dinsdag 25 november 2014

Quiltje voor Roosje

Zo, meteen maar even een blogje over de hexjes er achteraan.
Hij schiet al aardig op; ik ben aan de laatste rand gekleurde hexjes bezig.


Hierna nog een randje van de blauwe hexjes.
En dan de brede rand.
Voor dat stofje ging ik op jacht in Veldhoven.
En dat viel, tegen alle verwachting in, nog niet mee.
Ik had er al twee gekocht, wel leuk maar helemaal tevreden was ik toch niet.
En toen...
zag ik deze!


Ja, dat was hem!
En kijk eens hoe leuk hij er bij staat.


En voor de achterkant roosjes voor ons Roosje.


En nu gauw lekker verder.
O, maar eerst nog even stofzuigen :(

Tel je zegeningen.

En Féést was het .....

donderdag 20 november 2014

Feest!!!!

                               Vandaag vieren we feest
      Want vandaag viert dit heerlijkheidje haar allereerste verjaardag!


dinsdag 18 november 2014

Sint en het kerstkussentje

Niet dat ze iets met elkaar te maken hebben hoor
Nou ja, behalve dan dat ze gezellig samen in dit blogje staan.
Eerst maar even het kerstkussentje of eigenlijk Decemberkussentje.
Toen ik eenmaal de stofjes had volgden de lintjes eigenlijk als vanzelf. 
Zo zie je maar weer; nooit te ver vooruit denken, het vormt zich vanzelf.

Maar ik was nog niet helemaal tevreden; het moest nog wat opgeleukt.
Dus, hup, in de lades en doosjes gedoken.
Hele kleine kraaltjes voor de sneeuwvlokjes, twee belletjes en een klokje voor in de geweien en drie dennenboomknoopjes voor op het effen stofje. 
En toen was ik tevreden.
Binnenhoesje genaaid en opgevuld en voilà 
klaar was Kees. En ik ook ;)


Ik kocht het patroontje een paar jaar geleden op een beurs. Maar ik zou echt niet meer weten bij wie. Het waren een bijzonder vriendelijke mijnheer en mevrouw met een kraam vól leuke spulletjes.

En nu dan de Sint.


Afgelopen weekend kwamen mijn twee heerlijkheidjes Juul en Saartje weer een paar nachtjes bij mij logeren. 
En dus waren ze er ook tijdens de intocht.

Juultje is nu bijna drie jaar en heeft het dus heel bewust meegemaakt dit keer.
Samen keken we op de bank naar de intocht in Gouda. 
Natuurlijk met een lekker bakje strooigoed er bij.


En na de televisie uitzending gauw een rok, laarsjes en jas aan om hem in het echt te gaan zien.
Wat een feest!
Heel trouwhartig zwaaide ze naar alle bootjes die ze zag, Sint of geen Sint aan boord. Juultje zwaaide.


Al heel snel had ze ook de OpaPiet in beeld. (Een Piet met grijszwarte krulletjes) en toen ze een handje mocht geven was dat ook helemaal geen probleem.


Op de foto met Piet (kennisje van haar mama) 
Ja hoor, ook leuk!


's Avonds moesten natuurlijk de schoentjes gezet en werd er weer gezongen. Dit keer een beetje zachter dan op de kade want dit was toch wel wat spannender zo bij de kachel. Wortel er in en daarna nog stiekum een suikerklontje. Dat moest een beetje stiekum volgens Juultje want suikerklontjes zijn natuurlijk niet zo goed voor Amerigo's tanden, "maar ja, hij vindt ze zo lekker hè oma"  

Dus toen niemand keek hebben we er gauw eentje in haar laarsje er bij gedaan.
De volgende ochtend kwam ze keurig melden dat ze wakker was en dat we in haar laarsje moesten gaan kijken.
Gelukkig zat er een cadeautje in en óók een heel klein marsepeinen varkentje.


Daar had ze het steeds al over ( een moperseine varkentje oma) want in één van onze Sintboekjes krijgt het jongetje een marsepeinen varkentje. Volgens mij had ze geen idee wat dat was maar ze had wel dondersgoed in de gaten dat het om op te eten én heel lekker moest zijn. 



Tante Maaike en ome Pieter waren ook gezellig blijven slapen en dus lekker op de bank met tante Maaike het cadeautje uit pakken.
Vond ze ook leuk maar wat Juul betrof stal het varkentje de show.
Eventjes tenminste want hij verdween al heel snel hapje voor hapje in haar mondje. Héérlijk vond ze hem. Saartje had er ook eentje maar volgens Juultje was ze echt nog véél te klein om dat al op te eten.
Kwam dat even goed uit ..... ;)

Hierna kropen we nog even gezellig met zijn allen terug in bed want eigenlijk was het nog wel héél vroeg.
Saartje bij mij


En Juultje bij ome Pieter en tante Maaike
Niet om te slapen natuurlijk maar om voor te lezen. 
"Dat is heel gezellig met z'n allen in het grote bed verhaaltjes lezen" aldus Juul met een heel overtuigd gezicht.


Tante Maaike was de klos.
Waar ze overigens errug van genoot.
Na een poosje vond Juul dat het tijd werd dat oma er ook weer bij kwam en werd ik vriendelijk doch zeer dringend verzocht mij bij hen te voegen.
Bepaald geen straf natuurlijk, ze hoefde maar één keer te roepen.


Saartje vond het boekje ook wel interessant en zo beleefden wij een heerlijke start van een vrolijke zondag.

De foto's zijn een beetje groot en wazig, sorry. Ik moet iets veranderen aan de instellingen op mijn mobiel denk ik (???)

p.s Ik probeer een permanente foto bovenaan te zetten maar het lukt me niet.
      willen jullie mij alsjeblieft helpen?

donderdag 13 november 2014

Lettertype

Ik kreeg een mailtje van iemand die zei dat mijn tekst zo moeilijk te lezen was. 
Is natuurlijk niet de bedoeling dus achter mijn schoottopje gesprongen en 
eens even gekeken hoe dat te veranderen.
Dat was helemaal niet zo moeilijk maar wel lastig dat je dat niet op de i-pad kunt doen.
Meteen een mailtje naar Blogger gestuurd en gevraagd of ze de app op mobiel en i-pad misschien kunnen aanpassen zodat je dat ook op de i-pad kan doen.
Och jeetje, straks krijg ik een mailtje terug dat dat al lang kan
 en ben ik dus de Dummy die dat nog niet in de gaten had bedenk ik me nu.
:(
Nou ja, als ze er dan meteen even bij vermelden Hoe,
zal ik me daar maar niets van aan trekken.
;)
Ik hoop in ieder geval dat het nu beter te lezen is.

Ik ga zo naar boven en de knoop doorhakken
over het lintje dat aan de linkerkant van het kussentje moet komen. 

Zoveel leuke lintjes, ik kan weer eens niet kiezen.
Ik heb nu besloten om eerst maar eens het stofje voor de zijkanten uit te zoeken
en dan het bijpassende lintje.
Had ik natuurlijk veel eerder moeten bedenken ...

Tel je zegeningen!

dinsdag 11 november 2014

Sint Maarten

Gister heerlijk in de weer geweest met dit borduurwerkje.
 Het lag er nog van vorig jaar en ik kwam het tegen bij het opruimen.


Het wordt een smal langwerpig kussentje. Er komen nog andere stofjes aan de zijkanten.
Mijn vriendin was er ook, zij werkte aan een schattig borduurwerkje.


En vandaag is het natuurlijk Sint Maarten.
Uit mijn jeugd herinner ik mij straten vol bewegende lampionnetjes met echte kaarsjes 
(die bij slecht weer constant uit gingen maar bij iedere deur lagen de lucifers klaar en hielpen de grote mensen om ze  weer aan te steken) 
en overal hoorde je kinderen zingen.
Dat is hier jammer genoeg niet zo.
 Nou, kan dat in mijn omgeving natuurlijk ook niet want met je lampionnetje door de weilanden lopen te zingen levert niks op en zou ook wel een beetje vreemd zijn ;).
Ik zet wel altijd kaarsjes voor de ramen en een windlicht met brandende kaars buiten.
 En gelukkig heeft Wim voor vertrek ook de lichtjes buiten al opgehangen.
Dat lijkt misschien wat sneu als er toch niemand komt zingen.
Maar zo is het natuurlijk niet!
 Want gelukkig stapt Bas altijd wel met de heerlijkheidjes in de auto na hun rondje in Bolsward en dan komen ze heel lief met hun zelfgemaakte lampionnetje ook een liedje bij oma zingen. 
Samen zongen ze het héle liedje keurig uit.
Zo lief.


En deze oma zat natuurlijk al vol ongeduld te wachten met iets extra lekkers (en het fototoestel!) in de aanslag.
Helaas, helaas de foto's bij de deur zijn mislukt.
 (Mijn hoop is nu gevestigd op het fototoestel van hun papa)
Juultje en Saartje komen komende vrijdag weer voor twee nachtjes en dan neemt Juultje haar lampionnetje mee om nog een liedje te zingen en haar lekkers in ontvangst te nemen. Gelukkig stuurde haar mama even een foto.


Helaas komen hier geen andere kindjes; 
dat is dan wel een klein nadeeltje van buitenaf op het platteland wonen.
In de 23 jaar dat we hier wonen is er ooit één moeder met haar drie kindjes geweest. 
Jammer,
Maar de heerlijkheidjes maken dat de laatste vier jaar meer dan goed hoor.

Tel je zegeningen.

woensdag 5 november 2014

Hard gewerkt

Zo, Wim is weer aan het spelevaren op zijn scheepje 
en nu kan ik hier aan de gang.

De meubels in mijn werkhoek staan dan wel op zijn op zijn plaats en de nieuwe lampen boven de werktafel hangen maar Ooooh wat een zootje. 
En alles onder het stof natuurlijk.
Eerst maar eens de puinhoop op de tafels opruimen.
Daarna eens kijken waar de rotzooi op de vloer heen kan.


Een gedeelte kan op de zigzaggers van mijn Zweedse vriend. 
Die overigens niet meer te koop waren bij diezelfde vriend maar lang leve Marktplaats! 
Even zoeken en "Hebbes".
Weliswaar in Utrecht maar
(kwam dat even goed uit) 
wij gingen afgelopen vrijdag nog een dagje met Marrit en de kindjes naar de Efteling
en ja, 
dan komen we langs Utrecht dus ... 
Dat was snel geregeld. 
Helaas ontbraken er twee schroeven en ook daar kon mijn Zweedse vriend ons niet meer aan helpen maar gelukkig heb ik hier mijn eigen lieve vriendje die het, hopla in een wip, oploste.


Zo, de onderste zigzagger is gevuld. 
De andere boeken moeten nog uitgezocht worden en komen dan op de zigzaggers er boven 
en alle bakken met tijdschriften gingen in het kastje naast mijn inmiddels keurig opgeruimde werktafels.


Wat een heerlijk plekje hè en zo zijn er nog meer leuke plekjes op deze kamer; laden vol met stofjes, een kleine bibliotheek en een heerlijk hoekje om uit te rusten of een beetje te lezen.
Op de foto is het niet te zien maar ook hier heeft Wim het plafond er uit gehaald waardoor je tot de nok kijkt, heel gezellig.
Alleen boven de werktafel is een stukje verlaagd waar mijn werklamp aan hangt.
Mooi, licht, gezellig en met uitzicht op de tuin en het IJsselmeer.

Met dank aan mijn lieve BH (Best Husband)!!!!

Maar ik ben er nog niet hoor.
Kijk hier eens wat nog een puinzooi


Moet ik ook nog uitzoeken maar gelukkig staat dat in een kamer waar een stevige deur mét slot voor zit ;)

Deze "rommel" is inmiddels ook opgeruimd.


Deze kast en dozen moeten nog


uitgezocht en opgeruimd worden

Tijdschriften om uit te zoeken en op datum te zetten











Maar dat doe ik lekker ook nog niet. De kastdeurtjes gaan gewoon dicht en die dozen staan daar eigenlijk toch best wel leuk ;)

En weet je wat nou zo leuk is aan al dit geruim?
Je komt vanalles tegen waarvan je eigenlijk al niet eens meer wist dat je het nog had.
Allerlei pakketjes met patronen en stofjes voor quiltjes. Allemaal in een optimistische (lees: hebberige) bui aangeschaft. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit!

Ook kam ik dit borduurtje voor een kerstkussentje tegen.


Ga ik gauw afmaken.

En een mapje met foto's van heel lang geleden, waar ik spontaan heimwee naar vervlogen tijden van kreeg, dat dan weer wel :(


En nog meer borduurwerkjes; 
die zijn verdorie al een tijdje af en die ga ik nu dus gauw lekker in laten lijsten.


Zonde om te laten liggen toch?
En kijk wat ik ook nog vond ...


En dubbeltje! Je kan er niks meer mee maar wat vind ik hem opeens mooooooi.

Afijn, nog genoeg te doen dus maar haha, het kan allemaal wachten.
Mijn kamer is prachtig geworden en daar ga ik eerst van genieten!
Lekker verder aan het Log-Cabinnetje voor Sarah.

Ik vertelde net al tussen neus en lippen dat we vrijdag nog van een dagje Efteling genoten.
En daar ga ik nu mee afsluiten. Ik heb namelijk twee schattige filmpjes van Juultje en Saartje.
Eens even kijken of ik die hier ook kan laten zien.

Nee, sorry het lukt niet. 
(Ze staan wel op mijn Feestbook pagina)
Daarom sluit ik maar af met een foto van Juultje die zich een nieuw bedje had toebedacht in de zitkamer. Veel gezelliger dan in haar eigen bedje toch?



Lief hè! 

dinsdag 21 oktober 2014

Herfst

                        Buiten gaat het tekeer, is het koud en nat 
                                                 maar binnen ....


                                      Heb ik het reuze naar mijn zin. 


                                                 Fijne dag!

Tel je zegeningen.

maandag 20 oktober 2014

Kleuren keuzes vanaf een kaartje, dat is nog een hele kunst

Ik vertelde geloof ik al dat Wim zo hard aan het werk is op mijn quiltkamer hè.
Nou, het wordt mooi hoor.
Alles stralend wit en dan de balken een licht grijsgroenig kleurtje.
Wel twintig kleurenkaartjes meegenomen 
en overal op de balken geplakt om het effect te kunnen beoordelen. 
Onder het raam,
 naast het raam, 
in de hoeken waar het donkerder is,
 aan de overkant van de kamer, 
op de hoogste balken, 
op de laagste balken; 
kortom,
er werd geen enkel risico genomen, 
steeds vielen er weer een paar kaartjes af om uiteindelijk uit te komen bij DE kleur. 
Die moest het worden.
Gisteravond was het dan zover.
Op een paar plekken de verf er op gezet en vanmorgen gauw kijken hoe het stond.

OEFFFFFF!
Ik kreeg associaties met een Italiaanse ijssalon.......


Helemaal fout!!!!!

Dus hup in de auto en de kleur gehaald die we ook op onze slaapkamer hebben,
 tenslotte vind ik dat heel mooi dus waarom die dan niet ook gebruikt in mijn quiltkamer.
Alleen nu wel andersom.
 Op onze kamer zijn de balken en het brede houtwerk rondom de ramen en de deur prachtig wit en de wanden heel licht grijs 
met één korte wand donkergrijs.
Nu moest het dus andersom,
 wanden wit en
 balken plus houtwerk rondom de ramen en deur lichtgrijs.
Dus ik met kleurnummer op weg om verf te halen en daarna snel weer terug want ik wil zo graag zien hoe het staat.
Blik open en Wim geeft zonder erg een ferme streek ....  WÀÀÀÀÀÀÀÀT? 



 Donker grijs,  
verkeerde nummer meegekregen van mijn nu toch ook wel ietwat gefrustreerde lieve klusser.
Weer in racende vaart heen en terug voor nieuwe verf ; 
derde keer inmiddels; ze beginnen me al vriendelijk te begroeten daar ;))
En nu.....

YÈSSSSSSS!


Precies de goede kleur grijs.
Ik ben heel erg blij!
 (en Wim waarschijnlijk nog blijer, omdat ik dat ben!)

Tel je zegeningen!

vrijdag 17 oktober 2014

Kussentje

                    Vandaag lekker verder gegaan met het "vierkantjeslapje"
          Het was lekker weer en ik zat heerlijk beneden op de bank in het zonnetje  
                                              (wel binnen dit keer hoor) 
     verder te prutsen terwijl Wim nog steeds keihard aan het werk was boven op mijn
                                                       quiltkamer. 
                    Het wordt erg mooi daar dus ik stoor hem zo weinig mogelijk. 
                        Af en toe een kopje koffie en even snel tussendoor lunchen, 
    's middags een stukje taart met een kopje thee en hup hij vertrekt al weer naar boven.
                                            Ik laat hem lekker gaan ;)
                                        Maar goed, de vierkantjes dus.
                                                       Klaar! 
                                     Het is een kussentje geworden.
          Een leuk kussentje maar ik denk niet dat het hier nog 25 jaar zal blijven liggen. 
                                                   De kleurtjes hè. 
                                 Ik vind ze leuk en toch ook weer niet.
                                                      Heel lastig.
                                         Inmiddels ben ik er achter 
           dat als ik de andere kussens een zwieper naar de andere banken geef,
                                           het eigenlijk toch wel leuk staat
                                     Dus, voorlopig mag het blijven liggen; 
                  
                         

                                   Ik ben benieuwd hoe ik er volgende week over denk. 
                                                Jullie horen het vast nog wel.

woensdag 15 oktober 2014

Zuienkerke, quiltweekend bij Sophie

 Afgelopen  donderdag, half acht 's morgens.
Alles staat klaar voor een lang weekend quilten aan de Belgische kust.
(De naaimachine staat achter de rode koffer en de quilttas.)


Wim bracht mij naar Dorien en vandaar gingen zij en ik  in haar bus verder naar Bernadet en daarna hup naar Yvonne.
Om twaalf uur gingen we dan vanuit Rotterdam richting Zuienkerke.
Maar eerst langs het atelier van Sophie, een heel gezellige ruimte in een zeer oude boerderij vlakbij Zuienkerke. 
We werden allerhartelijkst ontvangen en na het bewonderen van haar quilts, stoffen 



(jammie jammie) en de werken van haar aanwezige cursisten op naar de B&B om onze spullen uit te laden. 
De bus zat vlak vol, er kon werkelijk niets meer  bij ;)
Inmiddels begonnen de buikjes te knorren en op aanraden van de dames bij Sophie op naar het badplaatsje De Haan.
 Even gewandeld op het strand, de boulevard en in het dorpje zelf met beeldschone huizen. 
Waarna het toch echt tijd werd om ergens naar binnen te duiken voor een lekkere edoch gezonde maaltijd.




Het werd een brasserie op de boulevard met een bijzonder kort aangebonden (lees: chagrijnige) ober maar gelukkig wel heerlijk eten.
Helaas mijnheer de ober, geen fooi voor u dit keer. Tja...

Daarna terug naar de B&B, paar blokken hout in de houtkacheltje, lekker glaasje wijn erbij en heerlijk de rest van avond een beetje zitten keuvelen.
De volgende ochtend vroeg op, was geen probleem want slecht geslapen en gloeiende pijn in mijn heup.
 Daar was ik nou net van af dus ik werd er niet vrolijk van.
 Gelukkig was Bernadet zo lief om met mij van bed te verruilen en (nu loop ik even op het verhaal vooruit) de volgende nacht ging het inderdaad een stuk beter en had Bernadet gelukkig nergens last van.

De volgende morgen dus vroeg uit de veren en na een heerlijk ontbijt, fanatiek als we zijn, meteen de machines op tafel en meters maken. 
Dat wil zeggen Bernadet, Yvonne en Dorien. 
Ik ben lekker rustig verder gegaan met de hexagonnetjes.
Rond twee uur kwamen onze vriendinnetjes, De Belgjes, binnendruppelen en na veel geknuffel en een welkomstwoord van Sophie met koffie en verrukkelijk Belgisch gebak ( daar hebben ze toch echt wel verstand van hé!) ging iedereen aan de slag; gezellig geroezemoes, de Belgjes allemaal met de hand en dus alleen het gesnor van onze drie machines op de achtergrond.



Ik zal jullie niet al te lekker maken dus slechts twee fotoo's van al het lekkers bij de koffie.
Om dezelfde reden ook maar geen foto van de potluck maar potverdorie, ze kunnen er wat van daar in België.

De volgende dag was het tijd voor de workshop. 
Sophie, zoals altijd met engelen geduld, legde uit hoe we deze vierkantjes tevoorschijn konden toveren.
Deze is van Dorien


en deze van mij.


Tjonge jonge, wat werd er hard gewerkt. 
Hadden we vroeger op school maar zo ons best gedaan ... ;)
Sophie had een paar prachtige kussentjes meegenomen die zij er van heeft gemaakt. 
Helaas geen foto, sorry
Na weer een overheerlijke maaltijd was het tijd voor de Show and Tell.
Prachtige werken werden er getoond en dit keer een paar met best wel heftige verhalen.
Ik laat er een paar zien.

Allereerst de prachtige quilt die Micheline maakt voor haar vorig jaar verongelukte dochter Femke.
Helaas zijn de kleuren op de foto wat flets en zijn de teksten hier niet te lezen maar ik wil hem toch laten zien omdat hij in het echt zó mooi is en hij mij bijzonder ontroerde.


Dan Pola met de mysterie uit de Quiltmania. 
Fantastisch, geen steekje te zien!
Gemaakt met een Japanse applicatie techniek, die Sophie ons tussen de bedrijven door ook nog even heeft geleerd. Zelfs met rood draad op een witte ondergrond is het draadje niet te zien!



Deze van Mijou, die zij maakte voor haar kleinzoontje, een verwoed voetballer en puzzelaar.
En geloof het of niet maar alle puzzelstukjes op de quilt passen in elkaar.


De theemuts van Greet,


Voor meerdere doelen inzetbaar,


Zo en nu nog even verder zonder commentaar.







Prachtig geborduurd




Van de volgende moeten nog een paar papiertjes verwijderd worden maar nu al zó mooi.



En als laatste dit schattige etiket.


O nee, als laatste het etiket dat wij nog steeds op de bemoedigingsquilt voor Dorien moesten maken. Het zit er nu op hoor.



Hm, beetje onduidelijk hè. Sorry.

En na een zeer geslaagde avond na nog een paar glaasjes wijn voor de laatste keer daar ons bedje in gedoken. 
Waar Yvonne mij nog een zeer opmerkelijk verhaal vertelde over mensen die verliefd worden op hun onbekende Word feud tegenspelers.
 Werkelijk, ik was verbijsterd.
Wat voor woorden moet je dan in 's hemelsnaam invullen waardoor je beiden vlinders in je buik krijgt?
 Nee laat maar, ik wil het niet weten! 
We hebben er wel helemaal dubbel om gelegen bij het bedenken van geschikte woorden. En ja, dan zijn er toch wel wat mogelijkheden ;).
  Maar verbijsterend vind ik het nog steeds.
De volgende morgen vroeg op en nog snel een paar uurtjes aan de slag voordat we om 12 uur met z'n allen weer buiten staan. 
Natuurlijk ook nog even een groepsfoto gemaakt die ik jullie niet wil onthouden.
 Wie weet zie je een bekend gezicht.


Lieve quiltvriendinnen, het was weer geweldig. 
Hartelijk dank aan jullie allemaal en in het bijzonder aan Sophie voor wederom een heerlijk lang quiltweekend.