Bloed, zweet en tranen ...

Nou, ook het derde kersenmuisje staat juichend bij haarvriendinnetjes op de taart  😃

Het is me gelukt maar wel letterlijk met bloed, zweet en tranen.
🤪

Bloed, van alle keren dat ik in mijn hand of een van mijn vingers prikte of zelfs knipte.

Zweet, van de inspanning om het netjes te krijgen.

En tranen, van frustratie

als het niet wilde lukken.😤

Gelukkig kwam het allemaal goed en Roosje en ik zijn er helemaal blij mee dus het was het allemaal weer waard.

Maar ik weet nu even niet wanneer ik aan het volgende blok begin hoor😫

Haha hoor haar, wedden dat ik me toch weer niet kan bedwingen komende week?

Groetjes en 

Tel je zegeningen!

P.s. Lieve allemaal, ik vind het heerlijk om jullie reacties te lezen!
Maar helaas lukt het me niet om ze te beantwoorden; mijn antwoorden worden gewoon niet gepubliceerd 😡
Als iemand de oplossing hier voor weet dan hoor ik dat héél héél graag!

LIEFFFF

Nou ze konden dus niet naar ons toekomen maar gisteravond om 20.00 uur ging de bel.

Mijn eerste reactie was “Laat maar bellen”, we doen voorzichtig.

Gelukkig dacht Wim daar anders over want kijk eens wat er gebracht werd...

 Van de kinderen en de heerlijkheidjes.

Lief hè 

En nu ga ik al mijn moed bij elkaar rapen en het nog eens proberen met het appliceren.

Wish me luck!😄

en

Tel je zegeningen.

Bijzondere dag!

Vandaag zijn wij 44 jaar getrouwd 🥰

Een feestelijke dag dus.🥳

Alleen ......

er mag dus niemand op bezoek komen.

Dat is een hele rare gewaarwording want we hebben het nog nooit zomaar voorbij laten gaan.

Dat doen we nu ook niet, Wim heeft vanochtend voor heerlijk gebak gezorgd. 

En dat hebben we heerlijk met z’n tweetjes op gepeuzeld.

De kinderen en allerlei andere lieverds appen met felicitaties.

Maar toch mis je wat ...

Afijn, wat doe je dan op zo’n dag?

Nou, even lekker gefietst in het zonnetje naar ons nieuwe huis en een klein beetje geborduurd  én geprobeerd wat te appliceren.

Ik had op Facebook een berichtje gelezen over de hartjes waarin een mevrouw een manier liet zien die ik nog nooit geprobeerd had.

“Hee,” dacht ik, “dat is nu misschien wel een goede manier voor mij.”

Vol goede moed begonnen.

Eerst op het speciale papier het patroontje over getrokken en toen dit op de goede kant van de stof gespeld en op de lijntjes doorgestikt.

Daarna met een klein stukje zoom uitknippen.

En dan het papier binnenin wegknippen.

Vervolgens de hoekjes inknippen en dan hoef je het alleen nog maar even binnenstebuiten te keren.

En toen ging het helemaal mis.

Daar heb je echt twee goede handen voor nodig; ik kreeg het niet voor elkaar.

Vreselijk geprutst waarna mijn hersens zo gefrustreerd raakten dat zij heel boos met mijn linker arm en hand aan de gang gingen.

Die vervolgens helemaal niet meer deden wat ik wilde en AU!!!!

Bij overprikkeling van mijn hersenen geven zij hele nare pijnsensaties naar mijn arm en hand af.

Om een lang verhaal kort te maken; ik heb de hele boel weer aan de kant gemieterd.

Maar ...

morgen probeer ik het opnieuw.

En dan weer op de mij bekende oude manier.

Wordt vervolgd :)

Tel je zegeningen!

P.s. Gister waren Maaike en Pieter nog even op bezoek.

Zij op stoelen in de tuin en wij 5 meter verderop op stoelen binnen achter de open tuindeuren.

😱

P.s. p.s. ik probeer te antwoorden op jullie reacties maar het lukt jammer genoeg niet.

Raadsel opgelost!

Gelukkig, het raadsel is opgelost!

Yvonne, je bent een ongelofelijk lieve schat 😘😘😘

Nogmaals heel heel hartelijk dank voor deze over de top lieve verrassing!

En kijk eens wie er vanmorgen voor ons raam stonden te zwaaien om ons even gedag te zeggen?

Jawel, Koen en Marrit met drie van onze heerlijkheidjes!

Zo lief!

Maar ooooh wat moeilijk om je dan te beheersen en niet naar buiten te rennen voor een knuffel.

Toch maar even de deur open gedaan voor iets lekkers maar wel op veilige afstand gebleven.

MOEILIJK!

Helemaal toen Juul ook nog zei dat ze zo graag even wilde knuffelen.

We hebben het niet gedaan.

Wel heel veel handkussen de lucht in gestuurd en daar moeten we het voorlopig maar even mee doen.

En natuurlijk Skypen met alle kinderen en heerlijkheidjes, wat een geluk dat dat er is.

Zo, en nu weer even een half uurtje borduren.

Goed opletten dat de stof niet dubbel zit (want dat voel ik namelijk niet ) lastig, maar het lukt!

Ik heb me heel hard voorgenomen om binnenkort ook het appliceren weer te gaan proberen.

Lekker.

Vandaag hier een lekker zonnetje maar wel een koude wind, jammer.

We zijn echt aan de lente toe hè.

De tuin laat al duidelijk zien dat het er echt aan zit te komen.

Oh en vergeet ik bijna het goede nieuws van vandaag:

De eigenaar van ons nieuwe huis verhuist op 19 mei dus ook onze verhuizing zit er aan te komen!

Er hoeven gelukkig geen grote verbouwingen plaatst te vinden; vloerverwarming aan laten leggen, nieuwe PVC vloeren beneden en laminaat boven en een nieuwe keuken.

De rest kan allemaal als we er al wonen. Hopelijk eind juni begin juli.

Zo’n zin in!

 En nu natuurlijk hopen dat Corona geen roet in het eten gooit.😩

Zo, dat was het weer voor vandaag.

Ik zou zeggen, pas goed op jezelf en op iedereen die je lief is en als je veel vrije tijd hebt stort je lekker vol op onze hobby en vooral

Tel je zegeningen!

😘

En meteen nog eentje

Nou, dat is een tijd geleden zeg.  Het vorige berichtje is al van november en had ik wel al geschreven maar nog niet geplaatst omdat ook het werken op laptop en I pad niet echt lekker ging. En ik in een behoorlijke dip raakte. Mijn linker hand en arm liggen nog steeds behoorlijk dwars ook al kan ik er gelukkig wel weer het een en ander mee. Alleen het appliceren is nog behoorlijk lastig en heb ik tot nu toe niet meer gedaan. Het is nog te moeilijk om kleine lapjes op hun plaats te houden en tegelijkertijd de liefst onzichtbare steekjes te maken om ze vast te zetten. Ik borduur af en toe wat op een hele grote lap én dankzij de bemoedigende en altijd lieve berichtjes van Willie (Aalders) heb ik een quilt op de machine gemaakt. En ik kan jullie wel vertellen dat ik nog nooit zo blij met en trots op een quilt ben geweest. Kijk maar eens, niks ingewikkelds maar boy oh boy wat ben ik er blij mee!

Helemaal mijn stijl.

En dankzij mijn heerlijke machine deze mooie quiltsteken om hem door te pitten.

Het enige wat ik met de hand heb gedaan was het tegenzomen van de bies.

En dat deed ik lekker op mijn gemak tijdens een heerlijk weekje op Terschelling.

Ik heb over deze quilt ongeveer drie keer zo lang gedaan als eerst maar de voldoening dat het weer gelukt is maakt dat helemaal goed.

Waarvoor nogmaals mijn grote dank naar Willie, zij gaf me het zetje om het gewoon te proberen.

Dank je wel lieve schat!😘

En nu, over grote schatten gesproken! 

Krijg ik vanmorgen zomaar zo’n prachtige Lockdown Survival Kit van de House of quilts door de postbode aangereikt.

Niet besteld, dus meteen een appje gestuurd of dat wel klopte.

En wat denk je? Is besteld door een anonieme lieverd die mij er mee wilde verrassen en Janine mag niet zeggen wie dat is.

Allemachtig, ik ben er helemaal beduusd van!!! 

Maar ........... ik wil natuurlijk wel diegene helemaal hartstikke uitbundig bedanken!!!!!!!

En dat kan ik nu niet. 😢😢😢😢

Dit is erger dan die Valentijnskaart van een onbekende Valentijn die ik op mijn 16e kreeg 🙃

Dus nu doe ik het maar op deze manier:

Lieve, lieve, lieve onbekende schenker, je hebt geen idee hoe blij ik met deze verrassing ben en ik vind het vreselijk dat ik je niet persoonblijk kan bedanken maar met dit berichtje richt ik me wel rechtstreeks tot jou!

❤️❤️❤️😘😘😘Héél, héél hartelijk bedankt voor deze fantástische verrassing!!!!! 😘😘😘❤️❤️❤️

En nu maar hopen dat zij dit leest!

Jammer genoeg kan ik hier geen foto van het pakket bij zetten want het is een verrassingspakket van The House of Quilts en ik wil de verrassing natuurlijk niet verpesten voor anderen.

Lieve allemaal, ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat! 

Pas goed op jezelf en je dierbaren in deze rare tijd.

En... ik heb de smaak weer te pakken en het typen lukt weer redelijk dus ik hoop snel weer een berichtje te plaatsen!

En dit blijft natuurlijk altijd het zelfde:

Tel je zegeningen!

Joehoe, daar ben ik weer!.

Nou, het heeft even geduurd

Dat komt zo, de TIA bleek toch weer een infarct te zijn en gaf opnieuw hele vervelende klachten.

Inmiddels kan ik gelukkig wel weer een beetje borduren (al gaat het wel afgrijselijk langzaam 😩).

Ik ben maar weer eens verder gegaan met mijn randjes. 

Die van 2014 wel te verstaan 😱.

Komen die ook nog eens af 😂

Het appliqueren gaat jammer genoeg nog niet, dus de muisjes voor Roosje moeten nog even geduld hebben. We zullen maar zeggen: “die doen een winterslaapje.”

En verder?

Nou, niet zo heel veel eigenlijk.

Kinderen en heerlijkheidjes komen gelukkig heel vaak eventjes langs.

En er komt zo nu en dan een heerlijkheidje lekker een nachtje logeren!

De laatste was Emma Sofie en wat was het weer genieten. 

 

  

Dikke pech!

Vertelde ik in mijn vorig berichtje nog over ons heerlijke weekendje met Juul, dit keer weer een vervelend berichtje.

Afgelopen donderdag kreeg ik namelijk weer een TIA voor de kiezen.

Aanvankelijk leek het allemaal nog mee te vallen maar inmiddels laat mijn linkerkant mij weer behoorlijk in de steek; voorlopig dus even geen foto's van nieuwe muizenblokken. 

Het lukt gewoon even niet om de lapjes goed vast te houden. ☹️

Iedereen weer behoorlijk geschrokken, vooral de kinderen. 

Maar dit keer ben ik zelf ook wel heel erg geschrokken en is het vertrouwen ver te zoeken.

De conclusie van neuroloog en huisarts dat het kennelijk nog erg onrustig is in het gebied en dat we nu maar moeten hopen dat het hier bij blijft omdat de medicatie voor bloedverdunners niet kan worden verhoogd omdat ik dan een verhoogd risico op een bloeding daar zou lopen, stelt eerlijk gezegd ook niet erg gerust.

Wel gister weer gesprek met de vasculair internist gehad  en we beginnen deze week nog met de injecties om het cholesterol te verlagen. 

De medicijnen die ik daar al voor had deden niets maar gaven wel heel vervelende bijwerkingen. Deze injecties moeten daar nu snel verandering in brengen.

Helaas kan het wel even duren, 1 tot 3 jaar,  voordat de bestaande aanslag in de vaten zal zijn verdwenen. Geluk is wel dat de vaten in mijn hals schoon zijn! 

Afijn, het is wat het is en ik rust nu weer heel veel en hoop dat ik binnenkort toch weer lekker met naald en draad aan de gang kan.

Gelukkig heb ik Wim die  zich van een zeer zorgzame kant laat zien en  mij aan alle kanten steunt en moed inspreekt.

Net als de kinderen en kleinkinderen trouwens.

Van Roos kreeg ik zelfs haar twee knuffeltjes om bij mij te logeren.

Hoe lief is dat!

Zelf nam zij dan wel onze Baf even mee want ja,

 "dat vindt hij ook wel gezellig"  

En Roosje zelf duidelijk ook; zelfs bij het eten schuift zij gezellig een stoel voor hem aan.🥰💕

En Wim en ik?

Wij tellen toch ook vooral onze zegeningen.

Heerlijk weekend met Juul

Vorig weekend hadden we nog een heerlijk weekend want Juultje kwam een nachtje logeren.

Ze maakte een heerlijk toetje.

(Bijna) helemaal alleen vanaf een recept in het schoolblaadje,

Ze speelde heerlijk met de Lego, deed een spelletje op de I-pad én hield in haar eentje een geweldig verkleedpartijtje!

Ja ja, in mijn trouwjurk 🥰

Nou houdt onze Juul erg van orde in haar leventje en zie hier hoe zij dat ook even voor ons toepaste. 

Ik laat er een paar zien maar geloof me, in het hele huis was het duidelijk wat wat was.

Deze kregen Wim en ik op ons voorhoofd geplakt.

Geslacht en leeftijd, het kan maar duidelijk zijn :)

en deze kwam op de airfryer 😂

en deze waren om te voorkomen dat we de weg in huis kwijt zouden raken.

en zo waren er ook nog aanwijzingen voor de garage, de trap naar zolder, de kinderkamer, onze slaapkamer enz enz 

Ze heeft heerlijk zitten verven,

Ze werd ingewijd in de kunst van het maken van oma's heerlijke bonbons

En natuurlijk sloten we af bij de Mac.

Het was weer heerlijk om haar even bij ons te hebben!

Ik tel mijn zegeningen 

Ooooh, dat is genieten!

Jaaaaa, er wordt hier volop genoten!

Door deze twee deugnieten.

(de derde is nog in de maak)

Ze waren gewoon niet meer te houden toen de taart uit de oven kwam en ik heb ze maar even gelaten.

Dat is toch geweldig om te zien, zoveel plezier!

En het derde opdondertje staat ook al te trappelen hoor maar die moet nog even geduld hebben want zo nu en dan moet ik even een kleine pauze inlassen.

En bovendien ...

wordt hier ook op een andere manier heel erg hard genoten!

Vorig weekend kwam hier voor het eerst weer een heerlijkheidje voor een nachtje logeren.

Ze had het al zo vaak gevraagd en ik vond dat we het maar weer eens moesten proberen, eentje tegelijk en eerst maar eens één nachtje.

Ik belde haar op of ze al een nachtje wilde komen logeren.

Het bleef even stil en toen hoorde ik heel zacht:

“Echt???”

“Ja, lieverdje écht!”

Papa had gezegd dat oma nog ziek is en dat dat nog heel lang duurt dus ze was een beetje onzeker en heel verrast.

Gelukkig kon ik haar er van overtuigen dat als we gewoon een beetje rustig aan deden, het best wel kan.

 En dus kwam zij vorige week zaterdag met haar koffertje en haar knuffel helemaal blij een nachtje logeren.

En geloof me, zij was bepaald niet de enige die blij was!

We speelden spelletjes.

   Yeeeessss,  gewonnen!!

Na het eten maakt ze zelf haar toetje in orde (serieuze zaak)

En ‘s avonds heerlijk slapen in het grote bed van opa en oma.

 (En opa in het logeerbed 🙃) 

De volgende ochtend:

“ Oma, wil jij wel een kopje thee op bed?”

Tja, ja natuurlijk, dat wil ik wel.

 “Opaaaa, oma vraagt of ze een kopje thee op bed mag!!!” 

Hahaha, de slimmerd.

En natuurlijk, opa begrijpt wat er van hem verlangd wordt.

Dus even later  zitten we gezellig samen in bed aan ons ontbijtje.

De ochtend wordt gevuld met spelletjes en Lego

en als oma even moet gaan rusten kruipt Saartje lekker op de bank onder haar quiltje om 

een filmpje op de I-pad te kijken 

Kortom, het was een heerlijk weekend. 

‘‘s Middags kwamen Bas en Joukje nog met hun drie heerlijkheidjes en hebben we heerlijk met z’n allen gegeten, waarna deze gelukkige oma weer even naar bed ging en opa ons Saartje weer naar huis bracht.

Dag lieverd, tot de volgende keer!

Maar volgend weekend komt eerst Juultje een nachtje; jippie!

Ik tel mijn zegeningen!

Lekker bezig geweest

Dit lieverdje is inmiddels ook klaar.

In het vorige berichtje liet ik al een paar hartjes zien, maar ik had er wel al een paar meer hoor.

“Beetje verdelen de berichtjes” dacht ik omdat ik eventjes niet van tevoren weet wanneer het weer lukt om er eentje te schrijven. Vaak schrijf ik ze ook in gedeelten omdat het al snel klachten geeft maar dit wordt een korte dus die gaat hup, in enen.

En nu dus hup, meteen een foto er in van het volgende muisje.

Lieverdje hè 

De rand met blokjes zit er nog niet omheen, ik heb hier even gesmokkeld met een eerder blok wat er onder ligt. Ik wacht er nog even mee tot ik weet naast welk ander blok hij komt te liggen want daar houd ik rekening mee met de rode stofjes.

Nu ben ik begonnen met de taart voor bij de theepot en het kopje; 

dat hoort natuurlijk wel bij elkaar  hè, thee drinken en taart eten! 😋 

Kijk, hij wordt gebakken:

 Zo, die kan de oven in!

Nou ja, zogenaamd ...

Zo, dat was het voor vandaag op het I-padje.

Daaag, groetjes en ...

Tel je zegeningen!

En de hartjes vorderen gestaag.

Het gaat niet altijd even gemakkelijk maar de hartjes vorderen gestaag en ik geniet.

Én al weer een stuk netter.

Niet te veel achter elkaar want dan speelt mijn bovenarm te veel op.

Als mensen mij vragen “maar wat voor pijn is dat dan?”  Dan vergelijk ik het met wat je vroeger wel met vriendinnetjes deed; een ontzettend strakke band om mijn bovenarm met prikkeldraad. Alsof je het vel in twee verschillende richtingen draait. Ken je het nog? Maar dan 10 keer zo erg.

Mijn hand is nog gedeeltelijk gevoelloos en doet tegelijkertijd pijn.

Gek hè.

Die arm en hand mankeren niets en toch zou ik ze af en toe er het liefst af laten halen.

Oh oh, wat weer een gezeur hè, sorry  

Maar misschien wordt dit ook wel gelezen door anderen die dit ook ervaren en dan is het toch fijn als je leest dat je niet de enige bent. Overigens is de prikkende bal onder mijn voet inmiddels gereduceerd tot een prikkend heuveltje en de dove en zware plekken in been en romp voelen naar, vooral de bal bovenaan aan de linkerkant van mijn romp, maar doen geen pijn!

Kortom, het gaat heel langzaam maar er is vooruitgang!

Maar nu weer verder met gezellige nieuwtjes.

Vorige keer liet ik die schattige Mats zien met zijn werkstukje maar kijk eens wat Anna heeft gemaakt! Anna is helemaal weg van giraffen en dit borduurpakketje kwam ik afgelopen keer tegen op de beurs in Zwolle. Ja, dat moet dan natuurlijk mee naar huis hè voor haar.

 

Hier, samen met mij, aan begonnen en zelf thuis 

af gemaakt.

We moeten nog beslissen wat het wordt, een kussentje of een schilderijtje of misschien wel een quiltje.

Gister lag ook deel 9 van de muisjes quilt in de bus.

LEUK!

Goof had het vrijdag al aangekondigd dus je begrijpt; ik lag gister onder de brievenbus te wachten!

En wat heeft ze er een geweldig geheel van gemaakt!

Echt, dit is toch om te juichen zo leuk!

Jammer genoeg wordt hij op deze manier wel veel te groot voor het bed van Roosje maar haha, we hebben een geweldige oplossing want Saartje vindt de muisjes ook zo leuk!

Dus we maken er gewoon twee iets kleinere van en omdat Saartje de Margootjes van Goof ook zo leuk vindt combineer ik die misschien wel met de muisjes.

Die teckeltjes moeten er namelijk ook nog komen voor Emma want die is weer gek op hondjes.

En, wat denk je? Toen Marrit de teckeltjes zag liet zij weten dat zij die ook wel wilde. 😳 En eerlijk is eerlijk, zij en Koen zijn er nog steeds eentje tegoed!

Nou, het moge duidelijk zijn, voorlopig zit ik nog niet om projecten verlegen 😉

Dus... nu stoppen met dit getik en als de wiedeweerga weer verder met naald en draad.

Fijne dag allemaal, groetjes en ..

Tel je zegeningen!