Beetje dom.

Ja, ik ben een beetje dom geweest.

Het is al weer een poosje geleden, ver voor het infarct maar ik wil jullie toch nog even, waarschijnlijk wel ten overvloede, waarschuwen voor mijn domme actie.

Wat gebeurde?

Ik snij tegenwoordig mijn lapjes met een kartel rolmes.

Waarom?  

Nou kijk maar eens naar het verschil,

Losse draadjes bij het lapje dat “gewoon” is gesneden of geknipt en niets bij het gekartelde randje.

Tot zover het grote voordeel van het kartelmes.

Maar nu ... 

een soort gelijk verschil is er als je zo dom bent om in je vinger te snijden.

En dat gebeurde dus. Ik weet niet eens of het mes van richting veranderde of dat mijn vinger weg schoot maar het gevolg is het zelfde 😩

Au, gauw naar beneden naar Wim > “ Heb je even een pleister, ik heb in mijn vinger gesneden.”

En in plaats van meteen naar de verbanddoos voor een pleister te rennen, nee, mijnheer wilde het eerst even zien. Ik hield de gewonde vinger namelijk stevig vast in  mijn andere hand.

OEI!!!  

Er lag gewoon een stukje vlees in mijn andere hand

  

wat een akelige wond was dat en bloeden ... niet normaal.

Afijn, na twee weken toch maar eens naar de huisarts gegaan want het wilde ook maar niet dicht gaan.

Die was een beetje boos, veel te lang gewacht maar ze gaf mij wel een wonderzalfje mee en toen begon het eindelijk van binnenuit dicht te groeien.

 En nu?

Nu ziet het er weer keurig uit al is de vinger wel een heel klein stukje smaller aan de bovenkant.😉

  Hij loopt mooi taps toe 😂

p.s. Tel je zegeningen 

Meteen maar verder want met de vorige had ik nogal problemen.

Kijken of het nu beter gaat. Ik kon niet naar beneden in mijn vorige en ook de tekst kon ik niet meer veranderen na de laatste foto. GGGRRR

Afijn, ik probeer het hier gewoon opnieuw.

In Stockholm dus.

En toen belde Wim.....

Via de makelaar had hij een geweldig huurhuis gevonden voor dat jaar. Jippie!

Op vrijdag vlogen Maaike en ik weer naar huis en Wim had voor maandag een afspraak gemaakt zodat ik het huis ook kon bekijken.

Zo gezegd, zo gedaan.

Helemaal fantastisch en op vrijdag hebben we het huurcontract getekend.

Zondag naar Koen en Marrit voor een waterballonnen gevecht met de heerlijkheidjes.

En toen gebeurde het ....

Ik loop naar buiten, denk nog wat prikt mijn hand raar en zak vlak voor Koen z’n voeten in elkaar, hij kon me net op tijd opvangen.

Huisartsenpost gebeld, die meteen een ambulance stuurden en een half uur later lag ik in het ziekenhuis verbonden aan een monitor door middel van allerlei draadjes.

Conclusie: waarschijnlijk een TIA

Gelukkig knapte ik al snel op en ‘s avonds kwamen Koen en Marrit al op bezoek met de heerlijkheidjes want die waren zich helemaal de rambam geschrokken (Juul ging boven aan de trap zitten en Saartje hield mij vast tot in de ambulance.

Dus we vonden het belangrijk dat ze konden zien dat het weer goed ging.

Ze kropen meteen alledrie bij me op bed.

Ik kon ook weer gewoon praten, dus het was wel gezellig ook.

Inmiddels was er een CT scan gemaakt waar eigenlijk niets op te zien was en de volgende avond (maandag) mocht ik weer naar huis met de boodschap dat ik het maar moest zien als een serieuze waarschuwing.

Oké, prima. 

Even rustig aan maar, geen probleem. Dat was op maandag.

Maar toen...

Dinsdag rustig aan en woensdag kwam Maaike even op de koffie. Gezellig nog even nagenieten van onze trip. Ja helaas, opeens voelde ik mij niet goed worden en ja hoor daar ging ik weer.

Dit keer duurde alles veel langer, raar brabbelen, niet op mijn benen kunnen  staan en geen stuur meer over mijn linkerarm, hij zwaaide alle kanten op.

Dus, hup weer de ambulance in en naar het ziekenhuis. Daar was meteen duidelijk dat het dit keer serieus ernstig was.

Een herseninfarct.

MRI gemaakt en jawel, een serieus infarct rechts en meerdere kleine beschadigingen links, waarschijnlijk in de afgelopen jaren al opgelopen.

Nou, om een lang verhaal kort te maken, een paar weken in het ziekenhuis en daarna naar het revalidatiecentrum in Beetsterzwaag.   

Aldaar het voorlopig koopcontract voor het koophuis en het huurcontract voor het huurhuis getekend.

Het was een heftige tijd. 

Alle lof voor zowel het personeel in het ziekenhuis als voor het personeel in het revalidatiecentrum maar ik wilde alleen maar zo snel mogelijk naar huis. 

Inmiddels had Wim samen met de kinderen , de schatten, ons verhuisd naar het huurhuis 

en mocht ik op zondagmiddag een paar uurtjes naar huis om samen met de kinderen en de heerlijkheidjes afscheid te nemen van ons mooie huis in Cornwerd.

We dronken wat en aten een taartje in de tuin en de heerlijkheidjes stoeiden en speelden voor de laatste keer in de heerlijke tuin.

De heerlijkheidjes kropen nog een keer met z’n allen onder de parapluboom 

 Nog een keertje lekker stoeien.
 

En toen was het toch echt tijd voor het afscheid. Vooral Anna had het er moeilijk mee .

Ik ging nog even kijken bij de grafjes van Baf en Teun.(gelukkig heeft de nieuwe eigenaar mij beloofd dat zij die in ere zal houden, lief hè) 

En dat was dat.

Iedereen terug naar hun eigen huis en ik terug naar het revalidatiecentrum.

Maar gelukkig heb ik de artsen daar ervan kunnen overtuigen dat ik daar echt niet beter ging worden en mocht ik enkele weken later na enig aandringen naar huis men geniet ik nu ook van het fijne huurhuis met prachtig uitzicht.

 Waar ook al weer heerlijk genoten wordt door de heerlijkheidjes gelukkig.

En wijzelf? 

Ik geniet ook! We zitten hier tussen de bossen en meren en ik kan en mag weer fietsen. Dat is zelfs heel goed voor me want mijn linkerarm is nog zeer pijnlijk en tijdens het fietsen verdwijnt de pijn in ieder geval uit mijn bovenarm. 

Ik moet nog veel rusten en drie keer in de week naar de revalidatie maar fietsen mag ik nu als ontspanning zien. Heerlijk.

Jammer genoeg wil mijn linkerhand nog niet echt maar ... ik ben rechts! Hoera!

Ik kan inmiddels weer heel voorzichtig wat lapjes aan elkaar zetten (gaat natuurlijk veel te langzaam naar mijn zin 😏, maar het gaat!

Vandaag of morgen ook eens proberen te appliqueren 🙂

Dat lukte vorige week nog niet maar de aanhouder wint, nietwaar?

Ook dit schrijven is heel vermoeiend en geeft al snel pijn in mijn arm, vandaar dat ik iedere keer een klein stukje doe en jullie dus niet iedere dag een blogje zien maar hopelijk verbetert dat ook.

Ik moet rekenen op een jaar voor mijn herstel maar dat geeft niet (nou jaaaa😏😏😏) 

Ik ben al lang blij met hoe ik er uit gekomen ben want het had nog veel erger gekund, dat heb ik wel in het revalidatiecentrum gezien.

Zo, nou jullie zijn nu op de hoogte van hoe en wat en waarom.

Ik ga weer even rusten en misschien zelfs vanmiddag al even proberen te appliqueren.

Ik laat het weten!

Oh ja, jullie zijn nog een muisje van mij tegoed van voor de toestand. 

Komtie;

Wat weer een schatje hè 

P.s. Tel je zegeningen

En weer verder...

Nou, die bungalow die werd het dus niet maar inmiddels was het wel bijna eind mei en stond de overdracht van ons huis er wel aan te komen op 1 juli.

 Maar toen kwam daar opeens die makelaar om ons huis te taxeren voor de bank van onze koper.

Ze was nogal weg van ons huis en wilde dus ook weten waarom wij weggingen.

Uitgelegd waarom, waarna zij vroeg of wij al iets hadden in Joure.

Nee dus.

Waarop zij vroeg waar wij naar op zoek waren.

En dat ook weer uitgelegd; vrijstaand, ruim, grote tuin en vooral geen achterburen!

Ze keek mij nog eens aan en vertelde toen dat zij zoiets binnenkort in de verkoop zou krijgen.

Prijs kwam redelijk overeen met ons budget en zij zou de eigenaar benaderen om te vragen of wij alvast eens mochten komen kijken.

En dat mocht!

Dus wij erheen en dat was me toch een mooi huis op een fantastisch plekje!

Alleen .....

Het komt pas volgend voorjaar/zomer vrij; de eigenaar is weduwnaar geworden en wil nu dichter bij zijn kinderen gaan wonen. Hij gaat daar in een appartement maar dat wordt nog gebouwd.
Ondertussen had ik nog een reisje naar Stockholm in de agenda staan samen met Maaike. Zij was in maart 40 jaar (😱) geworden en wilde al heel lang een keertje naar Stockholm. Dus werd dat ons cadeautje voor haar.

Lekker met z'n tweetjes 5 dagen naar Stockholm en wat was het leuk!

In  het vliegtuig was het bepaald niet druk en de stewardess kwam even gezellig bij ons zitten en zo kwam het dat zij te weten kwam dat wij samen dit reisje maakten ter ere van Maaikes verjaardag en wat denk je?

Komt ze even later met een tasje waarin een kaart, een zakje nootjes, een pakje koekjes, een flesje cola en een flesje rode wijn. Met op de kaart de hartelijke felicitaties en veel plezier in Stockholm namens de KLM en in het bijzonder de crew van onze vlucht, allemaal persoonlijk ondertekend.

 Hoe leuk is dat?!

We hadden vijf geweldige dagen in die prachtige stad met z’n  tweetjes.

We bezochten een heel mooi openluchtmuseum en tevens dierentuin,

 Zien jullie het kleintje op haar rug?

 5 prachtige dagen maar het mooiste was toch wel dat ik er samen met Maaike was.Het waren

Hè hè daar ben ik weer...

Oké, dat was dus Pasen. 

Wat een tijd geleden en wat is er veel gebeurd! 

Misschien heb je het al gelezen op FB maar ik wil het toch ook hier vertellen.

Zal ik maar gewoon bij het begin beginnen?

Vlak na Pasen verkochten we ons huis en gingen we op zoek naar een huis in Joure, lekker dicht bij Maaike en Koen en Marrit met hun drie heerlijkheidjes. 

Wel ietsje verder bij Bas en Joukje en hun drie heerlijkheidjes vandaan maar dat is dan nog steeds dichterbij dan de afstand van Cornwerd naar Joure. 

Afijn wat blijkt, vlak bij Koen en Marrit komt een prachtige bungalow te koop, ideaal voor ons. Helaas, terwijl wij op dinsdag een bod hebben neergelegd wordt het op donderdag opeens verkocht. Onze aankoopmakelaar weet niet wat hij hoort; dit hoort gewoon niet, wij hadden nog een kans moeten krijgen om ons bod te verhogen. Niet netjes, maar je doet er niets aan.

Dus opnieuw op zoek. 

Maar inmiddels was de landelijke open dag geweest en alle huizen die wij mooi vonden waren verkocht. 

Joure blijkt enorm populair en de huizen worden voor de vraagprijs en vaak zelfs voor tienduizenden meer verkocht.

Oei, wat nu? 

Ik heb geen zin om een huis te kopen wat niet naar mijn zin is maar wij moeten wel op 1 juli ons huis uit. Dan eerst maar huren.

Maar ook dat blijkt niet gemakkelijk.

Ondertussen werk ik lekker verder aan mijn Kersenmuisjesquilt van Goof.

Eerlijk gezegd maak ik mij er nog niet zo druk om; gaan we toch eerst de zomer lekker in de caravan in Frankrijk? Maar dat wil Wim niet; als er dan iets op de markt komt zitten wij in Frankrijk. 

Mmmmm, daar heeft hij wel een punt natuurlijk.

Goed om dit verhaal nog een beetje gezellig te houden ga ik je nu eerst mijn eerste blok van de quilt laten zien ;)

 Is het geen schatje?Ja, hij is wel een beetje gekreukeld maar hij heeft ook heeeel lang opgevouwen in een doos gelegen. De reden daarvoor is niet zo leuk maar dat vertel ik weer in een volgend berichtje net als het vervolg op de huisperikelen. Ik kan namelijk nog niet zo lang achter mijn I padje werken.

( Een nieuwe, de oude was verjaard en kon geen nieuwe updates meer verwerken. Vandaar ook de problemen met de foto’s)

Om de zelfde minder leuke reden maar daarover ook de volgende keer meer.

Daaaaaaag allemaal, ik ben zo blij dat ik mijn verhaaltjes weer met jullie kan delen!

P.s. Tel je zegeningen!

Pasen 2019

 1e Paasdag, eieren zoeken 

 

Alle heerlijkheidjes zijn aanwezig en allemaal gaan ze met een eigen bakje op zoek.

Mats doet ook erg zijn best. Dat hij een kwartiertje daarvoor opa nog geholpen heeft met de laatste eitjes te verstoppen, is hij al weer helemaal vergeten.

En als ze bijna zeker weten dat echt alle eitjes gevonden zijn worden alle eitjes in een grote bak gegooid en eerlijk verdeeld.

(Later deze week kwamen we nog steeds eitjes tegen in de tuin maar gelukkig lagen ze allemaal goed verstopt d.w.z. onder struiken en tussen bloemen maar in ieder geval in de schaduw.)

En na al het zoeken was het tijd voor de brunch, 

er werd heerlijk gesmikkeld door iedereen en daarna verdween het hele spul weer naar de tuin, verstoppertje spelen, flesjes water met de bal omgooien en natuurlijk stoeien met papa/ome Koen.

En ja, daar word je natuurlijk best wel moe van dus ook de hangmatten werden uitgebreid benut.

En wat te denken van zo'n heerlijk plekje bij je mama?

of je tante,

of gewoon tussen de tulpen natuurlijk :)

En dan is het zo maar weer 2e Paasdag en hebben wij het rijk weer voor ons alleen en dus ...

vermaken wij ons ook weer prima. ;)

Wat een weertje hè.

Nou daar is hij ; helemaal klaar.

De borders heb ik jullie al van dichtbij laten zien dus dat doen we maar niet weer opnieuw. Maar jullie zijn wel het etiketje nog van mij tegoed.

 
Zo, nou ik ben weer 20 minuten verder voor dit ene fotootje.
Ik word hier echt stapelhoorndol van.
Ik zal deze nog publiceren en dan eens kijken of het verbetert als ik de hele boel er af gooi en opnieuw upload.
Duim maar voor mij want dit wordt hem zo niet meer.
Op de I pad krijg ik ook nog steeds een error melding als ik foto's wil toevoegen ondanks een filmpje op U tube met instructies hoe dat te verhelpen.
Eerlijk gezegd gaat de lol er nu wel een beetje af.
Afijn, ik ga nog één keer mijn best doen.
Jullie horen van me.
(Dit behoort even niet tot mijn zegeningen. 😩)

Gggggrrrrr

Kan iemand mij alstublieft vertellen wat code 400 betekent bij een error melding?

Lekker bezig

Gister gezellig met Regina en Dorien naar de beurs in Rijswijk geweest en meteen bij binnenkomst al heel blij. En dat had niets met quilten te maken maar alles met het mondje. Want wat denk je? Staat er daar een mijnheer met een hele tafel vol met de meest verrukkelijke chocolade zoenen ( voorheen negerzoenen genoemd maar dat mag niet meer 😮) Afijn, daar kan je natuurlijk niet zomaar aan voorbij lopen, ik tenminste niet. Meteen eentje tot mij genomen, de dag kon al niet meer stuk en natuurlijk ook een leuke voorraad opzij laten zetten (want stel je toch voor dat ze aan het eind van de dag op zouden zijn 😱) om mee naar huis te nemen. Je kan ze drie weken buiten de koelkast bewaren verzekerde de mijnheer ons. Maar ik moet toegeven dat ze vandaag allemaal (15 stuks) al op gaan. Gister bij thuiskomst was Koen hier met zijn drie heerlijkheidjes en zodirect komen Bas en Joukje met hun drie heerlijkheidjes. Dus ... dat waren de chocolade zoenen.
Maar de beurs ... super weer. Gezellig bijgekletst met leuke mensen en ik zou echt alleen maar lekker gaan kijken want ik had echt helemaal niets nodig  HAHAHAHA

Zie hier, wat ik dus allemaal niet nodig had. (sorry, ik krijg hem niet van zijn zijkant :(

Vullingen voor de lijmstift, paar kleurtjes applicatiegaren, applicatienaalden, quiltnaaldjes, vingerdopjes, schattige stofjes voor de muizen en Margootje quilts, voouwenpennetje met ondermatje voor te appliceren figuurtjes en als laatste het schattige stofje (sampler) met de hondjes voor een quiltje voor Emma Sofietje. 

Ik kan er weer even tegen aan. ;)

Zo, het duurde weer even voor dit berichtje op de blog kwam; ik heb zware problemen met het toevoegen van de foto's. Mijn I padje vertikt dat sinds een tijdje en mijn nog niet zo lang geleden nieuw aangeschafte laptop doet er een eeuwigheid over. Binnenkort zal ik mij maar eens vervoegen bij de Apple store en ze daar vriendelijk edoch dringend verzoeken hier significante verbetering in te brengen. Ben benieuwd! Jullie horen het vanzelf.
Intussen heeft onze Juultje haar C diploma voor het zwemmen gehaald; ons toppertje.
Jongens, ik probeer de foto te uloaden maar #$@%$#& GGGGRrrrrrrr.
Ik stop nu maar even, eerst naar de appe store voordat ik de hele boel hier door het raam mieter!
Maar allereerst gaan we zo een nieuw huis bekijken want dat van ons is verkocht!
Met gemengde gevoelens hoor, het is zo'n geweldig huis en op zo'n práchtig plekje. Vanachter mijn naaimachine kijk ik zo op het IJsselmeer en 's avonds zie ik de lichtjes van Kornwerderzand en de sluizen op de Afsluitdijk . Een knots van een tuin zonder hinderlijke buren en aan de IJsselmeerdijk.
Oei oei, als ik daar allemaal aan denk ….
Maar … we gaan verkassen naar Joure, een leuk stadje waar veel te doen is en met ook een prachtige omgeving met veel water en bossen én waar Maaike, Pieter, Koen en Marrit wonen met Juultje, Sarah en Mats. Wij passen daar vaak en op de onmogelijkste tijden op en naast dat het dus heerlijk zal zijn om lekker dichtbij te wonen zal het dus ook heel veel autokilometers schelen. Wel 5 minuutjes verder bij Bas en Joukje met Anna, Emma en Roos vandaan maar dat is dan toch maar een kwartiertje rijden dus nog steeds heeeeel goed te doen en Anna, Emma en Roos komen gewoon heel vaak logeren en we blijven natuurlijk ook daar gewoon oppassen op onze vaste oppasdag. Afijn, grote veranderingen hier dus en nu ga ik mij even omkleden voor de bezichtiging. Ik hou jullie op de hoogte!
Groetjes en …. tel je zegeningen!

Green tea and sweet beans

Zo, daar gaan we weer. Het Canadaboek is besteld en nu dus eindelijk weer verder met de quilts en de heerlijkheidjes. Dat werd ook wel weer eens tijd hè.
Ik kan nooit alles inhalen van de afgelopen maanden dus er zal een beetje een gat vallen tussen mijn laatste "normale" blogjes en deze. Maar heel veel bijzonders is er niet gebeurd. We zijn nog vijf heerlijke weken naar de Franse zuid/westkust geweest. En gelukkig hebben we eind januari nog heerlijk met Teun zo'n tien dagen in het Duitse Moeselgebied gewandeld waar hij nog zó van genoten heeft. We missen hem ontzettend, je komt hem nog zo vaak op een dag tegen in allerlei dingen.
Maar nu gaan we het hebben over de quilt die bijna af is!
Ik heb de rand niet gemaakt zoals op het patroon.
Ik heb hem van zwart/wit blokken gemaakt. En daar ben ik me helemaal op
uit gaan leven met alle leuke steken op m'n machine. Ik vind het zelf erg leuk geworden.
Hier ligt hij nog even op een hoopje op de tafel voor het quilten met de hand.

 En hier komen een paar randjes,

 

 

 

 

 

 En  een paar randjes in de quilt, een sier randje en een randje varkentjes.

Mijn geliefde caravannetje mag natuurlijk ook niet ontbreken. 

 En de fiets, met stang dus van Wim.

En zo zijn er nog een heleboel kleine plaatjes, naast het gewone handquiltwerk natuurlijk.

Hij is bijna klaar, ik moet hier en daar nog een stukje quilten met de hand, een etiket maken en dan kan hij naar Juultje. Die nu al haar kamer keurig aan kant houdt in afwachting van de komst van deze vrolijke quilt. 

Maar eerst laat ik hem dan natuurlijk nog in zijn geheel hier zien! 

en als hij klaar is moet ik als de sodemieter verder met de quilt voor Wim. 

10 Jaar geleden aan begonnen 😱

Maar ja, tussendoor 6 kleinkinderen geboren die dan natuurlijk allemaal weer voorrang kregen en niet te vergeten de quilt die ik maakte voor zijn pensioen natuurlijk.

Maar deze heeft toch echt een speciaal plekje bij hem en uitgerekend die komt maar niet af.

En nu heb ik ook nog die twee schattige quilts van Goof, het kersenmuisje en Margootje, hier liggen.

Maar ik heb mijn smoes al weer klaar hoor; kijk, die van Wim doe ik op de machine dus als het géén mooi weer is en die van Goof (ook weer voor twee heerlijkheidjes) zijn voornamelijk patchwork dus die gaan heerlijk met de hand in de tuin gemaakt worden. 

Keurige planning toch?