donderdag 4 maart 2021

IJspret

 Oei, oei, wat loop ik weer achter!

Nou, komt ie hoor:

Ik begin met dat heerlijke weekend met ijs. Alle heerlijkheidjes hier vanuit de tuin schaatsen, wat een gezelligheid! En wat schaatsen ze al goed; “komt door het skeeleren oma.”  Jammer dat ik hier geen filmpjes kan inzetten. Schijnt wel te moeten kunnen maar hmmm mij lukt het niet.☹️  

Maar goed, iedereen lekker aan het schaatsen behalve Mats. Wel even geprobeerd maar dat ging echt nog niet, wel hilarisch om te zien want hij hield zich helemaal slap dus hing hij aan de handen van degene die hem vast hield terwijl zijn benen en voeten alle kanten op zwabberden. 

Hier even een kleine compilatie

Wim “prepareert” de baan

Daar gaat Saartje
En Juul gaat pootje over door de bocht.
Mats aan de zwabber met opa.
Lopen gaat toch beter.
Oh nee, toch niet!

Kijk dit gaat pas echt goed:
 En Juul trekt hem als een echte grote zus gezellig in de rondte op het sleetje 🥰
Anna, wat is ze al groot hè 
En Emma, 
zij en Roos beiden op de kunstschaatsen van Maaike van vroeger.
Roosje, Kijk haar eens gaan!
En ja, natuurlijk is oma dan de “koek en zopie”

Warme chocolademelk mét klopklop en marshmallows.


En na afloop weer doorwarmen met popcorn.

Nog eentje van een trotse blije opa.
Zo dat was een heeerlijk weekend en daarna ook nog een vakantieweekje met heel veel gezellige logeerpartijtjes.
Volgende keer laat ik zien wat Anna en ik maakten in die week!

zondag 7 februari 2021

Verder met de muisjes en gezellig gebakken en gepuzzeld.

 Zo, dat is nog eens een titel hé. Nou, er is ook veel gewerkt de afgelopen week.
Ten eerste natuurlijk aan de muisjes!
Gelukkig heeft Wim al lang geleden een gat in de tafel gezaagd waar mijn machine in staat met twee tafels tegen die tafel aan en  heb ik dus een supergroot werkblad. 
Deze week heb ik alle blokken in de buitenrand gequilt met schattige strikjesslingers.

Ben ik heel tevreden over maar ...
Nu moet er ook nog iets in het midden want anders is er niet genoeg gequilt.
De hartjes had ik namelijk al met het festonsteekje vastgenaaid op de top dus voordat het gedubbeld was.
Mmmm, dat doe ik dus de volgende keer met de quilt as you go techniek; 
weer wat wijzer geworden.😛
En nu moeten dus ook de middenblokken nog worden gequilt want ook daar geldt: alles er op geappliceerd toen het nog alleen blokken voor de top waren.
Ik weet nog niet hoe ik dat klusje ga klaren maar ik ben bang dat dat toch op de hand zal moeten gebeuren want ik zie mezelf niet met die grote quilt op de machine langs al die figuurtjes quilten ☹️
Dan dus toch maar met de quiltring gaan kijken of dat lukt. 
Misschien als ik hem tussen de tafel en mijn schoot vastklem dat het dan lukt om hem met mijn linkerhand alleen maar op zijn plek te houden.
Wordt vervolgd! 
En dan nu het bakken.
Als de heerlijkheidjes Saartje en Juul hier zijn, (elke vrijdagmiddag komen ze hier met papa Koen en kleine broertje Mats gezellig lunchen en spelen) vinden ze het altijd erg leuk om iets te bakken.
Vorige week waren het gezellige zandkoekjes.
En deze week waren het lekkere koffiebrownies.
Toefje klopklop er op; heerlijk!
Ho, kan geen foto van het werk in process en de gebakken brownies vinden. 🙁
Weet zeker dat ik ze wel gemaakt heb maar helaas, verdwenen.
En na de gedane arbeid met oma moet opa natuurlijk ook nog even aan het werk!
Dikke pret!
Terwijl oma geniet van haar quilty pleasure, warme chocomel met klopklop en marshmallows.
Uiteraard niet alleen voor mij maar ook voor de heerlijkheidjes.
En terwijl Saartje hierna met haar I-pad naar boven verdwijnt en lekker op het bed in de kinderkamer nog een filmpje bekijkt, nestelt Juultje zich lekker op de bank om een filmpje op opa’s I-pad te bekijken.
Mats nestelt zich heerlijk op opa’s schoot om hem een filmpje over heeele grote tractors te laten zien.
Om half vier vertrekt het hele spul weer want Juul moet naar de hockey training. Dat gebeurt buiten en kan dus gelukkig nog gewoon doorgaan.
Het was weer een heerlijk middagje. 
Gelukkig zagen we afgelopen week de heerlijkheidjes uit Bolsward ook!
En dat kwam goed uit want de Jan van Haasterenpuzzel lag nog op tafel; de laatste stukjes bezorgden Wim en mij nogal wat hoofdbrekens en ik kan per keer maar zo’n tien minuutjes daar mee bezig zijn voordat mijn dwarse hersentjes de vele kleurtjes en figuurtjes niet meer aan kunnen en mij dat op niet mis te verstane wijze aan het verstand peuteren door een geniepige pijn in mijn arm te veroorzaken. 
(De crème van de pijnpoli helpt nog niet op alle fronten 😤)
Afijn, Anna keek eens naar de puzzel en de ongeveer 30 stukjes en ze keek nog eens en ....hup, achter elkaar legde zij stukje voor stukje op de juiste plaats.
Klaar!
Het is weer een geweldige puzzel, Chaos op de camping” genaamd.

Zo, en nu tot slot...
Hoort deze er vandaag natuurlijk ook nog bij!
Ik hoop dat jullie er net zo van genieten als ik!
Ik kijk naar buiten en zie een prachtige witte wereld en mijn telefoon loopt vol met foto’s van genietende heerlijkheidjes in de sneeuw.
En het sneeuwt hier nog steeds, geen mooie grote vlokken helaas maar meer een soort wind van hele kleine minuscule sneeuwklokjes, maar het blijft wel liggen terwijl het water dat aan onze tuin grenst mooi schoon blijft.
Komende week hopelijk mooi ijs om te schaatsen.
De heerlijkheidjes hebben mij al laten weten dat ze dan hier komen schaatsen en dat ik dan leuk 
de “koek en zopie” kan zijn!
Nou, wat kan een mens zich nog meer wensen ! 😂
Lieve allemaal, geniet van dit winterweekje maar wees voorzichtig en ...
Tel je zegeningen!

dinsdag 2 februari 2021

De muizenquilt

 Hoi, hoi,

Nou, jullie hebben er niets van gemerkt maar ik ben zojuist 1,5 uur bezig geweest om nog een paar reacties te geven op jullie reacties. GGGGRRRR.
Maar goed, het is gelukt en dat is het belangrijkste.
Oh, nu krijg ik weer meer afstaand tussen de regels als ik op enter tik. Ah, weer verholpen. Pfffff
Wat een gedonder!
Afijn, allemaal info die jullie natuurlijk helemaal niet interesseert.
Dus nu gauw verder met leuke berichtjes!
Ten eerste: Ik ben bij de vasculair internist geweest en dankzij de tweewekelijkse injecties is het slechte cholesterolgehalte in mijn bloed nu gelukkig eindelijk op een goed niveau! Pak van mijn hart want ik was als de dood voor een nieuw infarct. Ik had namelijk tot een aantal maanden geleden nog behoorlijk veel last van kleine “wegtrekkingen”, die voelden als TIA’s. Maar vanaf een paar maanden geleden dus niet meer maar de angst zat er goed in. Nu kan ik opgelucht adem halen!
En dan ten tweede: de crème die ik op de pijnpoli heb gekregen helpt redelijk goed tegen de pijn. Deze crème verdooft de zenuwen in mijn arm waardoor ik behoorlijk veel minder pijn heb. Joepieeeeeeee.
Jammer alleen dat ik eerst slechts een testdosis kreeg. En die is inmiddels op en nu moet ik wachten tot de nationale apotheek in Woerden voor mij een grotere hoeveelheid heeft gemaakt. Hopelijk schieten ze een beetje op.😉
En nu leuk nieuws!
De afgelopen week ben ik heerlijk aan het quilten geweest op de machine!

Ik weet niet of ik dit al had laten zien maar toen het appliceren met de hand niet meer ging ben ik begonnen om dat te doen op de machine. Gelukkig hielp Willie (Aalers), de schoonmoeder van Janine van het Quiltgebeuren) mij op weg maar wat goede tips en aanwijzingen. 🥰
Helemaal blij ben ik er mee.
En nu dus het doorpitten op de machine, gelukkig heb ik een geweldige machine, maar het is nogal een flinke lap dus het moest wel even wennen. 
Die vermaledijde linkerhand had totaal geen grip op de stof; lastig. 🥵 Maar ...... opeens herinnerde ik mij dat ik jaren geleden eens van die speciale handschoentjes had aangeschaft voor uit de vrije hand door te quilten op de machine. Even zoeken en ja hoor, gevonden!
En dat werkt fantastisch! Huppekee, weer een probleem overwonnen! 😃
En met dit handige voetje gaat het helemaal lekker. Als je goed kijkt zie je een extra ijzertje in het midden dat mooi door de naad heen glijdt en zo zorgt voor een keurig steekje op de juiste plaats. Voor deze naadjes koos ik een dubbel festonsteekje, dus een steekje beide kanten op.





maandag 18 januari 2021

De muizenquilt

 Hallo allemaal!

Nou, dat is een tijd geleden hè. Het ging allemaal niet zo lekker hier, veel pijn en uitval. Maar goed, ik zit weer in de revalidatie en op de pijnpoli doen ze ook hun best. Inmiddels wonen we al weer een ruim half jaar in ons heerlijke nieuwe huis en het begint langzaam maar zeker te wennen.

Het quilten heeft door die pijn en uitval een hele tijd op een laag pitje gestaan maar ook dat komt langzaam maar zeker weer op gang en het typen doe ik nu met vier vingers i.p.v. 10. Ik zag net dat ik in mijn vorige berichtje al vertelde op een nieuwe manier van appliceren over te gaan.. Nou ja nieuw, dat niet bepaald hoor maar voor mij is het wel nieuw want ik appliceerde altijd op de hand en nu dus op de machine. De blokken van het muisje heb ik verder gelaten voor wat het is maar ja, dan was de quilt natuurlijk niet groot genoeg dus ..... iets anders bedacht. 

Een rand rondom van blokken met geappliceerde hartjes, hartstikke lief. Toch?


Daarna heeft hij een hele tijd stil gelegen maar vanochtend dacht ik: “En NU ga ik het gewoon proberen.” Ik heb Wim gerecruteerd om te helpen. Eerst de tussenvulling op de tafel (gelukkig een hele grote 🙃) daar de achterkant op, goed glad gestreken en toen stukje voor stukje met de lijmspray vastgelijmd. Daarna de hele boel omgedraaid en alles herhaald met de top. Was mij in mijn eentje nooit gelukt🙂

Afijn, en toen!  Met speldjes in de weer, wat een ... klus. En toen had ik ook nog te weinig speldjes. Balen! Dus ik naar boven en op zoek naar meer speldjes. Van alles overhoop gehaald (ik weet geloof ik nog niet helemaal precies waar alles nu ligt, denk ik dat ik het hier heb opgeruimd blijkt het daar te liggen🤪). Geen speldjes! Maar .... wat kwam ik tegen? Joepieeeeee, het pistooltje voor de nietjes!  Moest ik wel nog op zoek naar de nietjes ... en wat denk je? Gevonden!   Gauw weer naar beneden en de rest lekker geniet. Heerlijk!

En nu is hij gedubbeld!    

Het was een heel karwei maar wat ben ik blij dat het gebeurd is!
Hopelijk deze week ergens de energie om met het quilten te beginnen; 
Op de machine.
Lieve allemaal, ik ben blij dat er weer een blogje op staat. En wie weet komt de volgende nu ook heel snel.
Daaaaaag, tot gauw!
En: Tel je zegeningen!
(Ondanks alle toestanden van dit moment)

dinsdag 19 mei 2020

Laatste muisje

Zo, meteen het laatste muisje er maar achteraan.
Kijk, hier “lekker” bezig met een heerlijk countrymuziekje erbij op de i-pad
Het is het muisje in de bieb.
Zij zit daar heerlijk te lezen met nog een hele stapel wachtende boeken naast zich.
Ik heb me niet helemaal aan het patroontje gehouden; de beentjes en het nekje heb ik maar weggelaten. 
Moet ik natuurlijk eigenlijk helemaal niet vertellen; dan waren ze vast door niemand gemist ;)
Ik had nog even een probleempje met het hoekje van het boek, ik kreeg het maar niet netjes.
Ik zag overal dat dit “vlaggetje” goed was maar ik kreeg het niet netjes weggewerkt. 
Tot Willie (van het vroegere Quiltgebeuren) zo lief was om in een filmpje te sturen hoe ik dat moest doen. En toen zag ik het!
Ik vouw altijd alles vantevoren om en dat moest ik nou nét niet doen.
En kijk ...
Goed hè 
Wat was (en ben) ik blij met dat filmpje!
En nu is ook dat blokje klaar en kan ik je verzekeren dat dit voorlopig écht, zéker weten het áller-állerlaatste applicatiewerkje is dat door mij met de hand ergens wordt opgezet.
Misschien als alles links weer wat soepeler “loopt” dat ik het weer eens probeer maar voorlopig ...
Hier trekt de hele boel nog een beetje maar wat dat betreft is de strijkbout mijn grote vriend.
Maar nu...
Zoals gezegd moet er echt nog een rand omheen.
Ha, ik heb een pracht oplossing!
En die kan ik hopelijk zeer binnenkort laten zien.
(Flauw hè)
Lieve allemaal, tot gauw, pas goed op jezelf en al je lievelingen en vooral:
Tel je zegeningen!
Daaaaaaag 🤗

P.s. Dank jullie wel voor alle lieve reacties, zowel hier als op FB
Jammer genoeg lukt het mij nog steeds niet om achter het kopje “beantwoorden” dat ook te doen.
Ik kan mijn antwoordreactie wel intypen maar als ik daarna op “publiceren” tik, gebeurt er niets 😡

maandag 18 mei 2020

Laatste twee kersenmuisjes blokken

Het moest er natuurlijk toch nog van komen. 
Maar eerlijk gezegd zag ik het na het gevecht bij het vorige blok helemaal niet meer zitten.
Maar ja, de quilt was toch echt nog niet lang genoeg!
Pfffff, getverderrie.
Dus eerst een poosje de hele boel aan de kant gegooid om na te denken en toen kwam ik ook nog in een periode van lichamelijke achteruitgang terecht, wat een teleurstelling.
Het werd me allemaal even te veel.
Maar ... gelukkig was daar mijn eigen lieve lieveling die mij met ongelooflijk veel geduld en liefde weer op de been hielp 🥰 ❤️😍
En op een dag trokken we de map met kersenmuisjepatronen weer tevoorschijn, zochten samen een patroontje uit waarvan we dachten dat het misschien net iets minder ienemienerig kleine stukjes bevatte en hup ....  weer aan de slag.
Oh ja, we zochten ook nog samen de stofjes uit want ik kreeg het gewoon allemaal niet op een rijtje.
Wat een gedonder hè
Maar goed, het volgende blokje dus.
Het werd het muisje in haar tentje, een schatje.
 Gelukt!
Vreselijk zitten hannesen met het muisje en de kersjes
(er is er ook niet één mooi rond geworden maar WHO CARES?)
En toe weer de randen met de blokjes er omheen. Dat kost me wonderlijk genoeg geen enkele moeite.
Die vierkantjes netjes over het potloodstreepje op de achterkant met de hand aan elkaar naaien gaat prima, werkt zelfs heel ontspannend. Niet te lang achter elkaar maar dat geeft niet.
En, wat een geluk, het werd weer mooi weer en dus zat ik prinsheerlijk buiten aan het water met de grazende koetjes aan de overkant (Die niet altijd zo dichtbij staan hoor) weer mijn steekjes te zetten.
En  zie hier. ...
En kijk eens wat een leuk tafeltje er hier bij mij op de steiger staat!
Leuk he!
Helaas niet van mij hoor maar van de verhuurster van dit huis.
 (Misschien vraag ik haar nog wel of we het over kunnen nemen. Vindt Wim niet zo’n goed idee. Ik denk omdat het werkelijk niet te tillen is, zo zwaar 🙃)
Oh ja, ook nog heel leuk nieuws > volgende week is de overdracht van ons eigen 
Heerlijke nieuwe huis!!!!
maar goed, daarover weer later.
Inmiddels had ik de reeds gemaakte blokken ook aan elkaar gezet en besloten dat er toch echt nog eentje bij moest na deze omdat ik dan twee rijen blokken zou hebben en dan voor de rand om hem op breedte te krijgen iets anders zou verzinnen. Compleet met de blokjesranden was hij op dat moment
 80 cm breed dus nog niet breed genoeg en 1.60 lang dus ook niet lang genoeg.
Maar goed, eerst moest er dus nog een kersenmuisje bij komen.
En ook dat is er gekomen maar daar vertel ik morgen weer over.
Lieve allemaal, ik hoop dat jullie gezond blijven, 
Tel je zegeningen en wie weet, tot morgen.
Daaaaaaaag

zaterdag 28 maart 2020

Bloed, zweet en tranen ...


Nou, ook het derde kersenmuisje staat juichend bij haarvriendinnetjes op de taart  😃
Het is me gelukt maar wel letterlijk met bloed, zweet en tranen.
🤪
Bloed, van alle keren dat ik in mijn hand of een van mijn vingers prikte of zelfs knipte.
Zweet, van de inspanning om het netjes te krijgen.
En tranen, van frustratie
als het niet wilde lukken.😤
Gelukkig kwam het allemaal goed en Roosje en ik zijn er helemaal blij mee dus het was het allemaal weer waard.
Maar ik weet nu even niet wanneer ik aan het volgende blok begin hoor😫
Haha hoor haar, wedden dat ik me toch weer niet kan bedwingen komende week?
Groetjes en 
Tel je zegeningen!

P.s. Lieve allemaal, ik vind het heerlijk om jullie reacties te lezen!
Maar helaas lukt het me niet om ze te beantwoorden; mijn antwoorden worden gewoon niet gepubliceerd 😡
Als iemand de oplossing hier voor weet dan hoor ik dat héél héél graag!

dinsdag 24 maart 2020

LIEFFFF

Nou ze konden dus niet naar ons toekomen maar gisteravond om 20.00 uur ging de bel.
Mijn eerste reactie was “Laat maar bellen”, we doen voorzichtig.
Gelukkig dacht Wim daar anders over want kijk eens wat er gebracht werd...
 Van de kinderen en de heerlijkheidjes.
Lief hè 
En nu ga ik al mijn moed bij elkaar rapen en het nog eens proberen met het appliceren.
Wish me luck!😄
en
Tel je zegeningen.

maandag 23 maart 2020

Bijzondere dag!

Vandaag zijn wij 44 jaar getrouwd 🥰

Een feestelijke dag dus.🥳
Alleen ......
er mag dus niemand op bezoek komen.
Dat is een hele rare gewaarwording want we hebben het nog nooit zomaar voorbij laten gaan.
Dat doen we nu ook niet, Wim heeft vanochtend voor heerlijk gebak gezorgd. 
En dat hebben we heerlijk met z’n tweetjes op gepeuzeld.
De kinderen en allerlei andere lieverds appen met felicitaties.
Maar toch mis je wat ...
Afijn, wat doe je dan op zo’n dag?
Nou, even lekker gefietst in het zonnetje naar ons nieuwe huis en een klein beetje geborduurd  én geprobeerd wat te appliceren.
Ik had op Facebook een berichtje gelezen over de hartjes waarin een mevrouw een manier liet zien die ik nog nooit geprobeerd had.
“Hee,” dacht ik, “dat is nu misschien wel een goede manier voor mij.”
Vol goede moed begonnen.
Eerst op het speciale papier het patroontje over getrokken en toen dit op de goede kant van de stof gespeld en op de lijntjes doorgestikt.
Daarna met een klein stukje zoom uitknippen.
En dan het papier binnenin wegknippen.
Vervolgens de hoekjes inknippen en dan hoef je het alleen nog maar even binnenstebuiten te keren.
En toen ging het helemaal mis.

Daar heb je echt twee goede handen voor nodig; ik kreeg het niet voor elkaar.
Vreselijk geprutst waarna mijn hersens zo gefrustreerd raakten dat zij heel boos met mijn linker arm en hand aan de gang gingen.
Die vervolgens helemaal niet meer deden wat ik wilde en AU!!!!
Bij overprikkeling van mijn hersenen geven zij hele nare pijnsensaties naar mijn arm en hand af.
Om een lang verhaal kort te maken; ik heb de hele boel weer aan de kant gemieterd.
Maar ...
morgen probeer ik het opnieuw.
En dan weer op de mij bekende oude manier.
Wordt vervolgd :)
Tel je zegeningen!

P.s. Gister waren Maaike en Pieter nog even op bezoek.
Zij op stoelen in de tuin en wij 5 meter verderop op stoelen binnen achter de open tuindeuren.
😱
P.s. p.s. ik probeer te antwoorden op jullie reacties maar het lukt jammer genoeg niet.