct aan het strand. De campground lag aan de rand van het stadje dus we konden even wandelend wat boodschappen doen en daarna was het tijd om bij te komen van alle indrukken van de afgelopen dagen.
Prachtig plekje voor. Toch?
Wim zorgt voor houtjes voor ons vuurtje in de korf. Ik weet niet of ik dat al verteld heb maar op al de RV plekken staan standaard een picknick set en een vuurkorf. Ideaal.

En ik maak een foto van mijn "happy feet" in de Grote oceaan. 
Binnenpretje: in juli "happy feet" in de Atlantische oceaan en in september de zelfde "happy feet" in de Grote oceaan.
We chillen wat.
Ik zet natuurlijk wat steekjes.
En ik "sport" zelfs wat in het naastgelegen parkje.
Wim zorgt voor lekker eten. 
En hij steekt ons vuurtje aan.

En daarna genieten van wéér een prachtige zonsondergang.
De volgende dag staat Vancouver weer op het programma want we willen naar MilanoPark.
Dat betekent twee Ferry tochten, die bekend staan als de mooiste van Canada dus we hebben er zin in want de tochten die we reeds gemaakt hebben waren immers al zo verschrikkelijk mooi.

dinsdag 29 november 2016

Elk Falls National Park

De volgende dag stond Elk Falls Park op het programma.
Eerst met het hele gevaarte weer over de"horrorweg" ( die volgens andere gasten die dag aangepakt zou worden dus voor de laatste keer compleet door elkaar gehusseld worden) en terug naar de grote weg.
Slechts één dorp terug en dan naar rechts was ons verteld. 
Nou is "slechts" één dorp terug toch een ietwat ander begrip dan hier bij ons in Nederland maar het reed weer prachtig dus "who cares?"
Voor alle zekerheid toch maar even de TomTom ingesteld.
Maar helaas .... die bleek wederom niet helemaal op de hoogte van het plaatselijke wegennet en zo belandden we midden in een chaletpark. Nog even hoopten we dat we er aan de andere kant zó weer uit zouden rijden maar helaas, valse hoop. Ik er dus weer uit en al wuivend en wijzend Wim het ding weer laten draaien.
En weer verder. Dit maal geen "vergissingen" meer van Tom en een kwartiertje later kwamen we aan bij het Park. De RV geparkeerd, ruim voldoende grote plaatsen.
Wandelschoenen aan, rugtas mee en hup, lopen maar.
Naar de waterval was niet ver en gelukkig goed aangegeven.
Je kon hem vanaf verschillende punten goed zien. 
Vanaf deze hangbrug maar ook vanaf de overkant waar een mooi platformpje was gemaakt.

Mooi hè dat hondje, dat zo braaf op zijn baasje zit te wachten.
En dit is Elk Fall.

En aan de andere kant van de brug stroomde hij zo verder.
Hierna, lekker verder gewandeld in dit prachtige park.
Ik vind het zó moeilijk om te kiezen uit de foto's. 
Het liefst liet ik jullie alles zien maar dat gaat echt niet.
 Dus hier komen er even een paar van deze prachtige wandeling. 
Sommige stukken moesten worden "overbrugd" via dit soort bruggen/paden.
En ook hier weer enorme bomen.
Hier was er eentje waar Wim zelfs ín kon staan.



Honderden mossoorten; ik heb er heel veel op de foto en laat jullie er een paar zien.


Sommige lijken heel erg op elkaar maar zijn van dichtbij dan toch nét weer verschillend.

Ik vind mos prachtig dus ik bleef maar foto's nemen. 
Maar er was gelukkig ook genoeg ander moois om op de kiek te zetten hoor.
Onderweg kwamen we nog een oudere dame tegen  die aan het joggen was, mét berenbel.
Even mee gebabbeld en nee, de berenbel was geen overbodige luxe in dit gebied.
Gelukkig had ik de mijne ook mee dus snel uit mijn jaszak gevist,
 maar daarna liep ik toch wat minder ontspannen van de mossen te genieten ;(
Afijn, na drie uur wandelen besloten we de afslag naar een andere wandeling te nemen en zo weer terug op het parkeer terrein te komen.
 Deden we ook nog een ruim uur over maar dat was gewoon nog een extra uur genieten . 
Hier nog nét geen Indian Summer.
Na weer een prachtige dag terug naar Browns Bay
 (Toch weer over die vreselijke weg;
 er was slechts een heel klein stukje opgeknapt maar dat lag ergens op de campground waar wij helemaal niet kwamen), 
Maar inmiddels wisten we dat wij en  de RV het wel konden hebben en moesten  wij er ook wel om lachen.
Gauw de stoeltjes buiten gezet en genoten van weer zo'n prachtige zonsondergang. 
Wijntje er bij, foto's bekijken en ons verheugen op de volgende dag.
 Met de Ferry terug naar het vaste land. 
Op naar Powell River.

zaterdag 26 november 2016

Sint Nicolaas

'Even iets anders tussendoor.
De Sint is in het land en onze heerlijkheidjes genieten volop.
Saartje haalt zelf een Piet op want ze wil met hem op de foto. 
Gelukt!
En Juul wilde nog met de Sint zelf op de foto want dat was ook nog niet gelukt.
Kijk dat ingelukkige snoetje toch eens.
En voor  Saar kon het niet op toen ze ook nog met deze Piet op de foto mocht.
Hoezo, bang voor Zwarte Piet?
En ook in Bolsward was het weer feest. Daar wordt jaarlijks de "Pieten vossenjacht" gehouden.

Ook hier gelukkig niemand bang. En zo hoort het natuurlijk ook.
Anna en Emma helemaal in de wolken. roos lijkt iets minder geïnteresseerd. 😂 zij ziet de lol er 
duidelijk nog niet zo van in.
Anna lijkt helemaal vergeten dat zij inmiddels is ingewijd in het grote grotemensengeheim.
Zij vroeg de ochtend nadat het haar verteld was " Maar mama weet beppe het wel?" Hilarisch hè.
Maar nu zit ze er weer helemaal in.
Wat een prachtig feest is het toch!

Tel je zegeningen.