woensdag 22 juli 2015

Echt de allerlaatste van de bruiloft

Nee, echt hoor, dit zijn écht de allerlaatste. 
Maar ik vond ze zó leuk dat ik ze echt nog even met jullie wilde delen.
Deze serie werd door de fotograaf gemaakt tijdens "ons" lied.
We hadden met z'n allen, dat wil zeggen Wim, ik, Bas, Joukje, Maaike en Pieter, een lied ingestudeerd op de wijs van "Op een onbewoond eiland".
Verschrikkelijk veel voorpret hebben we er van gehad en kijk, dit was het resultaat ...






Top hè?!

p.s. Sorry voor de rare stukjes aan boven- en/of onderkant van de foto's; dat komt omdat ze nog op de USB stick van de fotograaf zaten.

Vier jaar alweer.


Vandaag is ons Emma Sofietje vier jaar geworden.
Wat gaat het toch ongelooflijk hard; na de grote vakantie gaat zij al naar de basisschool!
Ik kan het gewoon bijna nog niet geloven.
Emma zelf wel hoor.
Zij is al een keertje wezen kijken én meedraaien in groep 1.
Gelukkig vond zij het helemaal leuk en ze heeft er dan ook reuze zin in.
Dat zal voor mij ook wel weer even wennen zijn want dat betekent op mijn oppasdagen 's ochtends nog maar één kindje over de vloer. 
Gelukkig hebben we Roosje nog ;)
Én op de andere oppasdagen natuurlijk Juul en Saartje nog samen.
Lieve Emma, van harte gefeliciteerd met jouw vierde verjaardag en héél veel plezier straks op de echte school!
Heel veel liefs en een dikke dikke kus van oma.

maandag 13 juli 2015

Het vervolg

Zo, we gaan nog even verder met die prachtige dag hoor.

Vrolijke momenten tijdens de ceremonie, ook Juultje geniet er van.

En na afloop mag zij, als papa en mama de kerk verlaten,  samen met opa de klokken luiden.

Na de champagne en de toost wordt de bruidstaart aangesneden.

En Saartje heeft er zin in.

Hierna een mooie boottocht door het prachtige natuurgebied rond Terherne en daarna was het tijd voor het diner.

De heerlijkheidjes hebben een schattig dansje met een mooi liedje erbij ingestudeerd en laten dat tussen de diverse gangen van het diner zien en horen.

En het bruidspaar geniet er zichtbaar van. ( En zij niet alleen!)

En toen .... toen begon het feest!

Uiteraard met een spetterende openingsdans van het bruidspaar zelf en daarna ging het los.
Tot diep in de nacht werd er gefeest, gedanst, gelachen, gedronken en gegeten.
Kortom een feest om nog heel lang met heel veel plezier aan terug te denken.

De hele familie bleef slapen in het hotel; Juul en Sarah bij ons op de kamer. Dus de volgende ochtend was het al weer vroeg dag bij ons op de kamer.





Om tien uur het ontbijt met de hele familie. Zo leuk want ook mijn broer met zijn gezin en mijn zusje met haar gezin en de beste vrienden/vriendinnen met hun vriendinnen/vrienden of vrouwen/mannen van Koen en Marrit hadden een huisje of kamer geboekt en waren er dus ook allemaal weer bij. 
Daarna met alle cadeaus naar het huis van Koen en Marrit. Waar we onder het genot van nog een flink stuk overgebleven bruidstaart nog een paar uur heerlijk hebben zitten na te genieten.
Die overgebleven bruidstaart moet je dan volgens de traditie eigenlijk in de vriezer doen en op een moment dat het ff niet zo lekker gaat tevoorschijn halen.  Maar ja, dat zagen we dus niet zo zitten ... ;)

De officiële foto's zijn er nog lang niet allemaal maar gelukkig was de fotograaf zo lief om er wel alvast wat door te sturen. Geniet nog maar even mee.








Dag lieve schatten, 
het was een prachtige, zonnige dag en wij hopen vanuit het diepst van ons hart het begin van 
een stralende toekomst!

zaterdag 11 juli 2015

Een treurig bericht maar geen groot verdriet

Vorige week is mijn schoonmoeder overleden.
Jammer genoeg hadden wij geen contact meer met haar; ongeveer twintig jaar geleden  ging het ergens mis.
En ondanks verschillende pogingen van onze kant bleken wij geen van drieën bij machte om het verstoorde contact blijvend te herstellen. 
Gister werd zij gecremeerd en hebben Wim en ik haar samen herdacht als de liefhebbende oma die zij ooit voor onze kinderen was.
Ik hoop dat zij haar rust gevonden heeft.

woensdag 8 juli 2015

Feest!!!

 Zo, Wim is al weer een tijdje thuis en ik heb jullie vreselijk verwaarloosd. 
Sorry, sorry, sorry!
Maar met een goede reden hoor.
Ik verklap niets maar ga het jullie allemaal laten zien, let op!

Lieve sokjes en lieve schoentjes worden aan lieve kleine voetjes geschoven

Een (bijna) bruid kust haar dochtertje/bruidsmeisje

Oma probeert een mooie strik te leggen (gelukt hoor)

En z'n vader helpt hem met zijn stropdas 
Het is bijna zo ver ...
Het zal het begin blijken te zijn van een práchtige dag.

Wachten op papa en mama

Spannend, spannend, spannend ...
Anna, Emma en Juul weten niet zo goed wat te verwachten.


En dan, terwijl er prachtige muziek begin te spelen komen ze de hoek om ...

Jaaaaaaa, daar zijn ze!
Iedereen juicht en het bruidspaar straalt.

Hun binnenkomst in het kerkje waar zij hun huwelijksbelofte aan elkaar in het bijzijn van familie en vrienden uit zullen spreken.

Eerst Marrit

Toen koen.


Serieuze momenten 
(wat een stuk hè, Oooh wat was/ben ik trots op deze geweldige man, mijn jongste zoon) 

Wisselen af met blije, vrolijke momenten.

Tijdens de ceremonie was er voor alle aanwezige kinderen een eigen feestje georganiseerd buiten het kerkje.

Maar na het serieuze gedeelte worden zij er snel weer bijgehaald; Pieter haalt ze op.

En nu mogen Juul en Saartje ook een handtekening zetten en het is duidelijk dat Juul deze taak zeer serieus neemt.

Net als Saartje.
Zo, dit was het eerste gedeelte van mijn verslagje voor jullie. Straks of morgen weer verder.
Hopelijk genieten jullie er net zo van als ik tijdens het schrijven en al die mooie momenten weer terugkomen.
Nu moet mijn ipadje eerst al deze info maar eens gaan verstouwen en versturen. Dat blijkt nog een heel karwei voor hem te zijn hoor. 
Ik ga even lekker verder in de zon aan mijn randjes want jullie zijn niet enigen die in de aanloop naar dit feest verwaarloosd zijn hoor ;(




Lieve groet, tot gauw weer en ( ik blijf het maar herhalen)

Tel je zegeningen!

P.s. Hè getver, verkeerde lettertype. Kan ik nu even niets aan veranderen, maar zogauw dat weer lukt doe ik het hoor. 

woensdag 3 juni 2015

Heerlijk weekend met een geweldig einde op maandagmorgen

Wat hebben we weer een machtig weekend gehad met z'n vieren.
 Dorien, Yvonne, Teun en ik.
Dit keer in een huisje in Oldebroek. 
Jammer genoeg geen weer om lekker buiten te zitten maar binnen was de pret er niet minder om.
Yvon werkte heel ontspannen aan haar ROM en Dorien aan haar variahexen.


Teun genoot  ook en nam het er lekker van


Natuurlijk vergaten we ook de innerlijke mens niet.
Allerlei lekkers hadden we mee, veel erg lekker maar niet al te gezond


Alhoewel  ....


 En doordat het buiten koud en nat was smaakte de Irish Coffee extra lekker ;)
We hebben weer heerlijk gelachen en weinig maar wel heel goed geslapen ( heerlijke bedden in mooie ruime kamers met badkamer zowel boven als beneden)
Maar er werd ook héél serieus en hard gewerkt hoor aan de tafel.



Met fantastisch resultaat; kijk deze ROM van Yvonne maar eens. De onderste rij helemaal tijdens dit weekend gemaakt.


En de variahex van Dorien, bijna klaar.


Afijn, ook aan alle leuke dingen komt een eind en dat moment was maandagochtend weer aangebroken. Allemaal nog even een dikke knuffel en toen ....
was voor mij het feest nog niet afgelopen want ik stapte in de auto en ging in razende vaart op weg naar Schiphol!
Ik kwam gelijk aan met Koen, Maaike, Juul en Saartje.
Juultje was er helemaal opgewonden van en van de weerómstuit Saartje ook natuurlijk.
Gelukkig hoefden we niet al te lang te wachten.
Een telefoontje: " Ik sta bij bagageband 15 en hier is het glas niet afgeplakt."
Gauw die kant op!

 En kijk toch eens wat lief. 
Opaaaaa!
Ze heeft niet een seconde verlegen gekeken, 
Meteen een big smile en zwaaien naar opa.
Natuurlijk kwam Juultje ook meteen aangerend en zij gaf opa alvast een dikke kus door het glas.
En even later ...
Jaaaaaa, daar is hij!
Een hondje helemaal door het dolle en twee kindjes die niet meer van hem af waren te slaan.


Daarna lekker naar hun huis waar Marrit klaar zat met taart en lunch.


En toen moesten er natuurlijk nog drie kindjes worden begroet waarvan er twee al sinds zondagmiddag niet meer te houden waren. 
Het eerste wat Anna aan haar mama vroeg toen ze uit school kwam was:
 "Is opa er al, heb je al wat gehoord?!"
Gelukkig waren we precies op tijd en konden we ze onderweg van school naar huis opvangen.
Wat een feest! 
Het is niet altijd leuk dat hij veel weg is maar daardoor beleven we natuurlijk ook wel dit soort momenten. En die zijn niet in goud te betalen!
Eenmaal thuis kropen ze beiden meteen gezellig bij hem schoot en bleven daar lekker zitten tot wij echt door naar ons eigen huis moesten.
Want Wim had een hectische periode aan boord achter de rug gevolgd door een lange vliegreis en ik slaap de nacht voor zijn terugkomst nooit erg veel en dat was dit keer niet anders geweest.
Dus hup naar huis en eerst even lekker samen ons bed in gekropen ;)